We gaan alweer naar de vierde week vakantie. En het is heerlijk want het weer is mijn lievelingsweer. Het blijft onder de twintig graden, het regent af en toe en soms is het zo warm dat het lekker is om in zee te springen. Zalig. Normaal zie ik reikhalzend uit naar de herfst en hoewel ik best zin heb in soep, spinnewebben, cantharellen en de houtkachel hoeft het nog even helemaal niet.

We gaan elke dag uit wandelen. Heerlijk. De verwachte megadrukte op de blindleia blijft uit, vooral ook omdat de verveelde rijke mensen pas hun boten en waterscooters opgaan als het boven de twintig graden is.

En we gaan nog altijd nergens heen want mijn auto is nog altijd kaput. De reparatie kost 1200 euro en moet bij een garage gebeuren. Zo vervelend. We hebben absoluut geen zin om dat geld uit te geven en we redden het nu prima met de golf, het enige nadeel is dat daar geen zes personen in passen op een legale manier.

Deze week moest de man een boot repareren in onze woonplaats en had hij de pick up van werk mee. Mijn kinderen, ik heb ze zelden zo gelukkig gezien als toen. Opvoedfaal, haha.

Verder ben ik het huis een beetje aan het ont-ikea’en. Ik ben nu niet speciaal dol op spullen van ikea maar het is meestal vooral makkelijk en ik ben geen interieur-winkelaar. Sowieso geen winkelaar. Maar elke keer herinneren die dingen me aan een wereld waarin ik helemaal niet wil leven. Die met liefdeloze massaproductie, alles zo efficiënt mogelijk zonder enige vorm van vakmanschap.

Ik trap niet alles eruit, maar langzaamaan vervang ik dingen door mooie dingen die ik vind bij de kringloop of op finn.no. Komend weekend halen we deze kast op:

Hebben we een goede plek voor wat boeken, tekenspullen en dergelijke. Niet meer, maar beter. Dat is mijn idee.

Ik herlees nu het boek ‘The Way Home’ van Mark Boyle. Hij was eerder bekend als The Moneyless Man toen hij een jaar -uiteindelijk langer- zonder geld ging leven. Met het geld dat hij verdiend met de opbrengst van het boek dat hij erover schreef, kocht hij een kleine boerderij in zijn geboorteland Ierland. Naast de boerderij bouwde hij helemaal zonder moderne apparatuur een houten hut waar hij nu leeft zonder de moderne gemakken als stromend water, electrisch licht of mobiele telefoon.

Grappig altijd hoe veel mensen vanachter hun laptopje hem beschuldigen van hypocrisie omdat hij wel een boerderij kocht. Serieus. Alsof de hele boodschap van het boek daardoor door de plee kan worden gespoeld. Of, in het composttoilet gedeponeerd in dit geval.

Mijn gevoel om weg te willen uit ‘de samenleving’ want meer een samenbestaning is, wordt steeds sterker om me vervolgens te realiseren dat ik zo lang mijn kinderen bij me wonen ik een gulden middenweg zal moeten bewandelen. Voor mij de gulden middenweg.

Verder had ik nog wat leuke kijk- en luistertips.

Man die vogels koopt om ze vrij te laten.

Allereerst: het onzalige plan van de geliefde leiders om ons, dom en bang ondergeschikt stemvee te gaan beschermen tegen de vreselijke invloeden van de vrije pers. Want weet je, het is heel erg als mensen lezen dat Corona niet de moordenaar is die het leek te zijn. Dat er weliswaar mensen sterven met corona maar zelden aan corona. Dat op terrassen zitten met vrienden praktisch geen besmettingsgevaar geeft. Dat dit hele circus wordt gebruikt om een totalitaire staat vorm te geven.

Wat hij voorleest, is een document uitgegeven door de overheid. Hoor, en huiver.

Nog even over groene stroom: windmolens zijn vele malen erger voor het vogelbestand dan gedacht. Alsjeblieft, doe er niet aan mij.

Geweldige uitspraak van het Europese Hof van Justitie: vaccins kunnen ziekte veroorzaken en als een gezond persoon na vaccinatie ziek wordt, kan worden gesteld dat dit door het vaccin komt zonder dat de zieke dat aan hoeft te tonen, want ook zelden aantoonbaar is. Mits er meerdere gevallen zijn. Zie de zaken met narcolepsie na de mexicaanse groep-vaccins.

Als een ziekte zich ontwikkelt kort na het toedienen van een vaccin, de patiënt voordien gezond was, de ziekte in zijn familie niet voorkomt, en een aanzienlijk aantal gevallen gemeld wordt, kan dat volgens het hof dienen als voldoende bewijs.

Deze beslissing is geen vonnis dat alleen geldt voor de gang van zaken bij de Franse MS-patiënt, maar een richtlijn voor alle Europese rechtbanken die met een zelfde soort zaak te maken krijgen.

Kijk goed welke olijfolie en olijven je koopt: vele miljoenen vogels worden gedood bij het nachtelijk oogsten van olijven. Epikouros (merk bio olijven) is oké en zo zijn er vast meerdere. Doe je eigen onderzoek.

Tony Blair stond in het zwarte boekje van Jeffrey Epstein.

En wat een toeval, Bill Gates is ook een goede bekende van deze pedofiel. Waarom horen we daar niets over? Wel, Bill Gates zijn stichting steunt geheel belangeloos uiteraard, the European Journalism Centre. Die Bill Gates die nu ook via Martien en zijn broer Hugo bij u de vaccins er door willen drukken. Die Bill Gates die droomt van het verkleinen van de wereldbevolking. Middels vaccins. Zoek het maar op, het is allemaal middels simpele zoekopdrachten te vinden, bij de originele bronnen.

En straks is het zo dat je gestraft wordt als je het vaccin niet neemt: je mag dan niet meer deelnemen aan het openbare leven. Men doet alsof het een ideetje is, maar het ligt natuurlijk al lang klaar.

En dan zeggen mensen soms: waarom maak je je druk over Nederland, je woont er toch niet meer? Of: waarom zo veel kritiek op Rutte? Wat heb jij daar nu mee te maken?

Wel, meer dan Nederlanders met een democratisch gekozen president in Amerika. Mijn familie en vrienden wonen in Nederland en ik ben nog altijd Nederlandse. Het gaat me aan het hart hoe alles gesloopt wordt en hoop dat mensen op tijd de ogen openen.

Ik ben niet voor niets naar Noorwegen gegaan en niet bijvoorbeeld naar Zweden. Ik heb niet voor niets een halve ton ingeleverd op de verkoop van mijn huis om met drie kinderen en wat schamele bezittingen hier opnieuw te beginnen. Maar dat kan en wil niet iedereen. Maar wat er nu gebeurt, gaat ons allemaal aan. En Noorwegen is nog relatief normaal, hoewel er ook hier dingen spelen waar ik niemand mee zal vermoeien. Toch hoop ik zo dat mensen de leugens gaan doorzien. En hun conclusies trekken en actie ondernemen.

Hier legt Hugo de Jonge trouwens nog even uit dat er de komende jaren nog een miljoen inwoners bijkomen (tandartsen en hoogleraren uit Somalië enzo) en dat daarom de kansen in de regio liggen. Mark Rutte wil gewoon een paar weilanden ‘leegtrekken‘ want dat is veel makkelijker dan steden uitbreiden. Dus Nederland dat toch al zucht onder een enorme immigratie, krijgt er nog eens een miljoen mensen bij. En die komen echt niet van die 1,6 kinderen die de westerse vrouw nog krijgt.

Dus stikstof… natuurlijk. Nesa mi. De boeren die protesteren, hun land is al lang verkocht aan je projectontwikkelaars, de vriendjes van onze ministers.
Net zoals dat de herberg die honderden jaren van mijn familie was, werd onteigend voor uitbreiding van de Maasvlakte. Heeft het dan zin om te protesteren als de wethouder borrelt en golft met de rechter en de directeur van de EcT? Wel, het had prima kunnen blijven staan maar… er waren andere belangen.

Dankzij censuur van youtube moest Bjørn zijn video over ‘waarom links mannelijkheid haat’ opnieuw uploaden. Tot heden staat hij er. Het is een goede video over wat we zien in grote delen van de wereld maar wat ook bijvoorbeeld hier steeds meer gangbaar gedachtegoed lijkt. Een ernstige ontwikkeling.

En dan is het nu bijna weekend. De oudste bakt wafels en vanavond is er zelfgemaakte pizza. We hebben geen dingen op het programma staan, anders dan een kast ophalen en wat boodschappen doen. Ik heb zin om lekker rustigaan te doen met de man en de stekker uit de router te halen. Wat ik nu ook ga doen. Ik ga verder in The Way Home en genieten van het heerlijke weer. Doei!

