Autorijden in ijzig Noorwegen.

het geeft wat opspattend grind maar krijg hem er wel uit…. 😀

Autorijden in de winter in Noorwegen is soms lastig. In de herfst ook. En de lente. Nietsvermoedende late (of vroege) toeristen moeten soms massaal uit de berm worden gehaald als ze vertrekken in een hete Duitse of Nederlandse lente of nazomer en hier op de bergpassen worden overvallen door hevige sneeuwval.

In Noorwegen is het halen van een rijbewijs iets uitgebreider dan in Nederland, zo zijn een slipcursus en kunnen rijden in het donker ook een onderdeel. Niet heel raar. Als je een Europees rijbewijs hebt, hoef je deze dingen niet extra te doen, je kan gewoon je (in mijn geval) Nederlandse rijbewijs houden en rijden. Als je het eng vindt om te rijden, kan je natuurlijk een extra slipcursus volgen.

In het binnenland valt er gewoon een pak sneeuw en dat ligt er tot eind april. De temperatuur komt ook zelden boven de nul graden. Om daaroverheen te rijden, gebruiken de meesten goede winterbanden. Aan de westkust zijn ze minder gewend aan sneeuw en ijs.

Hier in het zuiden hebben we vaak wisselende temperaturen. Nu ook, het een paar weken flink onder nul maar gisteren steeg de temperatuur tot 4 graden en regende het. Al die regen vroor vast aan de koude grond, met een spiegelgladde weg tot gevolg. Hierop is vannacht weer een laag sneeuw gevallen, die morgen weer zou smelten en vervolgens wederom bevriest als het weer kouder wordt.

Mooi, maar erg onpraktisch. Om nog enigszins grip te hebben op de weg, rijden de meesten hier op spijkerbanden, met kleine metalen pinnen. Voor noodgevallen hebben mensen sneeuwkettingen. We hebben die een paar keer moeten gebruiken om met onze bus naar boven aan de weg te komen.
Niets zegt ook ‘winter in aantocht’ als het geluid van spijkerbanden op een weg zonder sneeuw 🙂

Een vierwielaangedreven auto is ook erg handig. Op dagen als deze komt de Golf de ietwat steile ‘oprit’ naar de weg gewoon niet op, de Volvo XC90 wel. Vorige week landden er ook meerdere auto’s in de berm door de gladheid. Mensen die een minder geschikte auto hebben, parkeren hun auto onderaan een steile weg en lopen omhoog. Soms bellen ouders van ‘boven’ of ik hun kinderen richting de weg wil sturen want naar beneden gaat wel, naar boven is een ander verhaal.

Ik ben geen fan van autorijden met deze gladheid. Gisteren gingen we naar Kristiansand voor boodschappen en dat ging prima maar toen het begon te regenen op de terugweg, was het spiegelglad op de weg naar ons huis.

Rustig rijden en de richting opsturen waar je naar toe wil (niet zwaar tegensturen als je auto de verkeerde kant op gaat) is het belangrijkste. En op tijd beginnen met remmen. En als je met je auto vast zit in de sneeuw, moet je hem door steeds een beetje gas te geven en dan te laten rollen, eruit zien te krijgen. Zoals een skater naar boven komt een halfpipe 🙂
En soms lukt niets, zoals vandaag dus is de man met de Volvo naar werk.

Dus…. rijden gaat wel, maar het is niet mijn hobby. Gelukkig hoef ik ook nergens naartoe.

En het wordt steeds een beetje witter. De komende dagen valt er vermoedelijk nog een enorme berg natte sneeuw, dus het wordt er ook niet beter op. Daarna zou het weer flink gaan vriezen. Een echte Sørlandsvinter dus 🙂

En dan nu maar eens de vogeltjes voeren, want die hebben ook honger.

Maandagmorgen.

Vanmorgen smeerde ik bij wijze van maandagochtendactie tandpasta in mijn oog. Niet bewust maar dat maakte het niet minder… fris. Vervolgens ontsnapte een van de katten naar buiten en daarna bleek de Italiaanse koffie die ik had gekocht te smaken zoals de groene kliko ruikt in de zomer, vlak voordat hij geleegd wordt. Het ijs en sneeuw op de weg is verworden tot een soort grijze slushpuppie.

Ik hoop dat de jongen en zijn taart veilig op school zijn aangekomen. Een van zijn leraressen was gisteren jarig en gaat vrijdag met pensioen en hij had verzonnen dat hij een taart voor haar wilde bakken. Hij is echt heel mooi en hopelijk ook lekker geworden. Iets met chocoladetaart met marsepein en versiersel. Het is ook zo’n lief ventje.

