Recept: heerlijk brood zonder kneden.

Foto door Flo Maderebner op Pexels.com

Credits voor dit recept gaan naar Zero Waste Home, hoewel het vast een heel bekend recept is. Je moet het ergens vandaan hebben hè?

Dit recept maak ik zo vaak. De afgelopen weken kon ik de oven niet gebruiken. Nadat de voorkant van de deur eraf gevallen was, had ook een van de elementen het begeven. Moesten we supermarktbrood. Blergh!

Ik ben blij dat ik nu weer mijn gewone broodjes kan bakken. In een ‘nieuw voor ons’ oven. Die groot genoeg is voor twee broden tegelijk. Dat kan normaal ook wel, maar deze broodjes bak je in een pan en dat paste niet. Ah, ik ben er zo blij mee ❤

Het recept. Het is enorm makkelijk, je hoeft niets te kneden en het smaakt heerlijk. Niet dat smakeloze van de winkel. Het krijgt de tijd om te rijzen en dat proef je ook echt.

Dit is een recept voor TWEE broden. Dat is economischer qua de oven aan maar als je maar een brood wil, kan je alles halveren.

  • Los een halve teaspoon droge gist in 3 cups lauwwarm water op in een grote bak of pan
  • 6 cups tarwebloem + 3 teaspoons zout toevoegen.
  • roer door met een spatel tot alles is opgelost
  • laat 12 uur op kamertemperatuur staan met het deksel of een vochtige theedoek erop.
  • vet je handen in met olie en pak de helft van het deeg en maak er op een bebloemd aanrecht een bolletje van. doe dat daarna met de andere helft.
  • Leg het deeg op het aanrecht en vorm met je handen een bolletje waarbij je de vouwen aan de onderkant hebt.
  • Leg het op een bakpapiertje dat groot genoeg is om het brood te omsluiten
    Verwarm de oven voor met een pan erin. Doe het brood in de pan en het deksel erop.
  • Pas op, pan is heet.
  • Het originele recept gaat uit van 260 graden, dat is in mijn oven te hoog en ik zet hem rond de 230 – 240 graden. Check halverwege even of het niet te donker wordt aan de bovenkant. Indien wel, zet je oven iets lager.
  • Bak het brood een half uur met deksel en een kwartiertje zonder.
  • Haal na het bakken z.s.m. uit de pan en laat afkoelen op een rooster

Wat aantekeningen:

Ik gebruik gewone bloem. Ik doe niet aan volkorenbrood want ik geloof dat het per definitie niet zo gezond is. Wel lekker op zijn tijd.

Gewoon bakkersgist. Op de bakafdeling. Geen verse gist. Is dat eigenlijk te koop in Nederland? Een verpakking goed luchtdicht verpakken na gebruik, anders verliest het zijn werking.

Het brood rijst enorm en zakt in zodra je het pakt. Geen zorgen, dat komt goed.

Geen cup-maatkopjes? Een cup is 236 ml. Je kan het meel ook gewoon afmeten in een maatbeker met decilitervermelding.

Je kan het deeg uit de pan halen met een spatel of met je handen. Oppassen dat je het niet kneedt, maar het in vorm vormt 🙂

Je kan er nadat je het heb gevormd, wat water op sprenkelen en er sesamzaad, havervlokken of ander leuks op strooien. Voor een authentiek uiterlijk zet je met een mes een kruis over de bovenkant, ongeveer een centimeter diep en strooi je er nog wat bloem over.

Ik denk dat je er ook dingen als kruiden, gedroogde tomaat en olijf in kan doen maar ik weet niet precies of dit dan evenwichtig door het deeg verdeeld raakt. Ik bedenk het nu pas, dus ik ga het eens proberen en laat het weten als het wat wordt 😉

Een minimalistische badkamer

Afbeelding van Sascha Westendorp via Pixabay

De badkamer is zo’n nare plek om schoon te maken. En ik houd ervan als ie weer schoon is, voor zo lang het duurt maar het is op zijn zachtst gezegd niet mijn favoriete karwei. Toch: ik ben blij dat ik een badkamer heb om schoon te maken en verder maken we het zo makkelijk mogelijk.

Al je een grote badkamer hebt, is er ook de neiging om er dingen in te bewaren. Maar de badkamer wordt stoffig, vettig en vochtig en dat is de minst fijne conditie om spullen onder te bewaren. Of het nu gaat om parfum, medicijnen of make-up: een verblijf in de badkamer verkort de levensduur aanzienlijk.

Een minimalistische badkamer?

Haal alles eruit wat niet vast zit. Alles.

Maak de badkamer schoon. Schrob met een velgenborstel achter kranen en douchewanden, hang een fris douchegordijn op, maak randjes schoon met een oude tandenborstel, schrob het toilet, maak het spiegelkastje blinkend, neem de tegels af, spuit azijn op het plafond, schrob schimmel weg en maak de boel daarna netjes droog.

Leg alleen terug wat je gebruikt en wat je in de badkamer moet gebruiken.

Heb je echt zes handdoeken per persoon nodig? Is het niet erg onhandig om drie tubes tandpasta heen te moeten manoeuvreren? Nee en ja.

Houd erin wat je meeneemt als je op een camping gaat douchen. Ja, gruwel maar daar neem je ook geen zes flesjes parfum, drie pakken wattenschijfjes, acht proefmonsters en veertien handdoeken mee. Laat niet alles in je badkamer liggen omdat je het daar eventueel nodig hebt.