Saboteer het systeem (en spaar geld)

We leven in een systeem gebaseerd op het idiote idee dat eeuwige groei bestaat en dat we dat moeten nastreven. Als we nu allemaal maar die auto eens gaan kopen, dan komt het goed. Dat dit systeem helemaal niets geeft om hoe we de aarde -bron van al het leven- behandelen, daarvan zien we de pijnlijke gevolgen elke dag. Ontbossing, bosbranden, windmolenparken die al het leven onder zee en in de lucht wegjagen of vermorzelen, mega-akkers waarop dingen alleen nog groeien met copieuze hoeveelheden gif en kunstmest en complete bossen die in de biomassacentrales verdwijnen. Bossen uit Estland, uit Amerika, uit Nederland. Hoe stoppen we de gekte? Ik weet het niet. Maar we hoeven er ook niet actief aan mee te doen.

Hoe minder we van ons zuurverdiende geld teruggooien in het systeem, hoe beter. Ik weet dat dat voor sommige mensen bijna al onmogelijk is maar de meesten van ons hebben toch nog wel enige ruimte voor verbetering. Ik net zo goed.

Maar omdat het systeem is gebaseerd op consumptie, kunnen we het systeem schade toebrengen als we onze consumptie terugbrengen naar wat echt nodig is. Want elke keer als je tankt, een fles wijn ontkurkt of iets overbodigs koopt met 25% BTW daarop, spek je de schatkist van de mensen die jou vernederen, de natuur slopen en de eigen zakken schaterlachend vullen.

En natuurlijk zijn we allemaal deels afhankelijk van het systeem. Zonder het systeem had ik weinig te eten, weinig om aan te trekken en was het een eind lopen om in onze dagelijkse behoeften te voorzien.

Maar toch. Het kan beter. Wat tips:

Stap over naar een energieleverancier die niet aan biomassa doet.

Dus niet naar Vattenfal. Ik ben er niet zo in thuis in Nederland meer, maar ze zijn er wel. Verdiep je in wat biomassa is en waarom het zo slecht is. Hele bossen worden met de grond gelijk gemaakt en de boomstammen of pellets worden met zwaar vervuilende schepen naar Nederland gebracht om als drijfnat hout te worden gebruikt voor ‘schone’ energie. Want co2 neutraal. Natuurlijk is het alles behalve dat, maar ‘men’ heeft simpelweg bepaald dat de co2 die deze schone *braak* centrales produceren niet meegenomen worden in de co2 berekeningen waardoor Nederland de doelstellingen kan halen. Het is zo ziek, je verzint het niet.

Gebruik zo min mogelijk energie.

Kijk hierbij niet alleen naar het gebruik, maar naar het hele plaatje. Ik kreeg destijds commentaren over ons ‘vieze’ busje. Waar we al zeer weinig mee rijden. Dat de man met pijn en moeite op de weg hield in plaats van te laten verschroten, wat al lang gebeurd zou zijn als een garage het had moeten oplappen, want 6000 euro reparatie. Van een dame die net een nagelnieuwe electrische (meen ik) auto had gekocht. Want nee, die auto kostte geen energie om te maken en de stroom uit het stopcontact is gemaakt van madeliefjes en magic fairy dust. Grappig.

Het hele groene plaatje is een leugen en alleen niet consumeren heeft effect. Wat je niet nodig hebt, hoef je ook niet te betalen. Het kunnen simpele dingen zijn. We hebben hier een aantal lampen met drie peertjes, merkte ik na vier jaar. Daar kunnen er best twee minder, aangezien het ruimtes zijn waar we geen felle lampen nodig hebben. Spaart niet alleen stroom maar ik hoef ook minder nieuwe lampen te kopen. ’s Ochtends was ik met de hand af, zodat de vaatwasser maar eenmaal per dag aan hoeft. Ik was vaak koud en de droger gebruik ik niet.

Je kan een dure hooikist kopen om aardappelen of rijst te koken maar een bak met hierin een wollen deken of een piepschuim doos (kan je misschien afhalen bij winkels die levende vissen verkopen) met een deken erin, werkt ook perfect. Je brengt de boel aan de kook en vervolgens zet je de pan in de doos. Na een uur of vier, vijf is het perfect gaar.

Koop tweedehands

Ja, elke bespaartip is een saboteer-het-systeem-tip 😉 Ik weet de frustraties van gebruikte spullen kopen en om mezelf de nodige frustratie te besparen, koop ik sommige dingen ook gewoon nieuw maar tweedehands heeft voor veel dingen mijn voorkeur: boeken, meubels, kinderkleding, fietsen, ski’s, auto’s… Ik koop het liever van een medemens dan van een ketenwinkel waar ik 25% belasting betaal.

En maak of repareer het zelf

Als ik iets zelf kan maken zonder al te veel gedoe dan doe ik dat. Een knoop aanzetten, een sok stoppen, een gat in een broek repareren, een verjaardagstaart maken, brood of granola bakken, wijn maken etc… is allemaal simpel en zorgt ervoor dat je veel minder weggooit en meer waardeert wat je hebt. En bovendien geen 25% of meer belasting betaalt.

Maak je eigen bier en wijn

Nog niet verboten, in tegenstelling tot zwaardere dranken. Want de overheid wil uiteraard wel zo veel mogelijk profiteren van een simpel scheikundig proces dat voor iedereen gewoon vrij ter beschikking zou moeten mogen staan. Maar vooruit, bier en wijn dat kan nog.

We gebruiken simpele blikken en flessen met concentraat. Bier brouwen is kinderlijk eenvoudig. Ik maak in mijn eentje 75 liter bier in een half uur. Hertogin Jan is my middle name. Je betaalt geen accijns en het is erg lekker bier. Ik zal binnenkort eens een uitleg posten voor wie het wil proberen.

Maak jezelf zo onafhankelijk mogelijk van geld van de overheid

Door een bureaucratisch misverstand kibbelen de Noorse en de Nederlandse SVB al jaren over wie kinderbijslag moet betalen. Als ik het krijg, komt het vermoedelijk met terugwerkende kracht maar voor nu ben ik blij het zonder te redden.
Sommigen van ons kunnen niet zonder en dat is zo vervelend. Wat heb je aan een overheid die eerst alles afpakt en vervolgens met een genereus gebaar een fooitje teruggeeft? Maar als je de mogelijkheid hebt: probeer dat geld te sparen en niet uit te geven.

Maak jezelf zelfredzaam in geval van nood

Ga er niet vanuit dat de overheid je wel zal redden. Als het aan diezelfde overheid lag, zaten de bejaarde mensen nu op hun kamer bij 40 graden te stikken van de hitte in hun eentje. Godzijdank is het geen zomer als de afgelopen jaren.
Diezelfde overheid komt je echt niet redden als er *iets* gebeurt. Haal eten voor een maand en eet het op en vul het aan om altijd ‘vers’ te hebben. Zorg dat je kan koken zonder energie van het energiebedrijf. Zorg voor een goede band met je buren, indien mogelijk. Zorg voor een basisuitrustig met verbandspullen, etherische olie, pijnstillers en eventueel jodiumpillen. Koop een waterfilter (wij hebben een katadyn voor 30.000 liter) of water in flessen.

Vervang je liefde voor spulletjes voor een intense liefde voor de natuur en alles wat leeft

Ik ben niet tegen het kopen van dingen. Ik ben echt niet altijd even heilig in mijn keuzes. Maar ik beperk het wel. Om tal van redenen maar ook omdat dat ik niet nog eens 25% extra skatt betaal, laat ik het meeste van wat de wereld te bieden heeft maar links liggen. Meestal is het het me niet waard dat er een boom met al zijn bewoners voor wordt neergehaald, dat er mineralen uit de aarde gemijnd worden en dat er energie moet worden gebruikt voor de productie en het vervoer ervan.

Als ik in de vroege ochtend met mijn kopje koffie buiten zit en de zwaluwen, scholeksters, kraaien, raven en al die andere vogels zie vliegen en vissen boven het water uit zie springen dan weet ik dat ik weinig nodig heb en niets meer dan ik al heb. Behalve koffie. In een kopje.

De meeste mensen zijn het contact met de aarde lang verloren. Hommels zijn vieze steekbeesten, spreeuwen die in de meest mooie formaties vliegen gewoon irritante vogels die je auto onderschijten, wilde eetbare vruchten zijn vies en onhygiënisch en planten zijn hinderlijke dingen die je maar beter kan vervangen door lekker strakke tegels. Hoe kan je dan verwachten dat mensen het liefhebben?

Mezelf in geval van ‘ik wil’ eraan herinneren dat wat ik wil een schone aarde is waarin wordt hersteld in plaats van vernietigd, helpt me om dingen niet te willen. En dus zo mijn stem te laten horen. Want volgens sommigen is kopen, stemmen maar niet kopen is dat nog veel meer.