Maar verder gaat alles prima. Vannacht hebben we heerlijk warm geslapen, want ik had het flanellen dekbedovertrek van mijn ouders geleend nadat we de nacht ervoor amper hadden geslapen wegens koud (en dan niet het raam dichttrekken hè?) Ik nog roepen dat flanel voor oude mensen was en kijk eens aan: dat blijkt het ook te zijn 😉

Vanmorgen keek ik voor het eerst in tijden eens naar de statistieken van mijn blog. Ik heb weer vijf mensen weggejaagd 😀 en zag dat Nicole van Huisvlijt en het Moederfront een post had gemaakt met al mijn oude blogadressen en schreef:

Gerlinde begon ooit als een thuisblijfmoeder die verlangde naar een eenvoudiger leven. Haar blogposts over een rustiger bestaan trokken veel lezers. Vervolgens emigreerde ze met haar gezin naar Noorwegen.


Op z’n minst bewijst Gerlinde met haar soms controversiële ideeën dat je je als thuisblijfmoeder wel degelijk ontwikkelt ; )


Zij het niet naar ieders smaak.

Geweldig. Nee, niet ieders smaak 😉 Bedankt Nicole! Ik vind het een mooi compliment.

Het hebben van een mening en daarvoor uit durven komen, ook als het je niet populairder maakt: dat zouden meer mensen moeten doen. Dan kwamen we misschien nog eens uit deze shit hè?

De shit van afgenomen grondrechten die je pas misschien even terugkrijgt als je precies naar de pijpen danst van de Grote Leiders. Of Glote Leidels, want China 2.0 staat om de hoek te trappelen. De shit van niet vrij kunnen reizen, verenigen, spreken, communiceren, ademen en kunnen kiezen wat je wel of niet in je lichaam wil hebben aan injectienaalden en wattenstaven.

Sietske Bergsma heeft trouwens een perfecte brief gemaakt voor ouders van basisschoolkinderen in Nederland, met hierin het standpunt over coronamaatregelen en indoctrinatie. Wellicht een tip voor andere mensen met de ogen open.

Want weet je….

En dan gaan we zo maar weer eens boodschappen doen. Ik ga weer op de ‘vooral plantaardig’ toer. Voor geïnteresseerden: grotendeels het ‘longevity diet’, onder andere Valter Longo schrijft en praat hierover. Plantaardig met 2 – 3 keer per week wat vis, garnalen oid.

Ja, lekker samenhangend verhaal weer. Ik ga eens kijken of we naar Kristiansand kunnen glijden!

Fijne maandag!

Documentaire over de gevaren van uw klik- en scrollgedrag.

Een kijktip, over de wondere wereld van de sociale media, die zoals we weten natuurlijk geen mensliefhebbende, filantropische gezellige sociale verbindingsverschaffers zijn maar ‘personal data mining’-wolven in schaapskleren.

En de kritiek komt niet van chagrijnige, oude, luddiete, anti sociale tegenstanders van digitale verbinding maar van de ‘uitvinders’, ceo’s en engineers van de giganten zelf.

It’s check mate on humanity.

Donderdagmorgen….

Foto door Nao Triponez op Pexels.com

En toen was ik moe! Gisteren viel ik om half tien in slaap en wakker worden om half zeven was nog lastig. Wat was er zo vermoeiend? Geen idee! Maar soms is dat blijkbaar nodig. Lekker gezellig ook wel 😉 Ik heb wel heerlijk geslapen want we hadden ‘warme flessen’ mee naar bed genomen. Als het koud is, maak ik die voor de kinderen. Gewoon een glazen fles met goed afsluitende dop vullen met water uit de kraan, dat hier echt loeiheet is. Maar het was nu zo fris, dat ik er ook een voor mij en de man in bed gelegd had. Heerlijk!

Het is behoorlijk koud, ’s nachts wordt het rond de -10 en door de wind is de gevoelstemperatuur nog vijf graden lager. Ik vind het zo grappig om te zien hoe sommige youtubers het leven in een Scandinavische winter weergeven, in de middle of nowhere.

Het ziet er zo romantisch uit… Met de houtkachel aan binnen en bij kaarslicht, of huppelend in een verantwoorde jurk door de sneeuw, stralend uitroepend hoeveel ze van ‘the nature’ houden. (insert gek dansje).
Nou ben ik geen watje (we zwemmen nog steeds bijna elke dag in zee) maar ik vraag me af wat ze door de aderen hebben stromen. Antivries? Of is het misschien gewoon alleen maar voor de camera? 😉 Het is gewoon KOUD, haha. Intens mooi, maar pijnlijk koud.