Simplify, simplify, simplify

Een soort shampoo die je ook kan gebruiken als scheerzeep en douchegel klinkt extreem maar het is allemaal hetzelfde spul, dus waarom zou je drie flessen neerzetten?

Kleine hammamdoeken zijn groot genoeg om je mee af te drogen, zeker als je je haar niet hebt gewassen. Ze zijn supersnel droog, multifunctioneel en klein op te vouwen.

Gooi cremes en andere cosmetica die je niet gebruikt of al te lang open hebt staan, weg. Als het zo fijn was, gebruikte je het wel minstens wekelijks.

Scrubben kan je met suiker of koffiedik. Je gezicht met fijne bakingsoda. Smeren met kokos- of avocado-olie, waarmee je ook hardnekkige make up kan verwijderen.

In plaats van gezichtsmaskers te kopen, kan je een zak groene klei-poeder aanschaffen, de basis van de meeste kant en klare maskers. Door yoghurt, avocado, appelazijn of eiwit erdoor te mengen maak je zero waste maskers voor elk huidtype.

Er is geen reden dat niet iedereen niet dezelfde tandpasta of shampoo zou gebruiken. Natuurlijk wil een puber misschien zijn of haar eigen spullen en wil je man niet naar rozen & gember ruiken. Gelukkig zijn er tal van neutrale opties, zoals bijvoorbeeld van het merk Sante of Urtekram.

Houd het bij een exemplaar. Gebruik het op, voor je nieuw toevoegt.

Als je iets nieuws koopt, is het altijd verleidelijk het meteen te gebruiken. En zo komen badranden en douchecellen vol te staan met flessen waar zich een naar, roze snot achter ophoopt. Gruwel! Als je het houdt bij een soort shampoo en eventueel conditioner kan je de flessen na gebruik afdrogen en in een kastje zetten. Zo blijft alles heerlijk zen en leeg.

Ook hier geldt: bewaar geen dingen voor ooit… Bekijk of je het nodig hebt. Wat moet je met 50 haarelastiekjes? Koop een of twee mooie spelden. Proefmonsters? Weg ermee, als je ze niet -nu- gaat gebruiken. Gratis hotelzeepjes? Joh 😉 Daar haarproduct dat toch niet was wat je hoopte: kan weg. Verlopen producten ook. En check de ingrediënten eens op de EWG Skindeep Database. Gif op je huid smeren is bijna net zo schadelijk als het opeten. Wees beducht op parfum en parabenen.

Voltaire en de eigen tuin cultiveren.

Ik las vanmorgen een prachtig stuk op The School of Life, over Voltaire. En het raakte me.

What did Voltaire mean with his gardening advice? That we must keep a good distance between ourselves and the world, because taking too close an interest in politics or public opinion is a fast route to aggravation and danger.

We should know well enough at this point that humans are troublesome and will never achieve – at a state level – anything like the degree of logic and goodness we would wish for. We should never tie our personal moods to the condition of a whole nation or people in general; or we would need to weep continuously. We need to live in our own small plots, not the heads of strangers.

Lastig. Als mijn gezin bestond uit de man en mij, las ik geen nieuws. Maar nu ik kinderen heb, heb ik af en toe het idee enigszins op de hoogte te moeten blijven om een tegengeluid te geven tegen de politiek correcte onzin die ze op school horen. Ik wil niet dat hun breintjes worden vergiftigd met regenboogkleurige onzin, of de ‘weg met ons’ mentaliteit die veel mensen in het westen lijken te hebben.

Anderzijds: is het belangrijk? Levert dat iets op? Geeft het me niet vooral frustratie en houdt het me niet vooral weg bij de goede dingen in mijn eigen leven? Is eenvoudig leven en ons met onze eigen zaken bemoeien, niet veel constructiever als het gaat om het leven van een goed leven?

Tijden veranderen. Constant. We houden het niet tegen.

We kunnen ons beter bezig houden met het cultiveren van onze eigen akker. Onze eigen tuin. Met onze eigen geest. Met goede dingen. Want wat we zoeken, bereiken we nooit op nationaal niveau. Of in de hele mensheid. We kunnen alleen ons eigen leven cultiveren.

At the same time, because our minds are haunted and prey to anxiety and despair, we need to keep ourselves busy. We need a project. It shouldn’t be too large or dependent on many. The project should send us to sleep every night weary but satisfied.

It could be bringing up a child, writing a book, looking after a house, running a small shop or managing a little business. Or, of course, tending to a few acres. Note Voltaire’s geographical modesty. We should give up on trying to cultivate the whole of humanity, we should give up on things at a national or international scale. Take just a few acres and make those your focus. Take a small orchard and grow lemons and apricots. Take some beds and grow asparagus and carrots. Stop worrying yourself with humanity if you ever want peace of mind again.

Hoe graag ik dingen anders zou zien, ik kan weinig doen aan wat zich nu voltrekt. Wat zich altijd al heeft voltrokken.

Heeft het zin om dat te proberen? Nee.

We moeten ons geluk in het leven niet laten afhangen van de situatie in de wereld, of zelfs die in ons land. Of van de staat der mensheid. Anders huilden we heel de dag.

Maar wat dan? De tijden zijn anders. We kunnen ons toch ook niet als makke schapen laten vertellen dat we alleen nog mogen reizen als we ons vol laten spuiten met gif van Bill Gates? We kunnen toch niet aanzien hoe de geschiedenis wordt herschreven en men onze oude Europese cultuur probeert uit te wissen?