Vorig jaar zagen we een dolfijn in zee, een paarhonderd meter bij ons huis vandaan. Als je dat ziet denk je hopelijk wel drie keer na voor je chemicaliën door de afvoer spoelt of een half pak wasverzachter in je wasmachine gooit.

En dat bedoel ik, als je je weer bewust wordt van het leven om je heen, van de natuur om je heen al zijn het maar wat bijen en spinnen op je balkon in de stad, dan kom je zelf ook weer tot leven en besef je dat wat je zoekt nooit kan worden gevonden in dat wat de wereld je toeschreeuwt in advertenties, instagram en televisiespots maar alleen in de natuur, waar we uiteindelijk allemaal onderdeel van zijn.

Hoe minder je nodig hebt, des te minder je nodig hebt. Des te minder afhankelijk ben je. En ik ben voor afhankelijkheid maar dan van elkaar en niet van de overheid. Van je gezin, je echtgenoot, buren, vrienden… omdat we elkaar moeten helpen. Omdat we niet meer op de overheid moeten of kunnen vertrouwen voor hulp. Want alles kan op elk moment worden teruggedraaid.

Stop met het doen van dingen die de overheid extra geld opleveren

Ik snap dat mensen roken, maar misschien is stoppen als je niet kan minderen een goed idee. Als je kan minderen, is dat ideaal. Ik rook heel af en toe en dat vind ik heerlijk. Elke dag roken zou het genieten veel minder maken. Maar elke sigaret die je opsteekt is wat… 20 cent in de zakken van de overheid? Elke keer dat je de auto volgooit…. oei.

En het is lekker comfortabel, overal heen kunnen wanneer je wil. Maar meestal is het niet nodig. Ik heb nu ook geen auto en mijn kinderen kunnen prima 6 km fietsen naar hun vriendjes in het dorp. In het weekend combineren we wat we moeten doen en rijden verder hoogstens om een stuk te wandelen waar we nog niet elke boom en steen uit ons hoofd kennen.

Betaal boetes op tijd.

Simpelweg: wees extreem zuinig maar vergeet niet te genieten van het leven. Ik heb een veel fijner leven als ik me enigszins afzijdig houd van sociale media en wat iedereen doet, als ik de winkels vermijd en de natuur opzoek, als ik koop wat ik nodig heb en niet wat ik leuk vind…

En hiermee doe ik mezelf niet tekort. In tegendeel. Maar door veel dingen links te laten liggen, spreek ik ook een stem uit tegen wat ik ervan vind. De plastic dingen kopen is zeggen ‘maak meer plastic spullen van geraffineerde aardolie uit dubieuze landen zonder mensenrechten’ en de nieuwe meubelen kopen is zeggen ‘hak meer bomen om voor iets dat ik alleen maar wil omdat ik gehersenspoeld ben’ en wijn kopen is zeggen ‘hier overheid, heb je weer vijf euro van me, doe er wat leuks mee he!’.

Nou ja goed, dit was dus weer de zelfde bespaarpost als altijd in een iets ander jasje die nog wat voeten in de aarde had omdat mijn laptop om de vijf minuten zelf de helpfunctie van windows 10 opstart en dan vervolgens alle commando’s volledig door elkaar haalt. Maar nu heb ik die van de man geleend, en hij is af. Dan kunnen we nu lekker gaan wandelen, bessen plukken en naar de man toe wandelen.

Fijne dag allemaal nog!

Hulde aan vrouwen die vrouwen blijven.

Typische en gewenste vrouwelijke eigenschappen vroeger: verzorgend, helend, zacht, leven gevend, genezend, huiselijkheid creërend, voedend.

Typische en gewenste vrouwelijke eigenschappen tegenwoordig: zelfstandig, mondig, ambitieus, onafhankelijk, opkomend voor haar rechten zoals het aborteren van haar eigen kinderen en strijdend voor het recht om met haar seksegenoten minstens voor de helft vertegenwoordigd te zijn daar waar dat nodig wordt geacht: in de politiek en besturen, nooit in de stucadoorsbranche.

Ik begrijp niet waarom opkomen voor vrouwenrechten gelijk wordt gesteld aan het meespelen van het spelletje van een paar machtsbeluste en de weg van de menselijkheid kwijtgeraakte mannen die we vinden in de politiek en de bestuurskamers.

En uiteindelijk zijn we bijna allemaal aan het werk voor dat groepje. We werken voor het betalen torenhoge belastingen, voor hypotheken op zwaar overprijsde huizen waar ‘wall street’ & co goud geld aan verdienen. We werken om de boekhouding te kunnen doen zoals de overheid die oplegt. We werken om gigantische gemeentehuizen en nutteloze ambtenaren aan de gang te houden. We werken voor ziektekosten, die voor 80% voorkomen kunnen worden als mensen gezond zouden eten maar waar ‘big pharma’ zo lekker van profiteert. We werken voor de pillen van de mensen die nog iets voelen en derhalve burnt out of depressief raken in deze hel. Ook die mensen zijn weer uiterst lucratief voor de pillenproducenten.

Waarmee ik maar wil zeggen, we spelen allemaal het spelletje mee van de mensen die gierend van het lachen hun zakken vullen met onze ellende. En ik snap niet dat het spelletje van ‘de grote jongens’ meespelen, wordt gezien als verbetering van de positie van de vrouw.

Sinds de verlichting is er veel veranderd. En misschien soms ten goede. Het is fijn dat een lullige longontsteking ons de nek niet meer omdraait en dat we dagelijks schone en warme kleren kunnen aantrekken.

Maar de focus is volkomen te liggen op mannelijke waarden. De ratio. Weg met het gevoel. Dood aan de mythische wezens, de wolven, de eenhoorns, de tomtes, de sprookjes, de ‘oudewijvenpraatjes’, de geneeskrachtige kruiden, de verborgen boodschappen van de natuur. Ziekte was niet meer een onbalans in het hele lichaam maar simpelweg een defect onderdeel, als van een auto. En langzaamaan of razendsnel werd de hele wereld ziek. Doodziek.

De natuurlijke wereld is in razend tempo uitgemoord, omgehakt, weggedreven naar de laatste wilde gebieden in Scandinavie en Oost Europa, Rusland… Alles is volgebouwd en bestraat. We wonen in onze hokjes, rijden in een metalen doos naar een ander hok om 8 uur lang data in te voeren, we eten uit een doos of plastic zak en kijken naar Boer zoekt vrouw en denken dat we dat leuk vinden. Als we niet scrollen door social media feeds die precies een nanoseconde van iemands evenzogoed vreselijk imperfecte leven weergeven.

We zijn het contact met de natuurlijke wereld zo kwijt. Maar ook met onszelf.

Spaardoelen. Carrièredoelen. Bucket lists. Doelen, doelen, doelen. En altijd maar meer en beter en sneller en altijd wat een ander ook heeft + een beetje extra. Naar binnen kijken is een zeldzame kunst geworden. Silicon Valley heeft met instagram en facebook het laatste restje introspectie ook om zeep geholpen. Nooit kijken we meer naar binnen maar altijd naar wat voor ons ligt en we denken dat nog meer van hetzelfde ons gaat redden.

Het is alsof we bij een auto staan met een ontplofte motor en denken dat het stellen van de binnenspiegel gaat helpen bij het weer laten rijden. Nee, de hele balans is gewoon weg.

Vrouwen denken dat ze ‘empowered’ worden als ze het spelletje van de meest vileine mannen meespelen. Door zich te gedragen als de meest machtsbeluste of de meest fatsoensloze mannen, denken ze zich te bevrijden van de onderdrukking. De ironie, toch?

Maar laat dit nu precies de onderdrukking zijn die ons allemaal maakt tot slaafjes van de multinationals, de big-everythings, de belastingdiensten met hun terreur, de regeringen waar 99% alleen zit voor de eigen eer en glorie (en de bestuurspositie bij de KLM of Shell na vier jaar).

We moeten gewoon af van al die onzin, wat mij betreft. En ik heb het niet over wel of niet werken. Ik heb het over wat Penny Rimbaud zei: ‘we don’t bite the hand that feeds us, we feed the hand that bites us’.
We werken ons ten koste van alles over de kop en als we daarmee klaar zijn, gieten we het zuurverdiende geld terug in de schatkist, de zakken van de hypotheekzwendelaars en de verkopers van nutteloze rotzooi. En dan denken we dat als we maar aan de top kunnen komen van die banken, regeringen en multinationals dat alles goedkomt. Wat denken ze daar te doen, de wereld veranderen? Natuurlijk niet, macht corrumpeert iedereen die naar macht op zoek is.

