Wat we zoal doen…

De boot van de buren wilde niet meer starten. Altijd handig: een buurman die bootjes monteert. De man zat drie kwartier in de motorruimte (zonder ruimte) van het bootje, haalde het defecte onderdeel eruit, frommelde een dag later een werkend onderdeel erin, de buurman was blij en de motor liep weer als een zonnetje.

Natuurlijk wilde hij ons betalen maar behalve voor het onderdeel hoeft dat niet. We zijn best blij met onze fijne buren, ze zijn onze vrienden en daar vraag je geen geld aan.

Wel leuk nu: obscene bootjes kijken. Het is hier geen Monaco, maar er komt toch wat voorbij gevaren deze dagen. Die bootjes zie je pas als het boven de twintig graden komt dus met het Noorse klimaat wil ik niet weten wat de meeste kosten per kilometer.

En de maand juli is nu het koudste van de afgelopen zestig jaar. Ik geloof het graag! Overdag is het heerlijk maar ’s avonds koelt het buitengewoon hard af. Vannacht was het 8 graden en dat is voor hier in juli echt fris! Volgens de voorspellingen zijn na morgen de dagtemperaturen van boven de twintig graden ook verleden tijd. Als liefhebber van frisheid kan ik dat alleen maar toejuichen 😉

Verder groeit en bloeit alles goed en ben begonnen met het verzamelen en drogen van kruiden. Rode klaver, mjødurt (moerasspirea) en tunbalderbrå hier op de foto. We plukten ook sint Janskruid en brandnetel. Ik wilde dit al langer doen, inclusief mezelf erin verdiepen maar twee jaar geleden groeide er niets en vorig jaar was te hectisch. Ik vind het zo leuk om te doen.

Natuurlijk is er genoeg in boeken te vinden en kan je kruiden op internet kopen maar niets brengt het zo tot leven als zelf de dingen plukken, drogen, informatie zoeken en ze gebruiken. Begin maart maakte ik tinctuur van klein hoefblad, dat helpt bij klachten van de longen. Gelukkig niet hoeven gebruiken.

En de zwaluwtjes beginnen weer te kletsen over de lange reis terug naar Afrika. Ik heb veel favoriete vogeltjes (allemaal eigenlijk) maar zwaluwen vind ik zo intrigerend. Op de stroomdraden zitten ze. Nu een stuk of vijf, tot er eind augustus wel een stuk of honderd zitten. Hier begint namelijk de tocht die ze moeten maken over zee. Voor de mensen die het vroegen, dit hier is de zee, geen meer. Er ligt veel eilanden, holmen en scheren voor de kust en de tussendoorweg heet de Blindleia, die je hier ziet.

Drie jaar geleden waren er enorm veel en hopelijk deze zomer weer, want het was een wonderbaarlijk goed muggen- en andere insectenjaar. Hun geluidjes zijn zo aandoenlijk. Ik word wakker met ze en tijdens mijn eerste kopje koffie geniet ik van hun vliegkunsten en gezellige geluidjes.

Ja je ziet er helemaal niets van op de foto. Maar dit is mijn uitzicht ’s ochtends vroeg. Weinig auto’s en als er mensen voorbij varen zijn dat mensen in roeibootjes of kano’s. Mensen die ook van de stilte houden.

Oh en kijk, dit stuk is drie jaar geleden volledig met de grond gelijk gemaakt. Inmiddels staan er varens zo hoog als ik, de berken zijn alweer tegen de 2,5 a 3 meter…. Het is mooi om te zien hoe snel de natuur zich herstelt.

Straks de kas klaarmaken voor de dingen die nu gezaaid kunnen worden met de kinderen. De man is hier dagen vrij en dat fijn. Hij heeft geen vakantie maar kan wel een paar lange weekenden hebben. En dat is prima. Vakantiedagen die hij over heeft, kunnen wellicht worden uitbetaald.

Ik heb er zin in.

7 gedachten over “Wat we zoal doen…

  1. Heerlijk zo rondscharrelen😊 Wat woon je toch prachtIg. Ik ben net verhuisd naar een piepklein dorpje en ga zaterdag met een wildplukdame op stap in mijn eigen omgeving. Zo benieuwd..

    Geliked door 2 people

  2. Hier in Nederland ook een erg koele zomer. Er was een droge, hete zomer voorspeld. Gelukkig hebben we die niet gekregen.
    Ik wil ook leren over tincturen maken. En dan ook nog gaan gebruiken. We zijn nu op vakantie in Duitsland en heb alvast een fles jenever voor dat doel gekocht. En ik maak nu heel voordelig rescue remedie zelf. Ook leuk om weg te geven.
    Ik heb gemerkt dat ik het heel keuk vind om dingen te maken en het vervolgens niet te gebruiken. Oeps. Net zoiets als het feit dat boeken kopen een andere hobby is dan boeken lezen😉.
    Vlierbloesemsiroop is in de wintermaanden fijn tegen keelpijn. Dan een beetje siroop mengen met heet water. Van deze siroop heb ik een voorraadje gemaakt.

