Het is weer (even) voorbij die mooie winter….

Gisteren werd ik om half vijf wakker. Paniek! Sneeuw! Heel! Veel! Sneeuw! En geen idee waar de sneeuwscheppen zijn. Het hele jaar liggen ze op hun plek, droog en makkelijk toegankelijk voor als we ze nodig hebben maar uiteraard hadden de kinderen er de dag ervoor mee gespeeld, tegen alle verboden in. En uiteraard hebben ze geen idee waar ze zijn. ‘Misschien daar ergens’, zeggen ze terwijl ze met een vaag gebaar richting zee wijzen.

Vervolgens bedacht ik dat ik de dag ervoor de ski’s uit de auto had gegooid en dat deze nu ook onder de sneeuw zouden liggen. Nog niet zo’n drama maar Traktor Lars zou rond zessen komen om de boel schoon te vegen. Nog meer paniek! En de konijntjes! In een halve meter sneeuw! Ik zou ze uit moeten graven. Met behulp van de sneeuwschep. Die kwijt is.

Dus ik sliep niet veel meer. De man, normaal wel van de geruststellende woorden mompelde alleen maar ‘ja, veel sneeuw’ en draaide zich nog eens om.

Traktor-Lars bleek gelukkig zo vriendelijk de ski’s tegen de garagedeur te zetten toen hij merkte dat ze er lagen. De konijnen bleken zich niets aan te trekken van nog meer sneeuw en hopten even vrolijk als altijd rond.

Vervolgens moest de man naar zijn werk. De Volvo had echter een lege accu en de andere kwam simpelweg niet meer dan een meter van zijn plek. Dus dan maar een vrije dag. Ook gezellig. Ik houd van vrije dagen met de man.

In de loop van de morgen kwam de buurman met de sneeuwfrees om de sneeuw weg te halen en daarna lukt het wel om naar boven te rijden. Het is wat. Inmiddels dooit het behoorlijk en voelt het, na een paar ijskoude weken, bijna warm. Onder het wijd openstaande raam slapen, was weer lekker vannacht. Me niet meer dik in hoeven pakken als ik naar buiten ga, is ook altijd een opluchting na weken van dubbele broeken, handschoenen en mutsen.

Voorlopig zijn de blauwe temperaturen uit de weermeldingen en de sneeuw is veranderd in ‘slaps’. Dat is een juist woord voor sneeuw die veranderd is in een soort grijze slushpuppie.

Straks ga ik met de kleinste even naar de winkel voor wat bloempotjes en aarde en gaan we maar eens beginnen met het zaaien van tomaten, courgettes, bloemetjes en ander leuks in de vensterbank. Het is nog vroeg in het jaar maar het geeft altijd zo’n hoopvol gevoel om bezig te zijn met zulke dingen.

Fijne dag!