Daar weet ik geen antwoord op. Dit is van alle tijden.

Stop worrying yourself with humanity if you ever want peace of mind again.

En toch denk ik dit de sleutel is tot het goede leven dat we ironisch genoeg denken te krijgen als iedereen maar hetzelfde vond als wij 😉 Dat geldt voor alle mensen.

We melancholics know that humans – ourselves foremost among them – are beyond redemption. We melancholics have given up on dreams of complete purity and unblemished happiness.

We know that this world is, for the most part, hellish and heartbreakingly vicious. We know that our minds are full of demons that will not leave us alone for long. Nevertheless, we are committed to not slipping into despondency.

We remain deeply interested in kindness, in friendship, in art, in family life – and in spending some very quiet local afternoons gardening. The melancholic position is ultimately the only sensible one for a broken human. It’s where one gets to, after one has been hopeful, after one has tried love, after one has been tempted by fame, after one has despaired, after one’s gone mad, after one’s considered ending it – and after one’s decided conclusively to keep going. It captures the best possible attitude to pain – and the wisest orientation of a weary mind towards what remains hopeful and good.

Ja, ik ben een melancholisch persoon. Het is altijd oppassen dat ik niet wegglijd in een moeras van weltschmerz en melancholie.

Maar: ik heb maar te accepteren dat de geschiedenis zich niet voltrekt zoals ik wil en dat de wereld een prachtige, maar gruwelijke plek is. Waar mensen constant de macht over anderen willen hebben, waar mensen liegen, bedriegen, backstabben, poten onder stoelen vandaan zagen en vileine plannen maken om nog meer controle te krijgen over anderen. Ik moet mijn leven leven in de wetenschap dat we niet gered kunnen worden en dan ben ik vrij te doen wat ik wil.

Wie heeft er macht over je als je besluit je eigen tuin te cultiveren? Door te zeggen tegen de hele wereld: zoek het maar uit zonder mij en veel succes wat dat lukt jullie toch niet.

Wie heeft er macht over je, over je geest- als je brood bakt, je motoren repareert, in de tuin werkt, vogels observeert, een boswandeling maakt, de vloer veegt, mooie muziek luistert, soep kookt, met je kinderen aan tafel tekeningen maakt, mediteert…

Precies. Helemaal niemand. En dat is de vrijheid die we zoeken.

Geluk: stoppen met vergelijken

De man en ik hebben het enorm goed. Veel beter dan ik een anderhalf jaar geleden had kunnen en durven hopen. De moeilijkheden liggen voor het allermeeste achter ons, we wonen op een geweldige plek, de kinderen hebben het goed, ik ben dankbaar dat ik thuis kan zijn voor mijn gezin en de man heeft een fijne baan.

In vergelijking met sommige mensen doen we het geweldig. In vergelijking met anderen doen we het ‘minder goed’.

Wat zegt het me? Wel… niets. Elk huisje heeft zijn kruisje hè?

Ik kijk veel liever naar vriendinnen die met een klein inkomen van niets toch heel veel iets weten te maken, dan naar andere vrienden met hun camper van een ton voor de deur. Voor dat laatste hoef je niets te kunnen behalve je creditcard trekken maar dat eerste is regelrechte levenskunst.

Een rondje social media kan je of inspireren of diep in de put doen belanden, want bij jou geen perfecte nagels, -gelikte interieurs, gezonde vijfgangenmaaltijden, in linnen geklede schone kinderen, perfecte garderobes, niet doorgeschoten moestuintjes en zelfs geen ontbijt met op nummer gelegde gojibessen en stijlvol gedrapeerde plakjes biologische banaan.

Maar is het zo perfect? Nee joh. Kijk lekker naar jezelf.

En tel je zegeningen. 

Je weet niet hoe dat perfecte koppel elkaar negeert terwijl de likes van de perfecte huwelijksfoto binnenstromen.

Je weet niet hoe slecht het slaapt als je perfecte interieur geleend is tegen 17% rente.

Je weet niet hoe veel werk het is om die perfectie voor elkaar te krijgen. Zo veel werk, allemaal voor een goed gevoel van x-duizend volgers die je morgen vergeten zijn.

Als je een warm huis, genoeg te eten en fijne kleding hebt, heb je al meer dan heel veel mensen in de wereld.
Niet dat het dan leuk is als iedereen een degelijke auto heeft en die van jou wil voor de zevende keer die maand niet starten of je wordt alweer thuisgebracht door de wegenwacht, maar och… is het echt zo erg?

Elke keer als we iets ‘verbeteren’ is dat even leuk. En natuurlijk, van sommige dingen genieten we langer dan een halve dag maar als we onszelf gaan vergelijken met mensen van wie we denken dat ze het ‘beter’ hebben, steken we er altijd minder goed bij af. Maar je weet nooit wat er schuilgaat achter de perfecte plaatjes. Want het zijn niet meer dan dat: perfecte plaatjes, van levens even imperfect als dat van jezelf.

Stop met vergelijken. Tel je zegeningen. Letterlijk: denk elke avond voor je gaat slapen aan de dingen die goed waren die dag. En onthoud dat perfecte beelden van iemands leven alleen perfecte beelden zijn. De schijn hooghouden is niet zo moeilijk, maar tevreden zijn met wat je hebt, is een kunst.

Je ‘stel dat’ rommel.

