Autorijden in ijzig Noorwegen.

het geeft wat opspattend grind maar krijg hem er wel uit…. 😀

Autorijden in de winter in Noorwegen is soms lastig. In de herfst ook. En de lente. Nietsvermoedende late (of vroege) toeristen moeten soms massaal uit de berm worden gehaald als ze vertrekken in een hete Duitse of Nederlandse lente of nazomer en hier op de bergpassen worden overvallen door hevige sneeuwval.

In Noorwegen is het halen van een rijbewijs iets uitgebreider dan in Nederland, zo zijn een slipcursus en kunnen rijden in het donker ook een onderdeel. Niet heel raar. Als je een Europees rijbewijs hebt, hoef je deze dingen niet extra te doen, je kan gewoon je (in mijn geval) Nederlandse rijbewijs houden en rijden. Als je het eng vindt om te rijden, kan je natuurlijk een extra slipcursus volgen.

In het binnenland valt er gewoon een pak sneeuw en dat ligt er tot eind april. De temperatuur komt ook zelden boven de nul graden. Om daaroverheen te rijden, gebruiken de meesten goede winterbanden. Aan de westkust zijn ze minder gewend aan sneeuw en ijs.

Hier in het zuiden hebben we vaak wisselende temperaturen. Nu ook, het een paar weken flink onder nul maar gisteren steeg de temperatuur tot 4 graden en regende het. Al die regen vroor vast aan de koude grond, met een spiegelgladde weg tot gevolg. Hierop is vannacht weer een laag sneeuw gevallen, die morgen weer zou smelten en vervolgens wederom bevriest als het weer kouder wordt.

Mooi, maar erg onpraktisch. Om nog enigszins grip te hebben op de weg, rijden de meesten hier op spijkerbanden, met kleine metalen pinnen. Voor noodgevallen hebben mensen sneeuwkettingen. We hebben die een paar keer moeten gebruiken om met onze bus naar boven aan de weg te komen.
Niets zegt ook ‘winter in aantocht’ als het geluid van spijkerbanden op een weg zonder sneeuw 🙂

Een vierwielaangedreven auto is ook erg handig. Op dagen als deze komt de Golf de ietwat steile ‘oprit’ naar de weg gewoon niet op, de Volvo XC90 wel. Vorige week landden er ook meerdere auto’s in de berm door de gladheid. Mensen die een minder geschikte auto hebben, parkeren hun auto onderaan een steile weg en lopen omhoog. Soms bellen ouders van ‘boven’ of ik hun kinderen richting de weg wil sturen want naar beneden gaat wel, naar boven is een ander verhaal.

Ik ben geen fan van autorijden met deze gladheid. Gisteren gingen we naar Kristiansand voor boodschappen en dat ging prima maar toen het begon te regenen op de terugweg, was het spiegelglad op de weg naar ons huis.

Rustig rijden en de richting opsturen waar je naar toe wil (niet zwaar tegensturen als je auto de verkeerde kant op gaat) is het belangrijkste. En op tijd beginnen met remmen. En als je met je auto vast zit in de sneeuw, moet je hem door steeds een beetje gas te geven en dan te laten rollen, eruit zien te krijgen. Zoals een skater naar boven komt een halfpipe 🙂
En soms lukt niets, zoals vandaag dus is de man met de Volvo naar werk.

Dus…. rijden gaat wel, maar het is niet mijn hobby. Gelukkig hoef ik ook nergens naartoe.

En het wordt steeds een beetje witter. De komende dagen valt er vermoedelijk nog een enorme berg natte sneeuw, dus het wordt er ook niet beter op. Daarna zou het weer flink gaan vriezen. Een echte Sørlandsvinter dus 🙂

En dan nu maar eens de vogeltjes voeren, want die hebben ook honger.