We denken dat als we maar met zo veel mogelijk mannen het bed delen, we vrij zijn van… wat? Burgerlijkheid? Onderdrukking? Ik weet het niet. ‘Ervaring opdoen?’. Ja, alsof een man die zijn leven met je wil delen dat een pre vindt.

‘Maar we hebben geen man nodig!’ Nee hoor. En regen ook geen zonneschijn, dag geen nacht, licht geen donker, warm geen koud, zonder leven geen dood, zonder bij geen bloem. We zijn allemaal onderdeel van een geheel en zonder het een, bestaat het ander niet. Een man heeft een deel vrouwelijkheid in zich, een vrouw een deel mannelijkheid en samen vullen ze elkaar aan. Yin en Yang.

Samen ben je een. Door je unieke vrouwelijke kwaliteiten te benutten, kan een man zijn unieke mannelijke kwaliteiten benutten. Je maakt elkaar niet beter door allebei 50% te zijn van een sneu opgedrongen ideaal en alles te delen, maar door allebei 100% te zijn wie je bent.

Heel mijn generatie is verpest met ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’. Niet uit goedheid van het hart van de overheid hoor. Nee, omdat vrouwen die ook werken = meer belastinginkomsten. En toen halverwege de jaren negentig de hypotheekregels werden losgelaten en krediet beschikbaar werd, gingen huizenprijzen en dus hypotheken en dus winsten voor de banken enorm omhoog. Ik weet nog dat ‘alle’ moeders opeens moesten gaan werken, een autootje kregen en verhuisden naar iets dubbel zo duurs.

En nu zijn gewone huizen onbetaalbaar voor de meeste eenverdieners, die ook nog eens van overheidswege extra gestraft worden met enorme belastingnadelen. Iedereen een slaafje van de banken en de overheid. Maar oh, we zijn zo lekker geëmancipeerd en zelfstandig.
Dat we voor het indraaien van een gloeilamp nog een elektricien moeten bellen en zonder kinderoppas nergens meer zijn, dat maakt niet uit. Dat de bank en werkgever ons danig in de tang hebben, daarvoor sluiten we liever de ogen en zien het als en ‘fact of life’. Terwijl: waar is het leven, in zo’n leven?

Maar we spelen precies het spelletje dat onze leiders -overheersers, uiteraard- willen dat we spelen. Zo veel mogelijk verslaafd aan luxe en aan overheidsdiensten en niet samenwerkend maar concurrerend om op de hoogte plekjes van de macht te komen, vanaf waar men lachend op ons neerkijkt.

Wel, hulde aan alle mannen en vrouwen die hier niet aan meedoen. Die kiezen voor familie en traditionele rollen en voor zelf de kinderen opvoeden, voor een eenvoudiger leven waarbij zij het ironisch genoeg juist degenen zijn die minder afhankelijk zijn. Een leven waarbij je elkaar versterkt in plaats van elkaar ‘verdunt’ door elkaar te dwingen elkaars taken over te nemen.

Zo en nu gaan we på bærtur, kijken of de frambozen al rijp zijn en de laatste bosaardbeitjes plukken. Doei!

Een minimalistische mindset

Als je dan wil leven als een minimalist, helpt het wel als je jezelf ook op die manier aanleert te denken. En dat kan lastig zijn in deze wereld met advertenties van letterlijk alle kanten, een grote druk om mee te rennen in de race naar immer meer en een complete economie gebaseerd op alsmaar meer, groter, sneller en beter consumeren.

Maar het kan wel. En geleidelijk aan merk je dan dat de zin in meer verdwijnt. En soms weer de kop op steekt, maar daarna wel beter te controleren is. Onder meer:

Lang nadenken voor je iets koopt

Als je het ’s ochtends niet nodig had, heb je het ’s middags niet opeens wel nodig. Met grotere dingen wacht ik altijd voor ik ze koop. Wellicht vind ik een betere aanbieding of vind ik het tweedehands maar 9 van de 10 keer verdwijnt het object van mijn affectie vanzelf weer uit mijn gedachten.

Waarderen wat is

Want hoe weinig of inferieure spullen we ook denken te hebben, we hebben stromend water, electriciteit, zachte en warme bedden, lampen, een computer, een kachel en daarmee zijn we al rijker dan een groot deel van de wereldbevolking. Het helpt mij als ik bijvoorbeeld denk dat mijn interieur een bij elkaar geraapt zooitje is om me dat te realiseren.

Bedenken of iets waarde toevoegt

Of het nu gaat om een verplichting of een tastbaar ding, je afvragen of iets waarde toevoegt aan je leven helpt bij het voorkomen van miskopen of ja zeggen tegen dingen waar je spijt van krijgt. Je kan een prachtige bank kopen maar als dat betekent dat je wekelijks hoezen moet wassen, je doodsbang bent er koffie op te morsen en je met je kaken op elkaar zit als de visite de derrière erop parkeert voegt het weinig toe, behalve stress.

Van te voren bedenken hoe het zit met voorbereiding, onderhoud, er weer vanaf komen, hoe lang je ervoor moet werken, hoeveel tijd het kost, wat je ervoor terug krijgt etc. is handig om te voorkomen dat je een slaaf wordt van je spullen of het schema van een ander.

Is het nodig om het te kopen?

Want uiteindelijk zijn er 1001 manieren om iets tijdelijk te verkrijgen. En: hoe minder je hebt, hoe minder je ook nodig hebt.

Voor je een dure oplossing koopt om alle schoenen op te bergen, kan je beginnen met het aantal schoenen dat iedereen draagt, te reduceren tot maximaal twee paar. Of in plaats van opbergbakken te kopen voor massa’s speelgoed, kan je beter zorgen dat je alleen de favorieten houdt.

Genoeg stille tijd inbouwen in je dag

Ik sta graag om zes uur op om te douchen, koffie te maken en in absolute stilte mijn eerste bakje koffie te drinken. Daarna schrijf ik wat in mijn dagboek en begin ik met dingen klaarmaken voor die dag. En ’s middags zorg ik dat ik een uurtje de tijd heb voor een boek of het schrijven van een blog. ’s Avonds lees ik het liefste met een rustig muziekje erbij, hoewel ik dat niet altijd doe. Deze momenten zijn zo fijn om tot rust te komen. Ik heb al een rustig leven, maar ik vind het gewoon gauw meer dan nodig.

Tijd waarin niemand me vertelt wat ik moet kopen, moet vinden, waar ik verontwaardigd over moet zijn, wat ik moet eten, hoeveel vrienden ik moet hebben en hoe mijn leven eruit zou moeten zien is heilzaam.

Dingen met aandacht doen.

De dag door chagrijnen omdat ik elke. dag. dezelfde. rotklusjes moet doen helpt niet echt. De dingen rustig aan doen en mezelf vertellen dat ik zoooo dankbaar ben voor het feit dat we genoeg kleding, een toilet binnenshuis en een koelkast vol eten hebben en niet constant denken aan wat ik nog moet doen of liever zou willen doen helpt veel om mijn dagen aangenamer en kalmer te maken.

Routines versimpelen

Er zijn dingen die iedereen elke dag moet doen. Aankleden. Verzinnen wat te eten. Huis schoonmaken. Deze dingen zo eenvoudig mogelijk laten verlopen maakt het leven makkelijker, vloeiender en aangenamer.

Een capsule wardrobe maken, een vast schema voor je avondmaaltijden (maandag vega, dinsdag wraps, woensdag soep met brood en salade) en een aantal huishoudelijke taken hebben dat je elke dag of elke week uitvoert, vermindert het giswerk dat je elke dag onbewust doet.
Het zijn juist al deze kleine dingen die het leven overweldigend doen lijken. Als je deze dingen vereenvoudigt, komt er ruimte voor al die dingen waar je nooit tijd voor lijkt te hebben. In je schema maar ook in je drukke hoofd.

Eenvoud en lichtheid als leidraad

Ik probeer dit als leidraad te hebben bij de dingen die ik in mijn leven laat. Niet dat het me altijd lukt maar ik herken het wel als iets te veel is, zodat ik daarna terug kan keren naar mijn offline-kluizenaar-boekenwurm-wannabekruidenvrouwtje modus om op te laden.

Als het gaat om de spullen in mijn leven, is het makkelijker. Hoe minder hoe beter. Lichter eten, lichter consumeren.. is goed voor mijn innerlijke mens.

Stoppen met me druk maken om dingen die ik niet kan veranderen.

Dat vind ik lastig in deze tijd, nu er zo veel manipulatie is om ons heen en de wereld ineen lijkt te vallen. Anderzijds probeer ik me dan te realiseren dat er NU op dit moment NIETS mis is.