Afbeelding van Jonathan Sautter via Pixabay

We hebben net toch best wel een ‘stel dat’ scenario achter de rug hè?

Stel dat er een potentieel dodelijk virus door de wereld waart waardoor we amper boodschappen kunnen doen, wat dan?

En laten we eerlijk zijn, het virus was niet zo dodelijk maar het scenario is nog niet voorbij en kreeg recentelijk een nogal bijzondere wending.

Ik zal niet zeggen dat het geen goed idee is om voorbereid te zijn. Op wat het dan ook is dat het leven ons doet toekomen de komende tijd.
Maar dan denk ik hierbij aan een voorraad eten, een waterfilter, simpele mobiele telefoon, boeken, opgeladen batterijen, dekens, een manier om te koken zonder ‘grid’. Misschien is het nooit nodig-nodig. Maar dan beter mee verlegen dan om verlegen.

Ik heb het over de 25 borden in de keukenkastjes voor een gezin van vier.
De drie versleten dekbedhoezen in je linnenkast. (tip: investeer in een zware kwaliteit linnen)
De back up kurkentrekker. Ik snap hem maar in geval van nood zijn er andere manieren om een fles te openen. Als de nood maar hoog genoeg is 😉
De kabeltjes en snoertjes die al jaren niet meer aan enig apparaat toebehoren.
De reservestofzuiger + zakken in de kelder.
De kleding achterin je kast die knelt, opkruipt, je doet lijken op een vaatdoek…

De kans dat je die dingen met plezier gaat gebruiken, is nihil. Je bewaart die dingen uit angst voor dat er ooit niet meer genoeg is van iets maar als dat zo zou zijn, dan dragen foute kleding of haperende stofzuigers alleen maar bij aan de misère.

Als je beseft dat je prima kan leven met een garderobe met vijftien kledingstukken, je de vloer ook schoon krijgt met een dweil en je al je maaltijden kan eten uit een simpele kom, weet je dat je niets te verliezen hebt als je al die ‘stel dat’ spullen simpelweg de deur wijst.

Of je het nu bewaart uit angst voor de toekomst, uit zuinigheid, omdat je geen beslissing durft te nemen of omdat je denkt dat het ooit nog van pas komt: probeer je eens een concrete situatie voor te stellen waarin deze dingen handig zijn en vraag je af hoe waarschijnlijk dat is. Of er geen andere manier is.

Je 25 borden bijvoorbeeld. Mocht je ooit een enorm feest geven en ze nodig hebben, kan je prima wat borden van een van de gasten lenen.
Je te kleine kleding. Als je denkt dat je er weer in gaat passen, begin daar van vandaag naar toe te werken. Doe je dat niet, laat die kledingstukken je dan niet elke keer dat je je kast opent vertellen dat je er te dik voor bent. Doneer ze en koop goede spullen voor het lichaam dat je hebt. Op dit moment.
Je kapotte spullen. Als je ze nu niet repareert, ga je dat ook niet meer doen. Misschien is het niet eens te repareren. Maar ze worden ook niet op magische wijze weer heel als je ze achterin een kast stopt.

Dit zijn dingen die voor veel mensen lastig zijn om weg te doen. Vaak zijn ze nog best oké en niet zelden ongebruikt. Je hebt er geld voor betaald en nu ligt het daar maar. Maar de kans is enorm dat het er, als je er niets aan doet, over tien jaar nog ligt. En al die tijd heeft het je op een of andere manier in de weg gelegen.

Het in je kast laten liggen, is zonde. Er zijn andere mensen die het wellicht wel kunnen gebruiken. Het is een enorme opluchting om juist al die dingen waarover het lastig beslissen is, gewoon weg te doen. In het ‘ergste’ geval moet je iets opnieuw kopen en kost het je een paar tientjes want het zijn zelden waardevolle dingen. Dat weegt niet op tegen het bewaren van een grote berg ‘wat als’.

Want dat is het vaak: als je het ooit een keer nodig hebt, is er altijd een andere optie. Je kan iets anders gebruiken, je kan het lenen, tweedehands kopen of in het ‘ergste’ geval: nieuw kopen. Als je het echt nodig had, gebruikte je het al wel minstens wekelijks. Of jaarlijks, in geval van zeer seizoensgebonden spullen.

Als je al die twijfelgevallen uit je leven verwijdert, zie je de dingen helderder. Er is meer ruimte voor die dingen die je graag wil doen of veranderen. Want al die dingen, die hebben een boodschap voor je:

  • Je hebt geld verspild
  • Waarop gebruik ik dat niet?
  • Eigenlijk zou ik vaker moeten hardlopen….
  • Wat jammer dat we niet meer op skivakantie kunnen
  • Ik zou dit eigenlijk eens moeten opruimen…
  • Ik kan niet wachten tot mijn kinderen groot genoeg zijn en ik al dat plastic de deur uit kan doen
  • Waarom lust ik geen havermout en waarom heb ik er zes pakken van gehamsterd?

Als je allen om je heen hebt wat je echt nodig hebt, kan je je focussen op de belangrijke dingen. Maar omdat we dagelijks zo veel dingen om ons heen hebben die communiceren -wat nutteloze spullen dus ook doen-, hebben we minder ‘besluitvaardigheid’ over voor de dingen die er toe doen.

Onze rommel maakt ons apathisch.