De lucht is nu een raar kleur lila, prachtig! Op de grond een klein laagje poedersneeuw. Aan het water en de wolken te zien, waait het behoorlijk.

De vogeltjes hebben het ook vast koud, dus die worden wat extra verwend. Ik geef ze zonnebloempitten, (biologische) kattenbrokjes, havermout, aardappel…. en dat wordt zeer gewaardeerd.
Ik las in het boek van Peter Wohlleben dat kraaien soms dingen meebrengen, als bedankje. Dat vond ik zo gaaf om te lezen en het verklaart ook de dingen die we hier zo nu en dan vinden. Een glitterhartje, haarspeldjes, een plastic hagedisje en meer dingen waarvan ik 100% zeker wist dat het niet van ons was en ook niet door iemand anders hier neergelegd kon zijn omdat hier simpelweg nooit iemand komt.

Morgen gaan de kinderen de hele dag schaatsen met school. Het is koud maar er ligt geen sneeuw en de meren zijn inmiddels helemaal dichtgevroren, ook het meer naast de school. Er is in het dorp een soort ‘schuur’, waar kinderen buitenspeelgoed zoals fietsen, stepjes, schaatsen en ballen kunnen lenen, dus ik hoop dat ze nog schaatsen hebben, we gaan vanavond even kijken. Het gebeurt niet vaak dat we kunnen schaatsen omdat er meestal een pak sneeuw bovenop het ijs valt.

Ik moet ook nog boodschappen doen vandaag. Gisteren hebben we de laatste restjes van praktisch alles opge’gourmet’. Fijn, een lege en schone koelkast. Mijn ‘voornemen’ was om simpeler eten te maken, en dat lukt me tot heden best goed. Vooruit koken doe ik niet meer. Ik was de ‘administratie’ met alle bakjes en restjes beu. Simplify, simplify en simplify dan nogmaals. Net zo lang tot er bijna niets meer is om te ‘simplify’en’ 😉

De kleinste ligt nog steeds te slapen en dat is heerlijk. Om de wereld langzaam wakker en licht te zien worden, de wolken te zien veranderen, de vogels te zien die zich tegoed doen aan van alles… in stilte. Ze is niet het makkelijkste kind dat ik heb gehad, zeg maar 😉

Afgelopen dinsdag was ze met de man naar het trollenpad geweest. Sindsdien heeft een obsessie met kabouters. En trollen. Het is ook wel heel leuk gedaan. Heel Noors. Kinderen een beetje bang maken, is ook best Noors, haha.

In elk geval…. het is wel echt licht geworden nu. Ik ga maar eens wat nuttigs doen denk ik.

Een half jaar zonder smartphone

Foto door Maria Orlova op Pexels.com

Een half jaar geleden besloot ik, na behoorlijk naar haat overgeslagen haat-liefde verhouding met mijn telefoon, hem uit te zetten en te verruilen voor een simpele nokia. Zo een om mee te bellen en verder niets. Ja, ‘snake’ spelen, maar dat is niet zo mijn idee van lol.

Vervolgens was mijn smartphone in een zak met knuffelbeesten van de kinderen gekomen, wat ik niet wist tot ik hem vorige week bij toeval terugvond. Maakte niet uit en bovendien was het meteen een goede manier om er helemaal van genezen te zijn.
Toen ik hem terugvond, heb ik hem twee keer meegenomen tijdens een wandeling omdat hij makkelijker in mijn jaszak past dan mijn camera. Verder doe ik er niets mee. Geen wifi, geen google, niets.

Ik weet ook vrij stellig voor mezelf dat ik nooit meer een smartphone zal nemen, om meerdere redenen.

Privacy.

‘Je zet zelf toch ook van alles op internet’. Ja, dat weet ik. Dat doe ik zelf. Op mijn eigen blog op mijn eigen domein waarbij ik alles wat ik erop gooi, zelf controleer. Als ik mijn smartphone gebruik weten google, facebook en al die andere mensen achter de mooie gratis apps, precies waar ik geweest ben, in de buurt van wie, wat ik gezegd heb, wat ik opgezocht heb, waar ik een foto van heb gemaakt en een hele rij andere dingen waar je misschien niet eens weet van hebt. Dat is nogal een verschil.

Verslaving. Of op zijn minst afhankelijkheid.

Het is gewoon te makkelijk om hem ‘even’ te pakken. Even het weerbericht te kijken en gelijk ook even hier en daar en oh ja, dat wilde ik ook nog even opzoeken en voor je het weet, is het een kwartier verder. Of meer, want de tijd achter een scherm gaat sneller dan de tijd op je balkon met een kopje thee en verder niets in je handen.