Ik had mijn familie liever inmiddels op bezoek gehad maar behalve dat is er niets mis. Zelfs dat is nu niet mis en is in feite niets meer dan me druk maken dat iets in het verleden niet is gebeurd -nutteloos- en me druk maken om iets in de toekomst wel of niet gaat plaatsvinden -ook nutteloos-.

En dan ga ik nu eens heel mindful stofzuigen, de was ophangen en mijn kinderen voor de tv vandaan sleuren. Fijne dag, allemaal!

Een compleet veranderd wereldbeeld

Het het risico dat iedereen me knettergek vindt, maar dat moet dan maar. En ik vind het belangrijk om erover te praten nu er steeds meer aan het licht komt. Wie niet kan tegen narigheid moet maar afhaken nu. Morgen weer over zuinig leven ofzo.

Een jaar of elf geleden begon ik me eigenlijk toevallig te verdiepen in ‘de andere kant’. Er is de wereld waarin we leven, het nieuws, de kranten, de koninklijke familie, onze banen en hypotheken, wat we eten, de medicijnen die we nemen, de grote bedrijven en och, dat lijkt allemaal zo normaal. We denken er amper over na.

Tot ik de Zeitgeist films keek. Bij elkaar zo’n beetje een halve dag aan materiaal en wat er niet deugt. Wat er zich achter de gordijnen afspeelt. Wat we anders kunnen doen. Ik zal niet beweren dat daarin de waarheid wordt verteld, maar het opende mijn ogen om verder te kijken.

Ook kwam ik op het pad van journalist Micha Kat en zijn niet aflatende pogingen om het pedofielennetwerk rond Joris Demmink, een topambtenaar van Justitie aan het licht te brengen. En ik zal zeggen: het is een gruwelijke schok, erachter te komen hoe de lijnen lopen en wat er aan de hand is.

Nadat miljonair en zedendelinquent Jeffrey Epstein in de gevangenis ‘zelfmoord pleegde’ is recentelijk zijn voormalig partner, Ghislaine Maxwell opgepakt. De vader van Ghislaine was voor hij onder verdachte omstandigheden overleed dertig jaar geleden, persmagnaat en onder meer eigenaar van The Sun. Ghislaine zit nu vast op verdenking van kindersmokkel. Zij weet precies wat Epstein uitspookte. Hij had contact met ‘de groten der aarde.’ Bill Gates, Prince Andrew, Bill Clinton, Elon Musk…. Luister naar wat youtuber Amazing Polly over haar en haar familie te zeggen heeft.

En dan onze eigen voormalig koning Beatrix. Kijk haar gezellig met de occulte kunstenares, mevrouw Abramovic hier, in het parool. (de broche op Bea’s jurk geeft te denken voor wie zich enigzsins verdiept hierin). En bekijk dan eens dit bericht, om te zien wat deze ‘kunstenares’ doet. Of dit filmpje van BBc Newsnight. Natuurlijk is ze ook dik met zangeres Lady Gaga, die onlangs Hugo de Jonge bedankte voor 50 miljoen van de Nederlandse belastingbetalers naar het onderzoek naar een Corona vaccin. Ja, die minister met de broer die dik in de vaccinindustrie zit en op zijn beurt weer warme banden onderhoudt met Bill Gates, de man die uw pc nog niet virusvrij kan houden. Toch toevallig dat hij opeens op die positie terecht kwam.

En nu zijn er weer 30.000 verdachten in een zaak in Duitsland. Hier een lijst met verdachten in Nederland, tot in de hoogste regionen. Het angstaanjagende bericht dat er tientallen zwangere of net bevallen vrouwen verdwenen uit Nederlandse AZc’s. En kijk wie we hier hebben: onze eigen Mark Rutte met zedendelinquent Jan Wolter Wabeke. Net iets meer dan gewoon kennissen. Laten we Paul de Leeuw niet vergeten, hier zeer onpasselijk gedrag vertonend met een kindje, en dat is dan nog als er een camera bij staat. Een uitzending van Argos over ritueel misbruik.

Onlangs zond de Turkse televisie een stuk uit over adrenochrome, een stof die kindjes aanmaken als er zulke vreselijke dingen met ze gebeuren. De kindjes worden zwart rond de ogen. Panda’s, noemen ze ze. Deze stof wordt gebruikt als ‘medicijn’ voor mensen. Het fragment is het waard om te bekijken. Claudia de Breij, de op de NPO het regeringsbeleid uitdragende oppermuts noemde zich in haar twitterbio ‘professioneel pandaknuffelaar’. Ik noem het maar even, ’t is vast toeval.

Deze video wil ik graag delen. Ook leuk voor mijn christelijke lezers. (echt).

Hierin wordt in het kort uitgelegd hoe en wat.

Ik realiseer me, het zijn vreselijke dingen die het voorstellingsvermogen te boven gaan. Ik weet dat er ook dingen beweerd worden, die niet waar zijn. Dat gebeurt overal en zelfs in het vrije westen met onafhankelijke media. Toch denk ik dat er inmiddels zo veel bekend is en steeds meer bekend wordt dat we als mensen op deze wereld onze ogen niet moeten sluiten. Alleen dan kan er een einde worden gemaakt aan dit alles. Of in elk geval kunnen we het inperken.

Toen ik er voor het eerst mee in aanraking kwam vond ik het lastig om te geloven, maar niet onwaarschijnlijk. Als je met een open geest de dingen onderzoekt, verandert je wereldbeeld 180 graden in een paar dagen. Je hoeft niet alles te geloven wat hier gezegd wordt, net zoals dat je ales moet geloven wat de NOS en NPO tegen je zeggen. Maar de informatie is er. De foto’s zijn er. De samenwerkingsverbanden zijn zichtbaar. Het staat in de kranten, op linkedin, op websites van bedrijven en van enkele dappere journalisten en onderzoekers. Het is een gigantische beerput die langzaam open gaat.

Nogmaals, ik vind het prima als je me nu ontvolgt of knettergek vindt. De commentaren staat volgens mij open voor iedereen om te reageren.
Maar doe je eigen onderzoek naar de wereld waarin je leeft en wat je voor waar aanneemt. Ik ben een piepklein stemmetje in een gigantische kakofonie, maar ik hoop toch wat los te maken. Hoe meer dit aan het licht komt, hoe beter. Nu er weer een zaak is met 30.000 verdachten, net over de grens denk ik dat we niet meer kunnen ontkennen hoezeer ze zich onder ons bevinden. Ze werken op onze kinderdagverblijven en beslissen over ons dagelijks leven en bevinden zich op de meest hooggeplaatste posities. Kijk uit wie je wegzet als gevaarlijke oranje idioot en naar wie je zwaait in haar gouden koets.

Zo. Dan ga ik nu weer fijn cupcakes bakken met de kinderen en mijn huis netjes maken zodat we vanmiddag als het droog is, lekker naar buiten kunnen. Mijn eigen tuin cultiveren dus 😉

Kijk- en leestips.

Om jullie weekend van leuker te maken, hier nog wat lees- en kijktips. We gaan alweer de derde vakantieweek in en tot heden is het prima te doen. Na een paar hete dagen is het enorm afgekoeld en ik draag nu een dikke panty, mijn dikke winterjurk, een sjaal en sloffen. Het is ongeveer even warm als in januari 🙂

Ik was vanmorgen licht verbijsterd maar niet verbaasd dat ‘Rutte’ artikel 83 van de pensioenwet zal schrappen. Dat betekent legalisering van de onteigening 1500 miljard euro, die eigendom is van 10 miljoen deelnemers: 3 miljoen gepensioneerden en 7 miljoen werkenden.
Als je je nog afvroeg waar die miljarden waar zo kwistig mee gestrooid werd vandaan gaan komen: hier uw antwoord.

Ik gok dat dat evenmin nieuws is?

Oh, ik ben zo blij om niet al te verslaafd te zijn aan luxe. Ik houd van douchen en van de vaatwasser maar ik heb verder weinig van buitenaf nodig om me gelukkig te voelen. Ik kijk liever naar de insecten op mijn doorgeschoten sla in de kas dan naar Netflix, eet liever een simpele salade dan een driegangendiner in een restaurant en ben me echt bewust van alle luxe die er al is in mijn leven. En ik Dat geef enorm veel rust.

Een liedje van de cd’s die we recentelijk kochten. Zulke vrolijke muziek!

En lees hier hoe Bill Gates geheel filantropisch The Guardian sponsort om ze te laten schrijven hoe slecht dieren eten wel niet is. Hij zit toevallig ook best diep in de vleesvervangingsfabrieken en -onderzoeksinstituten.