Dus hop, pak een grote kartonnen doos en een vuilniszak en weg met de meuk 🙂

Naar eenvoudiger leven: tips

Aaah, eenvoudig leven. Zo heerlijk om grotendeels verlost te zijn van consumentisme, materiële verlangens, schulden en andere zaken die geen werkelijk doel dienen. Maar hoe? Wel, eenvoudig is dat nooit. Maar het geeft wel meer voldoening dan meelopen met de massa, je gelukkig proberen te kopen wat nooit werkt, een gebrek aan overzicht en te veel van het goede.

Allereerst: heb een visie.

Want eenvoudiger leven is leuk, minimalisme is mooi maar zonder een ‘daarom’ ben je letterlijk doelloos. Waarom wil je minder spullen? Wat wil je doen met meer tijd? Wil je schulden aflossen, meer sparen, rust, groener leven of houd je gewoon van een opgeruimd huis zonder moeite? Is het iets spiritueels en hoe wil je daar invulling aan geven? Hoe zie je je leven voor je als je het nu vanaf de bodem weer op zou moeten of mogen bouwen?

Ontdoe je huis van rommel.

En kijk niet naar wat je niet meer nodig hebt maar naar wat essentieel is. Wat zijn de spullen die je, als je ze niet meer zou hebben, zou missen. Je favoriete spijkerbroek, koffiezetapparaat en keukentafel: ja.
Die stapel verwassen shirts, vijf paar slippers achterin je kast, het dressoir dat alleen maar rommel bevat en verwassen handdoeken: nee. En nee, die shirts zijn niet handig als je gaat klussen, die slippers ga je niet nog wel dragen en als er een dag komt dat er geen nieuwe handdoeken meer worden gemaakt, hebben we grotere problemen.

Het is zo fijn om geen dingen die je moet doen te zien als je om je heen kijkt. Als alle dingen in je huis je plezier brengen om hun functie of hun mooiheid. En omdat er minder rommel is, trekt het minder rommel aan. Je blik is meer gefocust.

Houd het zo.

Declutteren is niet iets dat je eenmaal doet en dan nooit meer. De meesten van ons dragen op een of andere manier nog wel rommel het huis in. Of anderen doen dat voor ons in de vorm van knutsels en cadeaus en andere gulle gaven. Maak het een gewoonte om bij het opvouwen van was de ‘kantnietmeer’s’ eruit te vissen, regelmatig de keukenlades schoon te maken en alleen terug te leggen wat je nog gebruikt en kritisch te kijken naar waar je je mee omringt.

Vereenvoudig je routines.

Kijk wat bij je past en probeer verschillende manieren uit. Ik volgde flylady maar nu doe ik het liefst de bulk op een maandag en de rest van de week wat extra karweitjes. Als iets te veel tijd kost, kijk ik hoe ik dat kan veranderen.


Vereenvoudig maaltijden.

Nu hebben we een enorm simpele ochtendroutine. Ik maak in een grote schaal yoghurt met bessen en pitten voor de twee kinderen die dat eten. Een keer mengen, en dan zijn we voor een paar dagen klaar. Idem met de overnight oats van mij en mijn ene dochter. In de zomer grillen we bijna dagelijks, dus meer dan een salade en iets voor de grill hoef ik niet te maken. Nasi maak ik doorgaans voor drie of vier dagen tegelijk.

Maak een plan voor je maaltijden. En je hoeft niet elke dag minutieus te plannen maar een idee hebben van wat je nodig hebt, is gewoon zo handig. Ik maak bijna elke week een maaltijdplan en houd me er volledig niet aan, maar heb nooit te veel en zelden te weinig tegen het einde van de week omdat ik koop wat ik nodig heb, en niet wat me me goed doet voelen om te kopen (mijn gewone boodschappen plus ook drie broccoli’s en en bloemkool en drie kilo wortels want goedkoop etc)

Vereenvoudig financiën.

Breng je administratie op orde door alles weg te doen dat je weg mag gooien, elke polis en akte te lezen en begrijpen en maak een overzicht met je vaste lasten en inkomsten. Het slaapt zo veel lekkerder als je weet waar je aan toe bent. Zeeg op wat je niet meer nodig hebt en wat je op andere manieren kan verkrijgen. Verruil een tijdschrift voor een abonnement op de bibliotheek, je dure televisie-abonnement voor iets digitaals, je dure verzekeringen voor een online verzekeraar, stap over met je stroom en bel de bank als je vragen hebt over je hypotheek.

Kijk terug.

Als je begint met je leven vereenvoudigen, kan alles overweldigend lijken. Maar als je af en toe de moeite neemt om te reflecteren en terug te kijken in plaats van al scrollend op je telefoon door mooie plaatsjes constant ‘meer’ te willen -de ironie-, zie je hoe ver je gekomen bent.

Ik heb ook wel eens de momenten waarop ik denk: wat is alles een gedoe! En dan bedenk ik hoe mijn leven tien jaar geleden was: een nieuw huis, een te koop staand oud huis, een bankencrisis, twee klein kinderen deels op het kdv, een huis vol zooi, mijn administratie in acht ordners, een baan, de man een baan waarbij hij geregeld later thuis was of moest overnachten… Dan hebben we het nu een stuk beter voor elkaar.

Je hersenen wennen snel aan een nieuwe situatie, en dan is dat weer ‘gewoon’. Maar je vooruitgang vieren -die je maakt bij elke verandering om je leven te vereenvoudigen- mag ook best eens gevierd worden.

Geniet ervan.