Andere zorgen.

Ik heb nooit gevoelige informatie op mijn telefoon gezet maar het is zo makkelijk om de bankier-app of de digid-app of de Noorse variant ervoor, te gebruiken. Maar willen we dat? Hoe veilig is het? Hoe makkelijk zijn data te stelen en door wie?

We worden ervan afhankelijk. Als ‘Vipps’ hier eruit ligt, waarmee je kleine bedragen over kan maken aan de hand van mensen hun telefoonnummer, staat het halve land op zijn kop. Als mensen hun telefoon kwijt zijn, raken ze in paniek.
Jongeren schijnen zichzelf liever van milde stroomschokken te voorzien dan zonder hun telefoon de dag door te moeten komen, en ik gok de meerderheid van de volwassenen ook.
Informatie staat op de telefoon en niet meer in ons hoofd. Het is bewezen dat kinderen beter leren als ze lesstof zelf op pen en papier moeten samenvatten dan wanneer ze op een chromebook kunnen typen. Dat wist ik ook zonder onderzoek wel en dat ons IQ massaal achteruit gaat, ook. Maar ook dat ligt vast: we worden dommer en afhankelijker.

Want in plaats van iets te moeten onthouden, gaan we nu gewoon naar wikipedia. Dat dat inmiddels ook het gereedschap van de globalistische linkse maffia is, hindert niet. Het is gratis en makkelijk en derhalve waar want waarom zou je verder kijken dan de eerste pagina van google lang is.

Ik wil niet afhankelijk zijn van het ding en ik wil niet dat ‘het’ dingen over me weet. En natuurlijk, ik gebruik ook een laptop, kijk youtube, stuur soms een email met hotmail (en als ik braaf mijn protonmail plus adres gebruik heeft de ontvanger vaak gmail of hotmail, dus dat maakt ook niet uit).

Ik gebruik Telegram op de laptop, Spotify is ook met een gewone laptop te openen en zelfs foto’s posten op instagram is mogelijk, hoewel ik dat laatste niet meer heb, om reden hieronder door JP mooi benoemd.

(Posten op instagram met een gewone laptop: ga naar instagram, rechtsklik ergens in het wit en kies ‘element inspecteren’ of iets in die strekking. Dan krijg je een boel technisch gedoe onder je scherm, inclusief een aantal icoontjes, waarvan er eentje met wat fantasie lijkt op een smartphone naast een tablet. Daar klik je op en dan F5 je een paar keer, tot je precies het scherm krijgt dat je normaal op je telefoon hebt. Het werkt niet optimaal, maar goed genoeg vond ik.)

Ik mis hem dus totaal niet. En natuurlijk zijn er mensen die het apparaat niet 40 keer per dag pakken omdat ze enorm veel zelfcontrole hebben. Ik zat er ook niet constant mee, maar ik merkte wel dat ik mezelf dan ‘actief’ moest gaan verbieden om hem toch even te pakken om iets te checken, te kijken, te doen, te sturen, te ontvangen etc.

En ik heb helemaal geen zin in zulke wilskrachtoefeningen. Dat is hetzelfde als met chocola: als het voor mijn neus ligt vind ik het lastig er niet op zijn minst aan te beginnen maar is het er niet, dat taal er ook niet naar.

Ik vind het fijner, rustiger en kalmer zonder smartphone. Als ik iets leuks zie dan denk ik niet ‘ooh, daar ga ik een foto van maken’ maar ik neem gewoon het moment in me op. Tenzij ik bewust een camera meeneem. Een verloren moment is gewoon dat, hoewel ‘verloren’ niet de juiste omschrijving is. Even wachten tot het theewater kookt is prima, ik hoef niet snel even mijn telefoon te checken dan. Als ik het bos in loop zonder telefoon, heb ik zelfs de illusie een vrij mens te zijn 😉

Constant verbonden zijn, ik vind het onvrijheid. Ik hoef niet altijd bereikbaar te zijn. Sterker nog, liefst zo min mogelijk. Zo houd ik zelf de regie over wat ik toelaat in mijn leven.

Praktisch?

