Wat te doen bij donkere gedachten.

Foto door Tim Mossholder op Pexels.com

Zoals iedereen heb ik mijn goede en minder goede dagen. De meeste dagen lukt het me mijn leven te leven op een positieve manier. Ik weet dat het geen zin heeft om me druk te maken om de dingen die ver buiten mijn macht zijn om te controleren en dat geeft me rust. Het is gewoon zo, punt uit.

Maar soms dan vliegen de dingen me wel eens aan. Gewoon, uit het niets. Dingen die ik nu al vaak genoeg gehoord heb, lijken opeens GROOT. En aanwezig. En persistent. Onoverkomelijk.

Ik word er moe van. Letterlijk. Ik val de laatste tijd geregeld om half elf in slaap. Ga dan eerder naar bed, zou je denken maar ik heb nooit veel slaap nodig gehad. Ik kan wel om tien uur in bed gaan liggen maar dan lig ik tot half twee wakker. Of ik word om half vier wakker en doe vervolgens geen oog meer dicht. Ik heb vloeibare melatonine maar dat helpt voor geen meter in deze gevallen.

Het is gewoon een app die op de achtergrond heel veel van mijn batterij gebruikt. Ik denk aan het kwaadaardige van hetgeen er met onze kinderen gebeurt. Hoe ze worden geïndoctrineerd met het idee dat ze besmettingsbommen zijn die opa en oma kunnen vermoorden door ze te omhelzen.
Hoe mensen tegen elkaar uitgespeeld worden: de moslims tegen de rest.
Degenen die zich niet willen laten vaccineren tegen de mensen die zonder ook maar tweemaal na te denken over wat het daadwerkelijk is zich laten inspuiten met een mRNA-vaccin waarvan de gevolgen op lange termijn volledig onbekend zijn.
Ik denk aan de mensen die hun familie niet kunnen bezoeken, op wiens geestelijke gezondheid deze tijd echt een grote wissel trekt, de ouderen die wegkwijnen.

Om vervolgens mezelf er weer aan te herinneren: ik kan alleen maar NIET meedoen. Ik kan alleen voor mijn eigen kinderen opkomen. Mijn waarheid uitspreken. Mijn rug recht houden. De winkeliers steunen die het lastig hebben maar die hun personeel in elk geval niet muilkorven.

Wat doe ik dan?

Proberen niet meer naar mijn eigen gedachten te luisteren en andere dingen te denken.

Mijn gedachten houden bij wat op dat moment aan het doen ben. Te beseffen: er is alleen dit moment. En op dit moment, is het goed. Over de momenten, dagen, maanden en jaren die volgen, hoef ik me geen voorstelling te maken. Natuurlijk is het een te verkiezen boven het ander maar het afspelen van (doem)scenario’s, is volledig nutteloos.

Gedachten wegduwen is niet goed, onderkennen dat ze niet allemaal even rationeel zijn, wel 😉

Het allemaal wat mooier maken.

Een kaars en wierook aansteken. Een gezellig muziekje erbij. Een fijne jurk aantrekken, iets fatsoenlijks doen met mijn haar en gezicht, de woonkamer opruimen, buiten het huis alles aanvegen, de afvalbakken legen,de konijnen wat spinazie geven waardoor ze blij worden, weet ik het. Als het er maar beter op wordt.

Onthouden: dit is van alle tijden.

Ik heb niet automatisch recht op een volkomen eerlijk leven. Niet alles is altijd even leuk. Het is gewoon zo. Niet dat ik me neerleg bij wat er gebeurt maar onszelf in enige historische context plaatsen, helpt.

Opruimen, natuurlijk.

Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd. Een huis vol losse eindjes is een hoofd met rondslingerende gedachten. Het is een soort meditatie. De dingen netjes opvouwen of ordenen, planken en lades schoonmaken en alles terugleggen waar het hoort. Ik kan de buitenwereld niet controleren maar over mijn eigen minuscule plek in de wereld, heb ik wel de regie.

Naar buiten.

Minstens een uur wandelen en een paar keer een blokje om. Binnen lijken de dingen altijd groter dan buiten. Ze zijn ook groter. In de natuur kan ik mijn hoofd leegmaken. Fijn kijken naar het grote meer achter het huis, luisteren naar de vogels, elfjes voor me zien onder de kronkelige wortels, in het groene mos, soms een eekhoorn spotten, of een ree.

Positieve dingen lezen.

Niet nog meer ellende, maar lezen hoe we ons leven beter kunnen leven, de kleine dingen die de dag aangenamer maken die we voor onszelf kunnen doen, wijsheden van oude filosofen en oosterse monniken die ons vertellen over de dingen waarop we wel of geen controle hebben, hoe we ons gemoed lichter kunnen maken en een beter persoon kunnen zijn.

Kou voelen

Als je even nergens aan wil denken, dan helpt een koude douche of een duik in zee. Vooral dat laatste zorgt ervoor dat ik me levend en energiek voel en weet: ik kan meer hebben dan ik denk.

Dagboek schrijven.

De gedachten uit mijn hoofd halen en op papier zetten. Het is enige dat echt privé is. Als ik een notitieboek vol heb, gaat het op het kampvuur. Het zijn mijn irrationele gedachten, hersenspinsels en zorgen die ik uit op papier. Maar het haalt ze wel bijna letterlijk uit mijn hoofd. Mijn hoofd daarna voelt lichter en zo zwart op wit, zie ik ze voor wat ze zijn. Ideeën. Voorstellingen. Geen concrete zaken. Ik kan er beter afstand van nemen.

Het orakel om advies vragen.

De man is wel mijn rots in de branding om het maar eens met een lame uitdrukking te zeggen. Een direct antwoord geeft ie zelden maar wel altijd iets waar ik iets mee kan, als ik hem vraag hoe hij ergens over denkt of wat hij denkt dat wijsheid is. Ben zo blij met hem 🙂

Kippen kopen!

Ik heb een ren gekocht en binnenkort halen we kippen. Groenten groeien is, behalve sla en kruiden, niet zo mijn ding en een kostbare onderneming op de kneiterzure grond hier in Sørlandet als ik er echt iets van wil maken maar kippen voeren kan ik wel. We hebben 14 jaar lang kippen, kalkoenen en konijnen gehad en dat is iets dat me ook wel blij maakt. Op de bank gaan zitten en de problemen, echt of imaginair, gaan zitten voelen, dat is nutteloos. We functioneren beter als we Nuttige Dingen Doen.