Beslissingen en besluiten.

De wintervakantie is weer voorbij, morgen weer het gewone leven. De man weer naar zijn werk en de kinderen naar school. De afgelopen week was heerlijk. Het ging van hartje winter naar volop lente, we hebben heerlijk om het huis opgeruimd, de man kon veel aan zijn auto doen, we hebben gezellige dingen met de kinderen gedaan en het was gewoon fijn om met zijn zessen thuis te zijn.

Vandaag gingen we wandelen, gewoon een klein ommetje. Het was ongekend druk bij de ‘bibelcamping’ maar het is er dan ook altijd mooi. M’n foto’s zijn alleen nogal wazig. Het is een van mijn favoriete plekken hier in de buurt.

We hebben veel gedaan en besloten. Het was heerlijk om veel dingen weg te doen. Grote dingen. Wat er over blijft? Alle belangrijke dingen.

De kas werd opgehaald door mensen ’s avonds in het donker. Ik vroeg of ze binnen wilden komen voor koffie want ze hadden nog een lange weg terug te gaan. Kwamen er drie gezellige volgetatoeëerde metalheads (m, m, v) binnen. Grappig. Na een gesprek over plantjes, roggen, konijnen, kruiden en zelfvoorziening gingen ze voorzien van koek en door mijn zoon gebakken ‘sandnøtter’ weer op weg.

Het werd nog burgerlijker, want we hebben thans een loungeset. Of, mijn buren hadden geen zin in een ritje naar de stort en heel toevallig hadden man en ik het erover gehad om een picknicktafel te bouwen ofzo, voor links van het huis waar de zon minstens een uur langer schijnt dan op ons terras. We hebben nu twee banken op het balkon en vier brede stoelen voor naast het huis. Ik ben er echt zo blij mee!

Dat kwam echt mooi uit. De stoelen die we hadden (heel mooie door de man gemaakte, maar erg veel ruimte innemend) zijn verhuisd naar het grasveld met uitzicht op zee.

Verder gaat de man kijken of hij wellicht de komende maanden, tot het echt zomers druk wordt op zijn werk, een dagje minder kan werken in de week. Ik wil weten of we het kunnen redden, financieel en het is zo fijn om een dagje extra te hebben waarin hij kan hobby’en zodat niet alles in een weekend hoeft te worden gepropt. Hij kan in principe gewoon vrij nemen, als er geen stapels werk liggen. Dat is wel relaxed.

Ook de zeilbootjes (drie stuks, eentje om na te maken en twee om op te knappen), gaan weer doorgegeven worden. De kinderen houden van zeilen maar gaan zelden weg met de zeilbootjes en die liggen er nu ook maar, project te wezen. Genoeg is genoeg, kunnen niet alles doen. Als ze willen zeilen, kunnen ze naar de zeilschool fietsen en een bootje lenen.

Ik merk ook dat hoe minder we hebben, des te makkelijker ik het vind om rond te komen met minder. Het is zo makkelijk, als het er niet is, dan… is het er niet. Simpel. En dat maakt het leven ook weer makkelijker. Als het er wel is, is het makkelijk om dingen toe te voegen die uiteindelijk zelden echt iets toevoegen.

Dus…. dat zijn leuke vooruitzichten.