Nee. De school geeft sommige meldingen door via een app en dat is vervelend. De man heeft een smartphone van werk en als het nodig is, stuurt hij me een berichtje of belt om iets te zeggen. Gebeurt een paar keer per jaar, bijvoorbeeld als de plannen om ‘på tur’ te gaan opeens veranderen door het weer ofzo.
Ik heb niet de app van de winkel dus om mijn 2% geld terug te krijgen, moet ik een pas meenemen met de code die ik altijd vergeet en momenteel niet eens heb.
Foto’s die ik maak moet ik met een kabeltje op de laptop zetten. Is ook een halve minuut werk.
En soms kan je lid worden van een winkel en korting krijgen, mits je een app of telefoonnummer geeft. Maar het nadeel is dan dat je tig keer per week debiele berichtjes krijgt over de zoveelste sale van rotzooi die niemand nodig heeft. Dus ik bedank dan liever en behoud mijn rust voor die paar euro ‘winst’.

We zijn gewoon zo gewend dat alles binnen een ‘swipe’ geregeld is, maar hoe erg is het, als het dat niet is? Dat je thuis achter een laptop moet zitten om iets te betalen? Dat je gewoon een mooie zonsondergang moet beleven in plaats van een foto ervan maken om die op instagram te zetten? Dat je zelf iets moet onthouden in plaats van er een app voor aan te schaffen?

Ik mis hem niet en dat kleine beetje ‘ongemak’ van het niet hebben, weegt niet op tegen de vrijheid die het geeft om niet afhankelijk of bezig te zijn met scrollen, checken, swipen en liken.

Maandagmorgen.

Het is bizar weer. Het heeft flink gevroren de laatste dagen, zonder dat er sneeuw lag. En dat is slecht voor de teken, en dat is goed. Maar nu regent het en alle regen vriest vast aan de grond en daarom is het spekglad. De Golf, waar de man mee naar werk rijdt, kwam simpelweg niet de oprit op gereden en op de brug rijdt men stapvoets.
Dat zegt best wat, want over de laag ijs die er gisteren al op de weg lag, rijden de meesten gewoon een normale snelheid, want spijkerbanden. De schoolbus komt voorlopig niet want er staat een gestrande auto in de weg voor de bus en dus moet er eerst gewacht worden op het bergingsbedrijf.

Wordt er dan niet gestrooid? Nee, want de strooiwagen is ook van de weg gegleden 😀 Serieus. En ik hoor net van de man dat op het eiland tegenover ons huis, er al zeven auto’s de berm in waren gegleden.

Ligt ook niemand wakker van hier. Sørlandsvinter en dat betekent sneeuw, dooi, spiegelglad ijs, sneeuw daar bovenop, dooi en de dag erna ijzel en dat maanden lang.

Alleen ziet de maandag er nu iets anders uit, met iedereen onverwacht thuis. Ik had eigenlijk best zin in een dagje relatieve rust na een druk weekend waarin ik het idee had weinig meer te doen dan iedereen zijn rotzooi achter z’n kont op te ruimen en 500 keer hetzelfde te moeten zeggen. Soms heb je zo’n dag hè?

On a positive note: de man verkocht zijn poedercoatspullen en een set winterbanden van de oude bus en dat leverde 10.000 kronen op. En extra ruimte, dus ik ga straks eens fijn wat dingen opnieuw indelen. Hoe minder er op de vloer staat, hoe makkelijker.

Wandelen was gisteren ook een uitdaging. Plekken die normaal drassig waren, waren nu een ijsbaan. We zijn maar omgekeerd en hebben heel braaf een rondje gedaan over het wandelpad. Was ook fijn! Het is zo mooi deze dagen met de zon zo laag en alles in rust. Ik houd intens veel van januari.

Ik begrijp niet hoe mensen dit een depri maand kunnen vinden. Ik vind het een verademing na de beklemmende decembermaand met het teveel aan alles. Het licht komt langzaam terug: om kwart voor vijf was het nog niet stikdonker gisteren en nu om 9 uur is het alweer behoorlijk licht, ondanks dat het een grijze grauwe, mistige dag is.

Morgen is DL2 jarig. Ze wordt 8. Ze wilde net zo’n gitaar als haar zus (een ukulele), een taart die haar andere zus altijd heeft en een haakje om spullen op te hangen. De cadeautjes komt netjes van de kringloop en lokale winkels. De man is morgen vrij en ’s ochtends mogen ze pannenkoeken als ontbijt. Hij kan ze dan naar school brengen, zodat we iets langer de tijd hebben. En er moet ook nog een kinderfeestje gevierd worden geloof ik, maar dat is van later zorg. Hoewel ik eigenlijk geen idee heb hoe dat nu zit met ‘de regels’.

Verder is het leven nogal rustig hier. Gewoon, zoals altijd….

Ik bedacht gisteren dat ik me niet echt meer kan herinneren hoe het leven ‘vroeger’ was. Met een baan, wonend in Nederland met constant drukte om me heen. Het lijkt zo lang geleden, een ander leven. En dat is het ook.

