Middelvinger naar supermarkten: plan van aanpak

We waren op visite eergisteren en het werd laat. Ik had bijna niets gedronken maar voelde me wat gaar. Moe, vooral.
En dan helpt scrubben met koffie, een wisseldouche en vervolgens koffie drinken uitstekend.

Een heerlijk stil uurtje met mijn mooie Paperblanks Amaranth journal en een pen en hete koffie terwijl het verder nog stil is in huis zijn een van de beste momenten van mijn dag. (Zelfs de koelkast zet ik uit, want lawaai :D) Ze zijn schreeuwend duur maar dit is een van de dingen die ik mezelf zo nu en dan gun. Het maakt me elke keer als ik erin schrijf, blij om dat te doen.

Het ijs in de zee is vandaag compleet verdwenen. Geen ijsblokje meer te zien. En dat is gek, want eergisteren lag er nog een zeer solide laag van een centimeter of drie. Het is zalig weer de laatste dagen en op het balkon is het vaak warm genoeg om zonder jas buiten te zitten met koffie en een boek. Hoe fijn is dat! We hebben echt geluk met het weer! Dit was zaterdagavond, een magische zonsondergang, de kleuren niet op de foto wijken niet heel ver af van de werkelijkheid.

Inmiddels is het maandagmorgen, deze blogpost komt niet echt snel af! Gisteren viel ik om 9 uur in slaap en ik sliep tot bijna 7 uur. Ik had het nodig, oma kan niet meer tegen lang opblijven, haha.

In elk geval. De gekte is ook naar ons durrep gekomen. De reden: 0,5% van de bevolking heeft onlangs een positieve PCR-test gehad en 0,03% ligt met corona in het ziekenhuis.
Het maakt niet uit hoe veel of weinig mensen het betreft, de maatregelen moeten worden doorgevoerd. Ik zag mensen met mondkapjes op straat in het centrum. Het is vijf graden, zonnig en het waait maar dat killervirus hè… De cafeetjes zijn dicht en meer van die onzin. Dat ze die ellende over ons uitstorten is al ernstig, maar het aantal mensen dat niet de moeite neemt om te kijken Hoe Vreselijk het dan is en deze dingen in het juiste perspectief te zien, is zorgelijk.

Ik denk dat veel mensen nooit ergens echt van genoten, waardoor ze nu ook ganz egal zijn nu de hele wereld om hen heen wordt afgebroken. Het is makkelijker om mee te doen, dan om zelf te denken.

Tijd voor een plan van aanpak 😉 Ik heb geen zin om 1: nog meer geld te geven aan bedrijven die meewerken aan deze onzin, door hun medewerkers verplicht hard te laten werken zonder vrije adem 2: geconfronteerd te worden met gemondkapt volk. Misschien later weer. De maatregelen gelden voor een week maar niets is zo definitief als een tijdelijke overheidsmaatregel.

Voor nu:

  • Groenten en eieren neemt de man mee als hij op weg naar huis op 50 meter de gårdsutsalg met (vooral) lokale groenten passeert.
  • Droge dingen bestel ik in bulk bij de biologische bezorger die dat gratis opstuurt (okoland.no of mecindo.no)
  • Vlees bestel ik bij nu bij frittogvilt.no. Biologisch, uit de buurt en alle dieren worden goed behandeld en hebben bergen ruimte. Een van de dierhouders laat zijn dieren zelfs wennen aan de veewagen, zodat ze er als ‘het’ zo ver is, ze er huppelend in wandelen.
  • ost-online.no levert kaas (en stroopwafels, want Nederlanders verkopen graag Nederlandsche waren, want beter)
  • Brood maak ik zelf. Ik heb een slowcooker recept gevonden dat ik ga proberen nu alles wat we eten uit dat ding komt 😉
  • Eens in de maand ga ik naar de winkel voor wat ik niet makkelijk online kan vinden. Of ik stuur de man 🙂 want die sjouwt beter dan ik. Er is een supermarkt waar je simpel online kan bestellen maar die wordt bevoorraad door Asko en dat is het evil bedrijf dat hier de windmolens wil neerzetten, dus nei takk.
  • Als we iets lekkers willen eten, halen we iets speciaals bij de de bakker in het dorp.

Dus. En een middelvinger naar de supermarkten, mijn geld naar lokale kleine ondernemers en ik de rust van me niet in de saueflokk hoeven te begeven. Win, win, win.