Waarom is de modern wereld zo lelijk? Want hoe menselijk en gezellig voelt de oude kern van een klein dorpje, hoe verrukt zijn we bij het zien van alle prachtige kerken die mensen 700 jaar geleden zonder modern gereedschap of electriciteit maakten en hoe heerlijk is het om een dagje door een stad als Gent te slenteren? En hoe koud en harteloos voelen de koopcentra, de nieuwbouwwijken en de industrieterreinen.

Idler: waarom tech-guru’s denken dat ze de messias zelve zijn, ook al doen ze vreselijk harteloze en onethische dingen.

Deze man legt uit waarom racisme niet bestaat. Het is een spiritueel probleem. Gebroken gezinnen, bewust alleenstaande moeders en afwezige vaders zijn verantwoordelijk voor de huidige crisis. De democraten maakten hem boos op de wereld en vooral op blanken. Weet je trouwens wie er voor het behouden van de slavernij waren? Hint: niet de republikeinen. Heerlijk om iemand te horen die voor vrijheid van iedereen en elke mening is. Want dat lijkt de laatste tijd toch vooral aan bepaalde groepen te zijn voorbehouden*

* want ja, Mutti Merkel werkt aan een wetsvoorstel waarbij mensen met kritiek op het immigratiebeleid opgenomen kunnen worden in een psychiatrische inrichting. Artikel in het Zweeds, maar met enig googlen vast ook in een toegankelijker taal te vinden. Overigens geldt dit ook voor mensen met kritiek op de Coronamaatregelen. Ja, echt.

De leugens van Black Lives Matter blootgelegd.

De machtsovername onder het mom van een Coronacrisis. De middelen zijn vele malen erger dan de kwaal.

Dat verklaart ook deze man.

Meet the former liberal behind the #WalkAway campaign — an emerging political movement that encourages voters to consider conservative politics.

Ik weet niet of het google algoritme kapot is maar deze video’s van 2018 werden me aangeraden. Een verademing want meestal krijg ik Buzzfeedcrap opgedrongen 😉 Een verbetering.

Hoe goed georganiseerde activisten nog mogen meepraten, de directe invloe van de burger op de politiek kleiner wordt en en de ‘gewone man’ ervoor betaalt. De gekozen burgemeester komt er niet en het recht van referendum is afgeschaft omdat ‘wij’ dan te veel directe invloed hebben. Liever zit de EU en dus Nederland deze actiegroepen die vooral plannen en informatie kunnen aandragen maar het is onmogelijk te zeggen hoe veel invloed ze hebben op bijvoorbeeld diversiteits- en duurzaamheidsbeleid.

Een klein minimalistisch appartement. Ik zou nooit in een kippenhok in de grote stad gaan wonen, maar ik vind het altijd heerlijk om te kijken hoe mensen leven en inspiratie op te doen voor leven met minder. Maar ook niet te veel.

En ik zou graag meer willen plaatsen maar heel Oslo en omstreken viert hier vakantie en neemt ‘onze’ data in beslag. Want nee, hier på landet alleen internet via het mobiele netwerk. En dat is traaag beste mensen!

Fijn weekend allemaal!

Een minimalistisch dieet?

Er waren meerdere mensen die het vroegen op instagram, dus vandaar een post over hoe ik op gewicht blijf. De meeste mensen komen heel langzaam aan naarmate ze ouder worden. Ik ging ook die kant op. Na vier kinderen in zeven jaar en constant trek was ik 64 kilo bij 1.70 en hoewel dat valt onder gezond gewicht, voelde ik me er alles behalve goed bij.

Langzaam begon ik te veranderen hoe ik at en dat was vooral minder, en met meer aandacht. Sinds een jaar of tien volg ik grotendeels het paleodieet. Niet heel strikt en de laatste tijd eet ik nauwelijks nog vlees maar meer peulvruchten en geen zuivel meer, maar wel havermout in de vorm van overnight oats.

Ik weet niet wat ik nu weeg, ik gok 53 kilo. En dat weeg ik al lang omdat ik dingen heb veranderd die ik vol kan houden.

Mijn tips:

Eet gezonde dingen.

Wat gezond is moet iedereen zelf beslissen maar naar mijn idee is het voedingscentrummodel met al z’n pasta, brood en tussendoortjes niet ideaal. Je merkt vanzelf waar je lichaam zich fijn bij voelt. Iemand die veel rommel eet is misschien gewend aan de pijnlijke gewrichten en rebellerende darmen maar het is heerlijk om zonder zulke dingen door het leven te gaan.

Ik weet dat ik me erg slecht voel als ik ’s avonds eet. De dag erna is mijn buik opgeblazen, vreselijk. Dus hoe graag ik ook soms nog iets zou eten ’s avonds, ik doe het gewoon niet. De ochtend erna ben ik daar altijd blij om. Ik merk het meteen als ik dingen eet die niet goed voor me zijn.

Toen ik nog brood at, dacht ik dat ik het prima kon hebben. Tot ik het een tijdje liet staan en vervolgens weer begon te eten.

Eet voor het lijf dat je wil, niet voor het lijf dat je heb

Er zijn genoeg dingen die ik graag lust die minder goed voor me zijn. Friet met mayonaise, melkchocola en meer. Ik denk voor ik iets eet of dit helpt bij het behouden van het lijf dat ik heb. Ja, ik ben heel tevreden.

De verleiding is groot om alle chocola op te vreten maar ik weet dat ik me daarna vreselijk voel, dat mijn lijf protesteert en dat ik me slecht voel wegens een gebrek aan zelfbeheersing. Het helpt totaal niet bij het lijf dat ik heb en wil houden.

Dus ik eet er heel weinig van. Vijf frietjes doen geen kwaad. Drie blokjes chocolade ook niet. Maar ik houd het daarbij.

Weeg je eten af.

We hebben de neiging te onderschatten hoeveel we eten. Hoe veel is 200 gram yoghurt? Hoeveel calorieën zijn dat? Hoeveel energie geeft een banaan? Hoe veel calorieën zitten er in het pizzabroodje dat je gedachtenloos tussendoor eet? (evenveel als in een lichte, gezonde avondmaaltijd)

Ik heb een tijdje afgewogen wat ik op mijn bord legde en ingevoerd in mijn telefoon om meer inzicht te krijgen in wat ik at. Dat was best verhelderend. Het telt heel erg snel op allemaal. Net als twee maal opscheppen bij avondeten.

Nu heb ik redelijk oog op hoeveel ik van alles neem. Ik tel zelden calorieën maar houd mijn porties klein. Ze zijn snel veel groter dan nodig.

Als je chips eet, weeg dan bijvoorbeeld 25 gram af in een bakje in plaats van op goed geluk de zak naast je neer te zetten en hopen dat je je in kan houden 😉 Zo waardeer je ze meer en blijft de ‘schade’ beperkt.

Eet niet, of weinig tussendoor

Tussendoor eten is net als ’s avonds laat eten een aanwensel. Soms heb ik echt veel trek om elf uur, of tegen vieren. Dan neem ik een appel, een wortel of komkommer. Geen standaard tussendoortjes zoals Evergreens of mueslibars die vol staan van de suiker en werkelijk niets voor je doen.
Tussendoor eten is belastend voor je lichaam.

Drink veel water.

We weten allemaal hoe belangrijk het is maar het is zo makkelijk te vergeten. Vaak voelen we dorst als ‘trek’ en gaan eten, terwijl we alleen maar een groot glas water hoeven nemen. Het is goed voor je huid, je spijsvertering, het kwijtraken van toxische stoffen, celvernieuwing en nog tal van andere processen in je lijf.

Eet je niet vol en eet langzaam

Leg geregeld je mes en vork neer, kauw goed en proef wat je eet. Het duurt even tot onze hersens het signaal ‘vol’ krijgen van ons lichaam. En dan nog, eet ik niet tot ik niet meer wil. Ik eet tot ik genoeg heb, dus geen trek meer heb. Als ik iets vreselijk vind, is het een vol gevoel. Hara Hachi Bu, volgens de Japanners: eten tot je voor 80% vol zit. Dat je nog best iets zou lusten maar dat je maag gewoon vol genoeg zit en je hongergevoel weg is.

Weersta de neiging om aan elk gevoel van ‘trek’ toe te geven

Het is niet natuurlijk voor ons lichaam om op elke wenk bediend te worden. In de natuur en de geschiedenis van de mensheid is er zelden altijd overvloed geweest. Het lichaam heeft tijd nodig om zich schoon te maken en op te ruimen. De spijsvertering wil ook af en toe rust, je hoeft je lichaam niet constant van energie te voorzien. Vasten heeft veel goede bijeffecten.

Het is hetzelfde als wanneer je constant spullen je huis in sjouwt: je bent altijd maar aan het opruimen en organiseren. Als je stopt met spullen kopen kan je tot rust komen en de rotzooi echt wegwerken.