Langzaam…. en dat is goed. Saai? Wellicht. Doorsnee? Nee, niet in deze tijd. Mooi, kalm, rustig, eenvoudig.

Tevreden met weinig. Wat heb ik nodig? Mijn man en kinderen. Boeken. Hout voor in de kachel. Koffie. Simpel eten. Een kalme omgeving. Fijne dingen om te doen. Natuur. Pen en papier en inkt. Kaarslicht.

We leven nu en ik kan wensen dat dingen anders waren, maar dat heeft zo weinig zin.

Ik houd me zo veel mogelijk afzijdig van ‘de wereld’ en dat bevalt me prima.

En nu is het tijd om eens iets te gaan doen. Fijne maandag!

Als je in de afgrond kijkt….

Zo. Eindelijk werd het licht en kon ik doen wat ik moest doen. Ik moet nog meer doen maar eerst koffie. Ik heb de januari-bezem door het huis gehaald na twee weken vakantie. Ik haal altijd overal bezems door maar c’est la vie.

Terwijl ik van alles sorteerde, luisterde ik even Bakkie met Bergsma. Zij had een mooie rant over thuisonderwijs, hoe alles op schouders van vrouwen terecht komt nu, over de leugen van de lol van werken en je kinderen op de opvang achterlaten, over dat de macht die politici en Big Tech zich nu hebben toegeëigend niet meer losgelaten gaat worden, over het idiote idee dat abortus bevrijding is en het signaal dat vrouwen daarmee geven aan mannen. Ja, mooi 🙂

Ik kan mezelf best wel goede moed inpraten. Leuke dingen doen. De goede kant op kijken. Het nieuws uitzetten. Doen alsof het niet bestaat. Me voorhouden dat het allemaal wel meevalt. Maar ik weet ook wel dat het niet meevalt.


Hier in Noorwegen hebben ze ook weer een pakket maatregelen afgegeven, terwijl er hier in een jaar gemiddeld EEN persoon per dag is gestorven aan Het Vreselijke Killervirus. Het gaat niet om een virus. Het gaat om een staatsgreep, wereldwijde controle over alles dat leeft, door een klein groepje te machtigen, te rijken, te gestoorden.

Ik kan links posten tot ik een ons weeg. Maar nu even niet.

En als dit alles nu nog werd gedaan voor het milieu: prima. We hebben en gebruiken veel meer dan nodig als het gaat om kleding, eten, meubels, woonruimte, brandstof, spullen… Wat mij betreft heeft niemand meer geld voor grote jachten, waterscooters, nieuwe keukens omdat die van vijf jaar oud ‘jouw unieke smaak niet is’ en gaan we eens heel diep nadenken over alles dat we ons huis inslepen en in ons lichaam stoppen. Stoppen we met het eten van Vietnamese rijst en Costa Ricaanse bananen en eten we onze ‘eigen’ kabeljauw, in plaats van dat weer de hele wereld over te sturen, nadat het eerst is verwerkt in een fabriek in China. Wordt energie tot een bepaald verbruik goedkoper en daarboven enorm veel duurder. Worden huizen weer van normaal formaat, in plaats van 150 m2 en meer. Gaat vliegen kosten wat het echt kost want het gaat nergens over dat je voor 30 euro naar Londen op en neer kan, vind ik.

Wat er nu gebeurt, is dat iedereen zonder alternatief in de afgrond wordt geduwd. Niet iedereen en niet meteen maar…. het gaat niet heel lekker.

Want ‘ze’ willen helemaal niet, dat we meer zelfredzaam worden als mensen of als landen. Families zijn effectief uit elkaar gesloopt de laatste decennia, onderkennen dat kinderen hun moeders nodig hebben was vloeken in de kerk en we worden zo overspoeld met ‘vluchtelingen’ dat we onze eigen straten en scholen amper meer als zodanig herkennen. Overal worden bomen omgehakt, wat (wellicht vergezocht maar ik ben ervan overtuigd) alleen maar zorgt dat mensen hun connectie met hun afkomst nog verder verliezen.

Voor alles moet je achter een scherm tegenwoordig. Om te communiceren, voor een buurtborrel (schijnt het), om sex te hebben, om eten te kopen, om muziek te luisteren, om tot rust te komen….

‘We doen het gewoon even, schouders eronder, voor elkaar en met elkaar’. Serieus? Wat doe je. Een enorme berg mensen de ellende in duwen omdat je te gemakzuchtig bent om de andere kant te onderzoeken. Die kant van de mainstream media, die horen we toch wel. Daar hoef ik zonder tv zelfs niets voor te doen. Maar dat is ook zo gemakkelijk, om dat gewoon maar te geloven.