Iets opgeven betekent lang niet altijd iets negatiefs. Ik weet dat als ik koffie op zou geven (wat ik soms een tijdje doe) me dit uiteindelijk meer goeds brengt. Net zoals zo veel andere dingen: suiker, vergelijken met anderen, altijd iets ‘beters’ willen, koophuis, televisie kijken… Een eenvoudiger leven is geen stap achteruit. In tegendeel. Minder nodig hebben, meer zelf kunnen en minder afhankelijk zijn van de ‘commercie’ maakt me vooral heel tevreden.

We zijn vaak geneigd om te kijken naar het ‘opgeven’ gedeelte en niet naar wat we er voor in de plaats krijgen.

Kalmerend opruimen.

Er is niets dat zo goed helpt om tot rust te komen als opruimen en vooral declutteren: die dingen wegdoen die geen functie meer hebben in mijn leven. Het maakt niet uit wat er is dat me dwars zit; een rondje door het huis en alle kledingkasten, bureauladen en kastjes ontdoen van wat er zonder enige functie ruimte staat in te nemen ontspant.

Want dan besef ik wederom: het leven is goed zoals het is. Het is misschien een chaos met virussen, demonstraties en vast nog wel de nodige oorlogen hier en daar maar hier is alles onder controle 😉

Ik zie mensen zo moeilijk doen om geld, om spullen, om nog meer en nog meer ervan te verkrijgen. En dan beginnen ze zelfs tegen mij te vertellen wat ik zou moten doen om meer geld te vergaren. En waarom? Om nog meer geld te hebben voor nog meer spullen. Om als een debiel in het winkelcentrum te gaan lopen. Een vicieuze cirkel.

Als ik opruim, worden mijn gedachten minder chaotisch. Ik voel me zorgeloos als ik alleen om me heen heb wat ik nodig heb.

Als ik opruim, weet ik dat ik genoeg heb en dat ik helemaal niet naar een winkel hoef om iets te kopen dat me nog ontbreekt. Er ontbreekt namelijk niets.

En ik weet: ik hoef me niet te vergelijken met anderen. Niet met de mensen om me heen, niet met de mensen van instagram waar de meest populaire mensen niets anders doen dan een leven portretteren dat ze het liefste zouden willen leven en doen alsof ze zo zijn wakker geworden.

Dus als de zomer even te veel zomer is, werkt er niets zo heilzaam als een rondje door het huis met een vuilniszak en een mand. Op een of andere manier verdwijnen ook mijn overbodige gedachten daarmee.

Goedkope manieren om er netter uit te zien.

Hoe lelijker de wereld, des te meer de behoefte om er iets van te maken op de gebieden waarop ik wel invloed heb. De jogging- en andere sportbroeken, de nietsverhullende spaghettitopjes (oh, herfst ik mis je nu al!) en schaamteloze kreten op t-shirts: gruwel.

De dingen kunnen verkeren. Ik houd nog altijd veel van death metal, maar het is nu meer een privéaangelegenheid en heb mijn zwarte shirts met bloedende doodskoppen van mijn jeugd heb ik verruild voor roze kanten jurken en keurige bloesjes met bloemetjes.

Ik word blij als ik iemand zie op straat die enig werk van haar verschijning heeft gemaakt. En moeilijk is dat niet. Een klein beetje extra aandacht geeft een groots resultaat. Wat voor mij werkt, zijn onder meer de volgende dingen:

  • De koe bij de hoorns vatten: ’s ochtends direct zorgen dat ik toonbaar ben. Al is het alleen voor mezelf, ik zie mezelf ook liever met wat kleur op het gelaat en in een knappe jurk dan in iets slonzigs. Het kost een kwartiertje: snel douchen, wat smeren, aankleden en opmaken. Ik heb er de rest van de dag plezier van.
  • Rechtop lopen. Hoofd recht, rug recht, schouders naar achteren en kleinere stappen nemen. Scheelt een slok op een borrel.
  • Mijn handen netjes houden. Als ik veel in het water zit, in de tuin werk of iets anders ‘vies’ doe, trek ik rubberen handschoenen aan om mijn handen te beschermen. Zo nu en dan scrubben met koffiedik of suiker met olijfolie en mijn nagels schoon houden maakt een verschil van dag en nacht met niets doen.
  • Investeren in een goede garderobe. Het hoeft niet veel te zijn, als het maar weergeeft wie ik ben. Je kan niet in een trainingspak gaan lopen en verwachten dat mensen je op dezelfde manier behandelen als wanneer je er wel ‘put together’ uitziet. Ik merk zeker het verschil, zelfs in het heel erg egalitaire, informele en ‘boerse’ Noorwegen.
  • Goed ondergoed dragen. Je kan nog zo netjes gekleed gaan, als je bh ervoor zorgt dat je borsten op je rug hebt, of vier aan de voorkant, dan is het verkeken.
  • Een blik naar achteren werpen in de spiegel. Leuk, een witte broek en aan de voorkant lijkt hij misschien helemaal niet voorzichtig maar hoe vaak ik (oudere) vrouwen die verder echt netjes gekleed zijn, hun onderbroek kan zien door een toch doorschijnende lichte broek… Over leggings as pants zeg ik maar niets.
  • Iets doen met je haar, als het los niet meer je van het is. Een knot, een diadeem, sjaaltje of een simpele speld…. Met van dat slappe haar voel ik me meteen een dweil.
  • Zelfvertrouwen kweken. Ik voel me de laatste tijd beter dan ooit. Omdat ik meer werk van mezelf maak, van mijn omgeving, alles. Ik geniet ervan om dingen voor elkaar te hebben, in plaats van er tegenaan te schoppen. Omdat ik zelf weet dat ik het god doe, maakt het me ook minder uit wat anderen ervan vinden.
  • Letten op wat ik eet. 2,5 jaar geleden (?) las ik ‘French Women don’t get Fat’ van Mireille Guiliano en wow. Heel langzaam ging ik van bijna 65 naar 52 kilo, van maat 38 naar 34 en dat blijft zo. Het is een heel andere filosofie wat betreft eten, ongeacht wat je voorkeuren zijn. Het nadeel was dat letterlijk elk kledingstuk in mijn kast te groot was en mijn borsten verdwenen maar: niets wat we niet nieuw kunnen kopen 😉
    Ik houd ervan hoe mooi al mijn kleding staat nu niets knelt, nu ik weinig hoef te camoufleren en hoe mijn lijf voelt. Ik denk dat wat extra’s doen (bewegen, water drinken) en wat laten (snoepen en snacken en drie keer opscheppen) meer effect heeft dan boos worden op de media, de maatschappij, de schoonheidsidealen en kledingverkopers en uit alle macht je x kilo te veel proberen te accepteren als een ‘fact of life’.
  • Wat tijdloze accessoires toevoegen. Ik heb een heel fijn horloge, mijn trouwring en om mijn nek een simpele zilveren ketting met een hangertje. Less is more, mijn tijden als wandelende kerstboom zijn voorbij.
    Ik heb helaas een oorbel-allergie 😦 maar vind het er altijd meteen zo vrouwelijk en mooi uitzien.
  • Mijn dingen voor elkaar hebben. Geen tas vol met rotzooi, maar in een keer mijn portemonnee kunnen vinden. Zorgen dat mijn kinderen er netjes uitzien, zeker als we op stap gaan.
  • Geen kapotte kleding. Serieus, want is de grap met al die kleding die al met gaten en doorgesleten plekken in de winkel hangt?
    Gaten in kleding repareer ik meteen, of in elk geval haal ik het kledingstuk direct uit de roulatie, tot het gemaakt is.
    Scheer ‘pillen’ van kledingstukken af met een scheermes. Knip losse draden af, of werk ze weg in geval van gebreide stoffen.
  • Mijn gezicht iets meer uitdrukking geven. Mijn gelaatskleur is nogal monotoon. Mijn haar en gezicht hebben min of meer dezelfde kleur en mijn wimpers en wenkbrauwen zijn blond. Als ik mijn wenkbrauwen, wimpers en lippen iets kleur geef, zie ik er direct beter uit.
    Zo nu en dan zwerfharen rond mijn wenkbrauwen plukken, maar ook veel verschil.
  • Strijk alle dingen. Mits ze gestreken kunnen worden. Vroegah was ik zeer anti-strijk maar ik zie het verschil nu wel. Het maakt echt een verschil.
  • Ik probeer netjes en kalm te praten. Ik verval nog wel eens in oude gewoonten en met de jongste is tot tien tellen soms een enorme opgave maar wat is het punt van vloeken en botheid. Mijn moeder doet dat nooit, maar weet ook zonder dat feilloos haar punt te maken.
  • In geval van twijfel: zwart. Als ik het even niet meer weet, draag ik een simpele zwarte jurk tot op de knie. Een panty of kousen met een motiefje eronder en een kleurig vestje erop en hop: netjes.
  • Rigoureuze kastopruimingen. Nodig, zo nu en dan. Anders is de verleiding om dat te grote, te verwassen vest aan te trekken als het fris wordt, terwijl een fijn vestje met knoopjes en een sjaal in een goede kleur zo veel meer doet.

Huishouden in de vakantie.

In de vakantie kan ik me wel heel graag aan mijn routine willen houden maar ik heb gemerkt dat dat lastig is. En dat ik er niet tegen kan als de dingen niet lopen zoals ik wil. De oplossing: weg met de routine zoals ik die heb als de kinderen naar school gaan.

Het liefst doe ik alles ’s ochtends vroeg, maar ’s ochtends vroeg duurt ook maar een beperkt aantal uren en de kinderen willen dat ik mee ga naar de zee, doe alsof ik koekjes eet die eigenlijk gewoon stenen zijn in hun ‘huis’ en eigenlijk wil ik ook gewoon buiten zitten tijdens de uren dat dat echt lekker is daar.

Dat kan dus niet.

En daarom doe ik het nu anders en dat bevalt me prima.

’s Ochtends sta ik om 6 uur op en douche, kleed me aan, maak me op, zet koffie voor mij en voor de man om mee te nemen, schrijf in mijn dagboek, bereid het ontbijt voor, hang een was op, rommel wat in de tuin en hop, daar zijn de kinderen.

Dan ontbijten we samen en daarna doen we met zijn allen wat klusjes. Bedden opmaken, afval wegbrengen, was, spullen opruimen en wat er zo al verder opdoet.

Alles kost wat meer tijd en er is ook altijd gewoon meer te doen met bijna iedereen fulltime thuis maar in plaats van dat vervelend te vinden, doe ik rustig aan, zet nog een keer koffie en neem me gewoon voor om alles zo goed mogelijk te doen. Zonder op de klok te kijken.