    Like

  3. Alhoewel we moeten bijkopen aangezien we grootverbruikers van kruiden zijn, vind ik het zalig om zelf te plukken en te drogen! Dit jaar verschillende muntsoorten, citroenverbena, citroenmelisse, moeraspirea, tijm, laurier, rozemarijn, salie, aardbeiblad, frambozenblad, vlierbloesems… gedroogd. Heb daarvoor een droogrekje gemaakt (zonder elektriciteit). Bij interesse kan ik de instructies doorsturen; erg makkelijk. Als ik het kan, kan iedereen het 🙂

    Geliked door 1 persoon

  4. Hai Gerlinde, ik was je blog kwijt en gelukkig heb ik je weer gevonden! Een van de weinigen waar je met veel interesse leest. Een blog met inhoud en vreugde!
    Ik werk zelf sinds een jaar in een verpleeghuis voor demente bejaarden en gebruik handschoenen en we wassen en desinfecteren continu onze handen. Zoals altijd al gedaan werd. Je wilt geen bacteriën of virussen van de ene cliënt overbrengen op de andere natuurlijk. En incontinentiemateriaal verschonen zonder handschoenen is geen optie voor de meesten! Maar hoe ga je hier ooit een mondkapje dragen? Deze mensen spiegelen in gedrag, je gezicht gebruik je om iets van gevoelens over te brengen; vrolijk zijn, verrast, enz. Veel cliënten zijn angstig, agressief ( kunnen niets onder woorden brengen en uiten zo hun ongemak), hallucineren ed.. Hoe vinden zij het wanneer er iemand met een half bedekt gezicht bij hen komt vertellen dat ze even onder de douche gaan? Ik kan mij zo voorstellen dat dit angsten en afweer opwekt! Gelukkig is het nog niet nodig geweest en ik hoop ook echt dat dit niet gaat komen want dit zou toch echt vreselijk zijn…
    bah, wat een rot tijd.

    Like

  5. Daar zeg je ook nog zo wat, daar had ik niet eens bij stilgestaan. Dat moet heel beangstigend zijn, ik vind het al een naar gezicht om te zien, al die uitdrukkingsloze blikken boven zo’n kapje.
    Misschien is het middel dan wel veel erger dan de kwaal. Gebruiken jullie bij ernstige griepgolven wel mondkapjes? Ik weet niet zo veel over de overdracht daarvan, misschien is het zwaar nutteloos?

    Like

  6. Hoi, fijn dat ik je aan t denken zet. Wij verzorgenden maar ook de verpleegkundigen, psychologen, fysio’s, ergotherapeuten ed. Worstelen hier mee. Waar ik werk is alles cliënt-gericht. Dus in principe geen mondkapje. Maar.. toen er op een andere afdeling het noro virus uitbrak ( ernstige buikgriep die slecht kan aflopen voor onze kwetsbare mensen), werden de patiënten met noro wel met een medisch mondkapje verzorgd. Uit zorg voor het personeel? Of uit zorg voor evt. boze familieleden? Zeg t maar..
    De mondmaskers in de gezondheidszorg zijn overigens andere dan die je nu hier in het ov dragen moet. Die ‘gewone’ mondmaskertjes zijn schijnveiligheid in mijn ogen. Het zal best wat tegenhouden maar mensen dragen het niet goed, zitten er met hun vingers aan (terwijl ze al instappend in de bus van alles aanraken) en gebruiken ze ook nog eens opnieuw want ze kosten best nog wat. Onzin in mijn ogen.
    En dan nog wat ( ik raak op stoom😂); die app die wij straks op onze telefoon moeten hebben! Ongelofelijk dat mensen dat accepteren! Misschien moeten straks mensen die niet een mondkapje willen dragen, geen app installeren en ook geen vaccinatie willen een merkteken gaan dragen? (Waar hebben we dat eerder gehoord)
    Op de afdeling waar ik werk is er geen personeelslid dat een griepvaccinatie neemt. Terwijl deze gratis is voor ons. Iedereen weet; zo min mogelijk medicatie ed. Bijwerkingen zijn soms erger dan de kwaal. En dan straks een covid 19 vaccinatie? Zullen wij dat verplicht moeten ondergaan, hebben we anders geen baan meer? Wij verzorgen onze oudjes met veel aandacht, kennis en liefde en proberen ze nog wat vreugdevolle momentjes te geven. Het lijkt vreselijk om dementerend te zijn; een boze verwarde droom waar je nooit meer uit wakker wordt. Je krijgt ook nog eens alle lichamelijke gebreken waar je niets van begrijpt, bent continu op zoek naar iets dat je niet weet, ziet dingen die anderen niet zien, enz. En dan ook nog dat vertrouwde gezicht van de ‘zuster’ die door middel van mimiek, taal en lichaamstaal (we zijn continu aan t aanraken; ook dat nog..) bedekken? Ik vind t een heel moeilijk punt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s