En het laatste dat ik doe is beweren dat er geen corona is. Of dat het niet erg is. Een (pen)vriendin van me, enorm sportief en gezond, heeft er een flinke opdonder van gehad. Ik ben een jaar geleden flink ziek geweest, precies volgens hoe covid toen beschreven werd (verkouden, opknappen en vervolgens een week griep en lastig ademhalen).

Het probleem is alleen, met alle maatregelen die nergens op slaan, verliezen we oneindig veel meer dan we winnen. 10% van de mensen die zich hebben aangemeld om terug de zorg in te gaan, is aangenomen. Er zijn ondernemers die zo een ziekenhuisschip kunnen verzorgen, ze liggen klaar. De extra noodhospitalen in Maastricht en Rotterdam zijn afgebroken zonder ooit gebruikt te zijn. Als de zorg dan zo overbelast is, waarom maakt ‘Den Haag’ dan geen gebruik van de mogelijkheden?

Omdat ze dat niet willen. Noorwegen wordt ook steeds gekker, ondanks dat het afgelopen jaar gemiddeld EEN persoon per dag overleed met een positieve covid test (die test die ook geiten, cola en papaja’s positief test op corona). Op 5,300.000 mensen hè!

Hier een interessant stuk over de maatregelen en de verhouding tussen gewonnen en verloren levensjaren door de maatregelen.

naar schatting 100 duizend tot 400 duizend gezonde levensjaren zijn verloren gegaan door het afzeggen en uitstellen van reguliere zorg, zoals zorg voor mensen met kanker, hartfalen, diabetes of darmziekten. Ook de financiële druk is disproportioneel hoog: de kosten van COVID-zorg per gewonnen gezond levensjaar zijn 100 duizend tot 250 duizend euro. Dat is tot wel een factor drie hoger dan wat algemeen geaccepteerd is.

Terwijl COVID-zorg de ziekenhuizen overspoelde, liep juist de REGULIERE zorg ongekende, disproportionele schade op. Het stopzetten van de reguliere zorg leidde tot een verlies van naar schatting 100 duizend tot 400 duizend levensjaren. Daarmee is het verlies in de reguliere zorg ongeveer tien keer zo hoog als zowel het aantal gezonde levensjaren gewonnen met COVID-zorg als het aantal gezonde levensjaren verloren door COVID.

Hoe gaan we zorg betalen als er straks geen economie meer over is? Wat doen we met de mensen die geen inkomen meer hebben? Uitkering? Of zo’n fijn en eerlijk basisinkomen, waarbij we in ogenschouw moeten nemen dat wie betaalt, bepaalt. Zonder zo’n ongetest vaccin in je arm, kan je ook dat ‘recht’ wel vergeten.

Want daar gaat het ook naar toe: zonder vaccin, heb je geen vrijheden.

Alsof een regering zo over de mensen zou moeten mogen regeren. Het was al erg genoeg zoals het was maar op wiens autoriteit denkt een regering te mogen doen wat ze doen? Zo ver ingrijpen in de levens van mensen met de grootste drogreden ooit: besmettingsgevaar. Eerst iedereen volledig afhankelijk maken van ‘het systeem’ en dan nu het systeem als een tafellaken op een gedekte tafel wegtrekken.

Grondrechten? Ben je gek. Oordeelt de rechter dat een verplichte test niet mag? Dan doet de regering toch gewoon lalalala met de vingers in de oren en doet het lekker toch. Want fuer Ihre Sicherheit, heeft men maar even schijt aan de democratie. In Noorwegen idem, overigens.

Genoeg gezeurd? Ja. Voor nu.

Ik ga mijn bikini aantrekken en heel erg mindful mijn vingers en tenen eraf laten vriezen in zeewater van 3 graden en hopen dat ik als ik het water uitkom, ik niet vastvries aan de brygge. En daarna verder met wat ik moet doen. Het was fijn om even mijn frustraties toe te uiten op mijn blog 🙂

Fijne dag, lieve mensen!

Offline. Leven.

Opeens was ik het zat. Of nee, ik ben het al heel erg lang zat. De verhouding was altijd al een van haat-liefde. Met internet.

Aan de ene kant is het geweldig voor mensen als ik, die niet zo houden van het gezelschap van andere mensen, om wat mensen te leren kennen. In de loop der tijd heb ik fijne mensen ontmoet en met een aantal heb ik nog geregeld contact via mail of brief of telegram (de app). Er zijn zo veel dingen te lezen, mensen met andere meningen en opvattingen dan de mensen om me heen en dat is fijn voor iemand die het nooit zo met de ‘mainstream’ eens is.