Onder invloed van de voedingsindustrie is drie maal per dag eten en twee tussendoortjes er redelijk ingeramd. Maar veel mensen hebben niet eens trek ’s ochtends. Heel lang was het eten van twee maaltijden gebruikelijk.

Ik probeer minimaal veertien uur te vasten op een dag. Ik eet het laatste om half zeven ’s avonds en stel ontbijten zo lang mogelijk uit.

Aan tafel gaan met trek is fijn. Je waardeert alles wat je eet veel meer.

Als ik tussendoor trek heb, pak ik soms heus wel iets maar meestal neem ik een glas water en ga ik iets nuttigs doen of wandelen met de kinderen. Van op de bank zitten en geobsedeerd raken met je hongergevoel word je niet beter.

Als ik trek heb als we gaan eten, eet ik bewuster. Niet omdat ik nu eenmaal moet eten, want etenstijd maar… honger maakt rauwe bonen zoet 😉 Niet dat we rauwe bonen eten, maar eten wordt lekkerder als je er even op heb moeten wachten.

Pas op met eten met enorm veel kcal

Noten of olie: we gebruiken er snel te veel van. Een klein handje noten geeft zo 200 kcal en dan heb je amper iets op. Twee gekookte eieren en een wortel geven je 160 kcal en geven langere tijd een vol gevoel. Goede olijfolie op je sla is gezond maar je hoeft het er niet in te verdrinken, bijvoorbeeld.

Dus…

Er is een ‘cultuur’ ontstaan waarin zelfbeheersing wordt gezien als iets raars. ‘Je wil wel blijven genieten!’. Maar echt, ik geniet veel meer van een goed functionerend lijf waarop de meeste kleding prima staat dan van koek of chips. Ik houd meer van het gevoel dat ik heb na het eten van een groene salade met garnalen dan dat na een stuk taart, ook al kan dat laatste aantrekkelijker lijken.

Mensen zeggen dat kieskeurig zijn ongezond is, omdat je obsessief met eten bezig zou zijn. Vervolgens lopen ze zelf de deur bij de huisarts plat met een scala aan onverklaarbare klachten.

Kieskeurig zijn in een omgeving die je constant wil verleiden tot het eten en drinken van rotzooi, is noodzakelijk. Het is de omgeving die ongezond is, niet het gedrag dat dit probeert te vermijden.

Jezelf wat beperkingen opleggen omdat het simpelweg gezonder is, wordt gezien als je dingen ontzeggen zonder dat de voordelen daarvan worden erkend.

Ik heb behalve wat dwarse voedingsdeskundigen de afgelopen maanden niemand horen zeggen dat we misschien eens wat meer naar buiten moeten gaan en wat minder naar binnen moeten werken. Wat meer groenten en minder sneu vlees. Wat meer kruidenthee in plaats van cola en met een grote boog om alle dritt van de voedingsindustrie heen. Omdat dat zo maar eens veel effectiever is dan vaccineren en je vervolgens volstouwen.

Als je zoekt naar ‘longevity diet’ of de namen Valter Longo en Luigi Fontana vind je meer over het onderwerp van caloriebeperking, want daar komt het op neer.

Minimalistisch dieet?

Voor mij is dit de meest eenvoudige manier van eten: ik ontzeg mezelf niets, maar ik hoef het meestal ook gewoon niet. Ik houd van simpel eten.

Liever kwaliteit dan kwantiteit: als ik iets niet Heel Erg Lekker vind, eet ik het niet.

Ik beperk wat ik wel eet door minder te gebruiken. Overconsumptie gaat bijna ongemerkt maar je kan je lichaam afwennen van (te) veel eten, net zoals dat je jezelf kan afwennen te veel spullen te kopen. Focussen op kwaliteit.

Van dingen die niet zo gezond zijn, eet ik een derde van wat ik normaal zou eten. Ik heb mezelf afgeleerd te snacken of aan hongergevoel toe te geven -het is bijna altijd meer geestelijk dan lichamelijk, meer verveling dan een echte behoefte aan eten- en geniet meer van wat ik wel eet. Ik ben gezond, slank en mijn gewicht is al lange tijd stabiel, nadat ik in heel rustig tempo de extra kilo’s verloor.

Ik maak me nooit druk om wat ik eet, maar eet gewoon waar mijn lichaam zich optimaal bij voelt, met zo nu en dan iets voor mijn innerlijke suikerdraak of frietmonster.

Recept: heerlijk brood zonder kneden.

Foto door Flo Maderebner op Pexels.com

Credits voor dit recept gaan naar Zero Waste Home, hoewel het vast een heel bekend recept is. Je moet het ergens vandaan hebben hè?

Dit recept maak ik zo vaak. De afgelopen weken kon ik de oven niet gebruiken. Nadat de voorkant van de deur eraf gevallen was, had ook een van de elementen het begeven. Moesten we supermarktbrood. Blergh!

Ik ben blij dat ik nu weer mijn gewone broodjes kan bakken. In een ‘nieuw voor ons’ oven. Die groot genoeg is voor twee broden tegelijk. Dat kan normaal ook wel, maar deze broodjes bak je in een pan en dat paste niet. Ah, ik ben er zo blij mee ❤

Het recept. Het is enorm makkelijk, je hoeft niets te kneden en het smaakt heerlijk. Niet dat smakeloze van de winkel. Het krijgt de tijd om te rijzen en dat proef je ook echt.

Dit is een recept voor TWEE broden. Dat is economischer qua de oven aan maar als je maar een brood wil, kan je alles halveren.

  • Los een halve teaspoon droge gist in 3 cups lauwwarm water op in een grote bak of pan
  • 6 cups tarwebloem + 3 teaspoons zout toevoegen.
  • roer door met een spatel tot alles is opgelost
  • laat 12 uur op kamertemperatuur staan met het deksel of een vochtige theedoek erop.
  • vet je handen in met olie en pak de helft van het deeg en maak er op een bebloemd aanrecht een bolletje van. doe dat daarna met de andere helft.
  • Leg het deeg op het aanrecht en vorm met je handen een bolletje waarbij je de vouwen aan de onderkant hebt.
  • Leg het op een bakpapiertje dat groot genoeg is om het brood te omsluiten
    Verwarm de oven voor met een pan erin. Doe het brood in de pan en het deksel erop.
  • Pas op, pan is heet.
  • Het originele recept gaat uit van 260 graden, dat is in mijn oven te hoog en ik zet hem rond de 230 – 240 graden. Check halverwege even of het niet te donker wordt aan de bovenkant. Indien wel, zet je oven iets lager.
  • Bak het brood een half uur met deksel en een kwartiertje zonder.
  • Haal na het bakken z.s.m. uit de pan en laat afkoelen op een rooster

Wat aantekeningen:

Ik gebruik gewone bloem. Ik doe niet aan volkorenbrood want ik geloof dat het per definitie niet zo gezond is. Wel lekker op zijn tijd.

Gewoon bakkersgist. Op de bakafdeling. Geen verse gist. Is dat eigenlijk te koop in Nederland? Een verpakking goed luchtdicht verpakken na gebruik, anders verliest het zijn werking.

Het brood rijst enorm en zakt in zodra je het pakt. Geen zorgen, dat komt goed.

Geen cup-maatkopjes? Een cup is 236 ml. Je kan het meel ook gewoon afmeten in een maatbeker met decilitervermelding.

Je kan het deeg uit de pan halen met een spatel of met je handen. Oppassen dat je het niet kneedt, maar het in vorm vormt 🙂

Je kan er nadat je het heb gevormd, wat water op sprenkelen en er sesamzaad, havervlokken of ander leuks op strooien. Voor een authentiek uiterlijk zet je met een mes een kruis over de bovenkant, ongeveer een centimeter diep en strooi je er nog wat bloem over.

Ik denk dat je er ook dingen als kruiden, gedroogde tomaat en olijf in kan doen maar ik weet niet precies of dit dan evenwichtig door het deeg verdeeld raakt. Ik bedenk het nu pas, dus ik ga het eens proberen en laat het weten als het wat wordt 😉

Een minimalistische badkamer

Afbeelding van Sascha Westendorp via Pixabay

De badkamer is zo’n nare plek om schoon te maken. En ik houd ervan als ie weer schoon is, voor zo lang het duurt maar het is op zijn zachtst gezegd niet mijn favoriete karwei. Toch: ik ben blij dat ik een badkamer heb om schoon te maken en verder maken we het zo makkelijk mogelijk.

Al je een grote badkamer hebt, is er ook de neiging om er dingen in te bewaren. Maar de badkamer wordt stoffig, vettig en vochtig en dat is de minst fijne conditie om spullen onder te bewaren. Of het nu gaat om parfum, medicijnen of make-up: een verblijf in de badkamer verkort de levensduur aanzienlijk.

