Het systeem negeren.

Het kostte twee dagen, maar dan staat ook de kippenren. Voorlopig wonen er twee konijnen in en bezint de man op hoe hij het nacht- en leghok voor de kippen vorm gaat geven. Ik heb zo veel zin om kippen te hebben! Sowieso, om weer veel meer zelf te doen en te maken.

Ik heb dat lang gedaan maar de laatste jaren veel minder, terwijl ik weinig zo veel voldoening vind geven als mijn eigen zalf en olie en andere dingen maken in mijn keuken.

Het laatste jaar heb ik echt weinig gedaan, wat dat betreft. Mijn hoofd stond er niet naar? Ik weet dat het een ideaal is dat elke keer weer de kop op steekt, meer zelfvoorzienend en onafhankelijk leven.

Naar Noorwegen verhuizen was een droom en we hebben destijds hard gewerkt om die waarheid te laten worden. We hebben het hier enorm goed. Maar na zeven jaar knaagt er iets. De seven year itch? Ik wil weer meer doen. Meer onafhankelijkheid.

Genoeg mensen besteden meer tijd aan het plannen van hun vakantie of hun kerstmaaltijd dan dat ze ooit nadenken over hun leven, of dit wel het leven is wat ze echt willen leven. En hoewel ik probeer de dingen te nemen zoals ze komen, is een plan een goed idee.

Mijn jongste van vijf gaat binnenkort naar school en dat zal wel heel vreemd zijn, na dik dertien jaar ‘in de kleine kinderen’. Het is een vrij intensief kind en we doen veel samen. Maar straks is ze ook gemiddeld vijf uur per dag buiten de deur en op mijn kont zitten en koffie drinken is niet mijn ding. Althans, niet vijf uur per dag en koffie tegenwoordig helemaal niet meer.

Wat wil ik nu? Ja, de plannen van de overheid gooien flink roet in het eten en onzekerheid is alom, maar als je het systeem niet omver kan werpen, moet je proberen het zo veel mogelijk te negeren. En ik probeer dat te doen door veel meer lokaal te kopen en ik wil ook veel meer zelf gaan maken. Kippen houden, foerageren, de stranden opruimen, zelf brood bakken, mijn eigen smeersels en cosmetica maken.

Ik wil wederom minder afhankelijk worden van ‘het systeem’ en stoppen met feeding the hand that bites us…. Elke dag een beetje meer.

Als je om je heen durft te kijken, zie je al dat er systemen worden opgezet waardoor we straks een massale werkloosheid gaan hebben. Van de zelfscankassa’s tot ipadzusters en oh ja, het moedwillig kapot maken van kleinere ondernemers, waarna straks alleen de allergrootsten nog overleven.

Wat dan? Er komt wellicht het door als sommigen als oh zo eerlijke basisinkomen, waarmee je jezelf kan onderhouden maar veel meer ook niet. De massa’s worden onder controle gehouden met 5G, straks 6G.
Er is geen cash geld meer (vandaar het idiote idee dat je een dodelijk virus via je dubbeltjes en kwartjes overdraagt), dus al je financiële bewegingen liggen vast.
Gezichtsherkenningscamera’s zijn al overal en vergeet niet de electronische enkelband die de meesten al 24-7 praktisch op hun lijf dragen. Je mag straks alleen kopen wat zij willen dat je kan kopen, of het nu gaat om reizen, om eten of andere zaken.
Om te zorgen dat mensen niet bij elkaar komen en elkaar aansteken met systeemkritische praat, wordt (wel, IS) het verboden om bij elkaar te komen. Overtredingen worden hard onderdrukt, wederom met het excuus van virusbestrijding.

Niets is zo blijvend als een tijdelijke overheidsmaatregel, daarom heet het het Nieuwe Normaal en niet de ‘tijdelijke uitzondering’. De lockdowns gaan niet weg, de vierde industriële revolutie die over ons wordt uitgestort, wordt niet gestopt en zo lang iedereen met het mondmasker bewijst een trouwe volger te zijn van ‘de elite’ die onze ondergang c.q. onderwerping in gang hebben gezet -al veel langer geleden- dan zeker niet.

Het wordt niet zoals het was. Alles wordt erger dan het was. Stapje voor stapje. Hier ook. Kleine voorbeelden: ik moet elk jaar tot in detail laten weten waarom ik geld vanaf mijn rekening in Nederland overboek en waar het vandaan komt. ‘Om witwassen te voorkomen’. Ja, mijn derrière.
De Noorse boeren is de laatste decennia, onder het juk van de ‘Europebevegelse’ waar een groot deel van de regering toe behoort, het leven erg lastig gemaakt.
Inmiddels is er te weinig rundvlees, waar Noorwegen altijd zelfvoorzienend was. Er zijn winkels waar je MOET afrekenen bij een zelfscankassa.
Inmiddels wordt gesproken over een ‘nødvendighetskrav’, dus een eis van noodzakelijkheid voor reizen naar het buitenland. En van de week werd voorgesteld om geschiedenis op de middelbare school maar te schrappen, want mensen moeten vooral geen wortels hebben, geen benul waar ze staan in deze wereld.

Zien we waar het heen gaat? Dit gaat niet om een virus maar om totale controle over alles en iedereen en het is de bedoeling dat je daar nu al fijn aan went. Nu is het zogenaamd wegens een virus, straks weet je niet meer beter.

Om te zorgen dat mensen gedwee blijven, zullen er nog meer maatregelen over ons worden uitgestort. Hoe meer we het systeem kunnen negeren, des te sterker zijn we. Gelukkig vind ik het systeem negeren, over het algemeen een aangename bezigheid, dus dat is fijn. Ik probeer ons stroomverbruik te minimaliseren.

Stop met het volgen van de idiote maatregelen. Laat je niet muilkorven en ga als gezond mens geen afstand houden alsof jij of de ander ebola heeft. Stop met het vullen van de zakken van de mensen in de top bij Ahold, Ikea en al die anderen. Steun je lokale boeren, doe dingen zelf en stop met denken dat meer van shiny consumer goodies je gelukkig maken. Eet geen troep en sowieso niet te veel, stop met de dingen die je gezondheid ernstig ondermijnen en leer te vertrouwen op de helende kracht in je eigen lichaam en geest. En tyf je tv weg, zeg je krant op en als je al nieuws leest bij de msm, lees dan ook in elk geval de andere kant.

Niet meedoen, het systeem negeren. Hoe meer mensen dat doen, hoe zwakker het wordt. En: hoe sterker wij, de mensen weer worden.

Ik heb er zin in 🙂

En voor de mensen die echt nog niet weten wat er speelt (die gaan dit ook niet kijken, haha 😀 ), is deze Spaanse film een aanrader. In 18 minuten word je bijgepraat over wat je te wachten staat als je nu leuk mee blijft doen.