Mega opruiming!

De afgelopen week was het heerlijk weer en dat gaf mij enorm veel zin en energie om Dingen te Doen! Ik houd van op mijn gemakje dingen ordenen en schoonmaken. Zonder audiobooks of youtube of podcast aan mijn hoofd, het liefst in stilte. Het is belangrijk, denk ik, om geregeld alleen te zijn met je eigen gedachten in plaats van ze heel de tijd te vullen met andermans meningen, opvattingen, geluid….

Elke keer vond ik weer iets om te doen. Gisteren zocht ik iets in het gereedschap van de man en bedacht dat er vermoedelijk tweemaal zo veel in de kast zou passen als ik het wat handiger indeelde. Drie keer zo veel als we een duizelingwekkende 400 kronen investeren in vier extra planken maar heel nodig is dat niet, want alles paste erin.

Anderhalf jaar geleden kocht ik statieven met manden en rekken om de chaos beneden te organiseren. Of, ik vind het chaos, de man vindt het gewoon ‘zijn spullen’ 😀

Die rekken zijn nu in gebruik als baggerschoenenrek en de statieven met manden staan in de kledingkasten omdat van ouderdom alle houders van de roedes in een paar maanden tijd afbraken, maar voor de spullen van de man zijn ze niet meer nodig. Dus, dat was ook weer gedaan. Vervolgens bedacht ik dat de voorraad eigenlijk maar een lelijk was om naar te kijken en omdat ik zo fijn had ontrommeld, paste alles in een boekenkast zodat ik nu in de gang zicht heb op drie prachtig lege planken.
Ook een voordeel: om iets bovenuit de boekenkast te pakken, heb ik geen krukje nodig. Het is verbazingwekkend hoe snel de voorraad slinkt nu ik actief mijn best doe om hem op te maken.

Verder had ik vorige week al de hal anders ingedeeld. Langs de lange wand met de kapstokken stonden eerst twee vitrinekasten. De inhoud daarvan paste best in een kast, het kleinste exemplaar heb ik weggeven. De kapstokken hingen daar waar nu de laarzen staan en in de wc, die we overigens nooit gebruiken want we hebben er nog twee. Het is zo veel makkelijker en overzichtelijker nu en omdat alles makkelijk toegankelijk is, hoef ik minder te mekkeren over de rommel en staan we elkaar een stuk minder in de weg als we de deur uit moeten. En het is makkelijker schoon te maken!

Ook buiten was het nodige te doen. Ik heb de kas dus weggegeven en daar ben ik, zoals zo vaak als ik iets wegdoe dat niet meer ‘past’, blij mee. Op de lege plek wil ik wat insectvriendelijke struiken planten en wilde bloemen zaaien. Ik ga eens kijken of ik wat planten kan stekken, want planten zijn hier schreeuwend duur.

Het is nogal kaal maar de eigenaar van ons huis haat bomen, toen hij het huis kocht in 1999, kon je de zee nauwelijks zien. Dat is ook zonde maar hij maakt het wel erg bont. Of, juist niet eigenlijk.
Als huurder hoeven we de buitenboel niet netjes te houden volgens de ‘wet’, maar hebben we ook geen recht om ook maar iets daar neer te zetten. Dat is natuurlijk onzin, vindt ook onze huisbaas, dus in ruil voor het feit we mogen doen wat we willen, neem ik af en toe de tijd de boel te kuisen, snoeien en onkruidvrij te houden.

Ik kwam ook op het briljante idee om het fietsenrek een kwartslag te draaien zodat de kinderen niet meer met hun fietsen langs de auto moeten. Na vier jaar he! Echt, klassiek geval van ‘bedrijfsblindheid’.

Onder de struiken bij de vogelvoerplek lag ook een laag van minstens 10 centimeter dik zonnebloempitschillen. Die heb ik verwijderd. Overal heb ik geveegd, gewassen, opgeruimd, bramen gesnoeid, balken teruggeschroefd en een stapel hout dat voor ons zonder gepast gereedschap niet te kloven was, weggeven aan iemand die er blij mee was. De kinderen beledigd, want het waren onder meer hun ‘tafel en stoelen’ maar we maakten een nieuwe tafel van een nette pallet en stenen en toen was het weer goed.

Soms zijn de dingen zoals ze zijn omdat ze heel de tijd zo zijn en zie je niet meer dat het echt niet netjes of logisch of handig is. Maar eenmaal aan de gang is het zo fijn om alles weer een passende plek te geven. Of dat nu in mijn eigen huis is of bij iemand anders. Of op de stort, als het niet anders kan.

Mijn blik verandert ook als ik eenmaal begin met de dingen beter maken. Dingen die eerst niet opvielen, doen dat meer naarmate de rest van de ruis verdwijnt. Een soort positief Diderot-effect.

En toen was alles weer zoals het moest zijn. Ik heb nog een paar dingen om te verkopen, er moeten nog drie zeilbootjes verkocht en straks doen we boodschappen en nog wat kleine klusjes en dan is het weer klaar!

Fijn weekend!