De zomer duurt hier welgeteld een week of zes -hoewel we de afgelopen maanden heel erg boffen met het werkelijk prachtige weer- en ik houd zo veel van die paar stille uren ’s ochtends. Als ik die kan doorbrengen in de nog niet hete zon die langzaam boven de bergen uitkomt met het geschreeuw van scholeksters op de achtergrond, dan ben ik heel erg gelukkig.

Het is heerlijk om zo de dag te beginnen en de rest van de dag alles met plezier te doen, in een relaxed tempo. Het hoeft niet voor een bepaalde tijd af. Als ik heel de dag wat aanrommel, is dat prima. En dat mag, want het is zomer. En vakantie.

Fijne dingen:

  • Alle beddengoed openslaan, de ramen open gooien….
  • De gordijnen inspuiten met een water, een scheut azijn en 20 druppels etherische lavendelolie in een spuitfles. Voor de frisse lucht en om insecten te weren (de azijn ruik je gauw niet meer)
  • Een grote salade maken voor het avondeten met hulp van de kinderen
  • Alle was drogen aan de droogmolen, want was die wappert in een zeebriesje en binnen een uurtje weer droog is, is een blijdschap
  • De vloeren die vol zitten met zeezoutwater voetafdrukken, dweilen met een beetje allesreiniger met azijn en framboos van Froggy. Zou het bijna opdrinken, zo lekker
  • Aardbeien net zo lang aanstaren tot ze rood worden
  • Met de kinderen mee naar de zee
  • Alleen maar zomerjassen en luchtig schoeisel in de gang hebben hangen
  • Een grote kan limonade maken, met ijsblokjes erin. Voor de kinderen. Ook al is limonade normaal alleen voor vrijdagavond
  • Het begrip ‘elevenses’ introduceren. Fruit, een cracker, stukje taart als we dat hebben… iedereen kijkt uit naar elevenses.
  • Het balkon vegen en de tafel buiten schoonmaken met groene zeep
  • De voordeur vrij maken van een centimeter dikke laag pollen en voorzien van een vers plantje, want uitnodigend enzo
  • Geregeld even de moeite nemen om alles op te ruimen. Want opgeruimd is fijn
  • ’s Avonds alle ramen weer open gooien voor frisse lucht
  • Amper afwas en gedoe met avondeten, wegens barbecue
  • Noorse zomer: ’s avonds gewoon lekker buiten met een dikke trui aan

Voorbereid zijn.

De wereld bevindt zich thans in deplorabele staat. Zo, open deur ingetrapt. Ik weet niet welke agenda hier uitgespeeld wordt maar fraai is het niet. Tijd om ons voor te bereiden op de gevolgen van jarenlang economisch aanmodderen, geld bijdrukken, rentes manipuleren, gratis geld voor banken en het ongebreideld leegtrekken van de schatkamer van Moeder Aarde. En iets met politiek waarover ik niet ga uitweiden want dan valt iedereen weer in slaap.

Ragnarok. Maar dan niet zo koud. Een symbolische fimbulvetr, de fimbulwinter die drie jaren duurde en waarin er geen zomer was.

Jezelf kunnen redden: ik ben er altijd voorstander van. Het is fijn om als de stroom uitvalt voorzien te zijn van volle propaanflessen, kaarsen, lucifers, hout voor in de kachel en als iedereen begint met hamsteren, reeds een voorraad voor een maand of twee op de planken te hebben staan.

De komende tijd maak ik alle voorraden op orde.

Hout en propaan.

Afgelopen winter hebben we ongeveer twee van de vier pallets hout opgebruikt, dus ik bestel er binnenkort weer twee voor komende winter. Voor ik nieuw hout erbij leg moet wat er nog ligt weer netjes opgestapeld, maar dat is een fijn klusje voor als het wat minder warm is.
We hebben standaard twee gasflessen (een in gebruik en een volle op voorraad) en koken op gas omdat ik dat fijner vind koken en omdat het blijft functioneren als de stroom uitvalt.

Boeken en vermaak.

Normaal koop ik boeken voor weinig geld op amazon, via mijn kindle maar ik besloot daarmee te stoppen toen ik constant titels als ‘How not to be a racist’ opgedrongen kreeg. Flikker toch op.
Alles wat me leuk lijkt bij de kringloop neem ik nu mee, zoals bijvoorbeeld een biografie van Winston Churchill, voor ook die op de brandstapel van de politieke correctheid belandt 😉 Voor de kinderen verzamel ik volksvertellingen (folkeevenyr) en sprookjesboeken uit de goeie ouwe tijd.

Ik wil de komende tijd ook mooie puzzels aanschaffen, die liggen ook vaak voor een paar kronen bij de kringloopwinkels.

Films hoeven niet zo van mij, ik ben geen groot filmliefhebber maar een goede verzameling mooie films op een eigen harde schijf is een goed idee. Ik vind het altijd wel leuk om film te kijken met de man en wil wel wat meer klassiekers gaan bekijken, ook samen met de kinderen.

Eten.

Duh. Altijd goed om te hebben, want zo essentieel. Ik heb veel rijst, havermout, linzen en bonen, quinoa, meel, boekweit, pitten, noten, olijf- en kokosolie, tomaten in pakje, plus wat dingen voor de smaak op de plank. De bodem van de vriezer is in zicht maar nadat we ons door de laatste bevroren doperwten, zelfgemaakte loempia’s, garnalen en broccoli (br) hebben heengewerkt, vul ik die weer aan met bevroren bessen, gehakt, soepkippen en -botten en vlees.

Het voelt gewoon beter om in deze tijd niet helemaal onvoorbereid te zijn.