Een minimalistische badkamer?

Haal alles eruit wat niet vast zit. Alles.

Maak de badkamer schoon. Schrob met een velgenborstel achter kranen en douchewanden, hang een fris douchegordijn op, maak randjes schoon met een oude tandenborstel, schrob het toilet, maak het spiegelkastje blinkend, neem de tegels af, spuit azijn op het plafond, schrob schimmel weg en maak de boel daarna netjes droog.

Leg alleen terug wat je gebruikt en wat je in de badkamer moet gebruiken.

Heb je echt zes handdoeken per persoon nodig? Is het niet erg onhandig om drie tubes tandpasta heen te moeten manoeuvreren? Nee en ja.

Houd erin wat je meeneemt als je op een camping gaat douchen. Ja, gruwel maar daar neem je ook geen zes flesjes parfum, drie pakken wattenschijfjes, acht proefmonsters en veertien handdoeken mee. Laat niet alles in je badkamer liggen omdat je het daar eventueel nodig hebt.

Simplify, simplify, simplify

Een soort shampoo die je ook kan gebruiken als scheerzeep en douchegel klinkt extreem maar het is allemaal hetzelfde spul, dus waarom zou je drie flessen neerzetten?

Kleine hammamdoeken zijn groot genoeg om je mee af te drogen, zeker als je je haar niet hebt gewassen. Ze zijn supersnel droog, multifunctioneel en klein op te vouwen.

Gooi cremes en andere cosmetica die je niet gebruikt of al te lang open hebt staan, weg. Als het zo fijn was, gebruikte je het wel minstens wekelijks.

Scrubben kan je met suiker of koffiedik. Je gezicht met fijne bakingsoda. Smeren met kokos- of avocado-olie, waarmee je ook hardnekkige make up kan verwijderen.

In plaats van gezichtsmaskers te kopen, kan je een zak groene klei-poeder aanschaffen, de basis van de meeste kant en klare maskers. Door yoghurt, avocado, appelazijn of eiwit erdoor te mengen maak je zero waste maskers voor elk huidtype.

Er is geen reden dat niet iedereen niet dezelfde tandpasta of shampoo zou gebruiken. Natuurlijk wil een puber misschien zijn of haar eigen spullen en wil je man niet naar rozen & gember ruiken. Gelukkig zijn er tal van neutrale opties, zoals bijvoorbeeld van het merk Sante of Urtekram.

Houd het bij een exemplaar. Gebruik het op, voor je nieuw toevoegt.

Als je iets nieuws koopt, is het altijd verleidelijk het meteen te gebruiken. En zo komen badranden en douchecellen vol te staan met flessen waar zich een naar, roze snot achter ophoopt. Gruwel! Als je het houdt bij een soort shampoo en eventueel conditioner kan je de flessen na gebruik afdrogen en in een kastje zetten. Zo blijft alles heerlijk zen en leeg.

Ook hier geldt: bewaar geen dingen voor ooit… Bekijk of je het nodig hebt. Wat moet je met 50 haarelastiekjes? Koop een of twee mooie spelden. Proefmonsters? Weg ermee, als je ze niet -nu- gaat gebruiken. Gratis hotelzeepjes? Joh 😉 Daar haarproduct dat toch niet was wat je hoopte: kan weg. Verlopen producten ook. En check de ingrediënten eens op de EWG Skindeep Database. Gif op je huid smeren is bijna net zo schadelijk als het opeten. Wees beducht op parfum en parabenen.

Voltaire en de eigen tuin cultiveren.

Ik las vanmorgen een prachtig stuk op The School of Life, over Voltaire. En het raakte me.

What did Voltaire mean with his gardening advice? That we must keep a good distance between ourselves and the world, because taking too close an interest in politics or public opinion is a fast route to aggravation and danger.

We should know well enough at this point that humans are troublesome and will never achieve – at a state level – anything like the degree of logic and goodness we would wish for. We should never tie our personal moods to the condition of a whole nation or people in general; or we would need to weep continuously. We need to live in our own small plots, not the heads of strangers.

Lastig. Als mijn gezin bestond uit de man en mij, las ik geen nieuws. Maar nu ik kinderen heb, heb ik af en toe het idee enigszins op de hoogte te moeten blijven om een tegengeluid te geven tegen de politiek correcte onzin die ze op school horen. Ik wil niet dat hun breintjes worden vergiftigd met regenboogkleurige onzin, of de ‘weg met ons’ mentaliteit die veel mensen in het westen lijken te hebben.

Anderzijds: is het belangrijk? Levert dat iets op? Geeft het me niet vooral frustratie en houdt het me niet vooral weg bij de goede dingen in mijn eigen leven? Is eenvoudig leven en ons met onze eigen zaken bemoeien, niet veel constructiever als het gaat om het leven van een goed leven?

Tijden veranderen. Constant. We houden het niet tegen.

We kunnen ons beter bezig houden met het cultiveren van onze eigen akker. Onze eigen tuin. Met onze eigen geest. Met goede dingen. Want wat we zoeken, bereiken we nooit op nationaal niveau. Of in de hele mensheid. We kunnen alleen ons eigen leven cultiveren.

At the same time, because our minds are haunted and prey to anxiety and despair, we need to keep ourselves busy. We need a project. It shouldn’t be too large or dependent on many. The project should send us to sleep every night weary but satisfied.

It could be bringing up a child, writing a book, looking after a house, running a small shop or managing a little business. Or, of course, tending to a few acres. Note Voltaire’s geographical modesty. We should give up on trying to cultivate the whole of humanity, we should give up on things at a national or international scale. Take just a few acres and make those your focus. Take a small orchard and grow lemons and apricots. Take some beds and grow asparagus and carrots. Stop worrying yourself with humanity if you ever want peace of mind again.

Hoe graag ik dingen anders zou zien, ik kan weinig doen aan wat zich nu voltrekt. Wat zich altijd al heeft voltrokken.

Heeft het zin om dat te proberen? Nee.

We moeten ons geluk in het leven niet laten afhangen van de situatie in de wereld, of zelfs die in ons land. Of van de staat der mensheid. Anders huilden we heel de dag.

Maar wat dan? De tijden zijn anders. We kunnen ons toch ook niet als makke schapen laten vertellen dat we alleen nog mogen reizen als we ons vol laten spuiten met gif van Bill Gates? We kunnen toch niet aanzien hoe de geschiedenis wordt herschreven en men onze oude Europese cultuur probeert uit te wissen?

Daar weet ik geen antwoord op. Dit is van alle tijden.

Stop worrying yourself with humanity if you ever want peace of mind again.

En toch denk ik dit de sleutel is tot het goede leven dat we ironisch genoeg denken te krijgen als iedereen maar hetzelfde vond als wij 😉 Dat geldt voor alle mensen.

We melancholics know that humans – ourselves foremost among them – are beyond redemption. We melancholics have given up on dreams of complete purity and unblemished happiness.

We know that this world is, for the most part, hellish and heartbreakingly vicious. We know that our minds are full of demons that will not leave us alone for long. Nevertheless, we are committed to not slipping into despondency.

We remain deeply interested in kindness, in friendship, in art, in family life – and in spending some very quiet local afternoons gardening. The melancholic position is ultimately the only sensible one for a broken human. It’s where one gets to, after one has been hopeful, after one has tried love, after one has been tempted by fame, after one has despaired, after one’s gone mad, after one’s considered ending it – and after one’s decided conclusively to keep going. It captures the best possible attitude to pain – and the wisest orientation of a weary mind towards what remains hopeful and good.

Ja, ik ben een melancholisch persoon. Het is altijd oppassen dat ik niet wegglijd in een moeras van weltschmerz en melancholie.

Maar: ik heb maar te accepteren dat de geschiedenis zich niet voltrekt zoals ik wil en dat de wereld een prachtige, maar gruwelijke plek is. Waar mensen constant de macht over anderen willen hebben, waar mensen liegen, bedriegen, backstabben, poten onder stoelen vandaan zagen en vileine plannen maken om nog meer controle te krijgen over anderen. Ik moet mijn leven leven in de wetenschap dat we niet gered kunnen worden en dan ben ik vrij te doen wat ik wil.

Wie heeft er macht over je als je besluit je eigen tuin te cultiveren? Door te zeggen tegen de hele wereld: zoek het maar uit zonder mij en veel succes wat dat lukt jullie toch niet.

Wie heeft er macht over je, over je geest- als je brood bakt, je motoren repareert, in de tuin werkt, vogels observeert, een boswandeling maakt, de vloer veegt, mooie muziek luistert, soep kookt, met je kinderen aan tafel tekeningen maakt, mediteert…

Precies. Helemaal niemand. En dat is de vrijheid die we zoeken.