Aan de andere kant: het kost veel. Aandacht. Tijd. Creativiteit. Het is constant oppassen niet te veel te worden meegezogen in de eindeloze stroom van informatie. En soms vind ik dat niet erg. Soms wringt het echter opeens en denk ik: wat is het nut. Ik moet mijn eigen leven leven. En dat doe ik sowieso wel, maar af en toe voor mijn eigen zielenheil moet ik overal bij vandaan.

Terug naar mezelf. Wie dat ook mogen zijn. Zijn er mensen die dat echt weten? We laten ons overspoelen met zo veel ideeën, meningen, in scene gezette plaatjes van mooie momenten van vreemden, verhalen over hoe we zouden moeten zijn, wat we zouden moeten eten, wat we zouden moeten doen, hoe we zouden moeten leven, hoe we onze huizen zouden moeten inrichten, dat we zouden moeten mediteren, dat we zouden moeten opstaan of juist beter luisteren…

Twee jaar geleden hadden we eens een maand geen internet. Of, zo langzaam dat er niets aan was. Een blogpost plaatsen zonder foto’s lukte net maar meer ook niet. En in die weken heb ik internet geen seconde gemist. De wereld draaide gewoon door. En nu draait de wereld ook gewoon door. Letterlijk en figuurlijk, maar dat is een ander verhaal.

Zo gaat het zo vaak met dingen die er opeens niet meer zijn. Het leven zonder, gaat ook prima en voelt vaak zelfs fijner dan met. Of het nu gaat om het kopen van spullen, tussendoortjes eten, centrale verwarming, een rijk gevulde kledingkast, een tweede auto, vakanties, smartphone of internet, dus.

bron: azquotes.com

Dus, de schermen gingen uit. Niet nu zoals je ziet, maar de rest van de dag wel. Voor mij en voor de kinderen. ’s Avonds luisteren we cd’s en lees ik een boek.

De ironie wil dat ik gisteren mijn smartphone terug vond in een zak met knuffelbeesten van de kinderen 🙂 Ik ben overigens niet van plan hem als zodanig te gebruiken.

Mijn voornemen: het internet gebruiken als een ‘gereedschap’ en niet als tijdverdrijf. Ik kan er mijn rekeningen betalen, iets bestellen indien nodig, zo nu en dan wat gedachten delen met jullie en af en toe een filmpje kijken van een klein aantal filmpjesmakers dat ik echt de moeite waard vind (Een Oorlog Reeds Verloren, Bjørn Andreas Bull Hansen, Vernon Coleman, The Minimal Mom, Jensen…)

En verder…. is internet uitzetten de meest effectieve manier om de wereld buiten te sluiten. Een wereld die naar mijn mening knettergek is geworden en de band met de natuur, met hun innerlijke wereld, met wie ze zijn, grotendeels verloren is. Met desastreuze gevolgen.

Ik hak een wak in het ijs en niets is zo ‘mindful’ als in het ijskoude water liggen. Ik neem mijn kinderen mee het bos in. Hak hout. Maak een vuurtje dat ons echt verwarmt. Maak eten. Drink koffie. Wandel. Lees. Schrijf mijn gedachten op papier. Geniet van de natuur. Ik doe wat mij goeddunkt.

En de rest van de wereld….

Ik ben niet alleen als ik de rest van de wereld buitensluit. In tegendeel, zelfs.

Handige bespaartips voor het nieuwe jaar.

Nahr… die bespaartips kennen we toch allemaal al laaaang Gerlinde? Ja natuurlijk. Soms is het ook goed om ze weer eens even te lezen? En nee, ik zal je niet vervelen met ledlampjes en huismerken. Wel met andere dingen.

  • Eet al het eten op dat je koopt. Of gebruik het op. Plan vooruit. Eet de restjes de dag erna. Schillen van biologische producten kan je ook goed gebruiken. Chips van aardappelschil, sinaasappeloranje in azijn voor heel sterk schoonmaakmiddel of in baksels, loof van verse radijzen door de sla…
  • Bedenk een paar gerechten die je zou kunnen eten de komende dagen. Stem hier je hoeveelheid vlees, vis en groenten op af. Al maak je iets heel anders, je hoeveelheden zijn in elk geval passend.
  • Koop minder dan je denkt nodig te hebben. Als je hapjes serveert, hoef je niet drie soorten ham, drie soorten kaas en drie soorten olijven te hebben. Een soort van alles van goede kwaliteit met een vers brood is beter dan overdaad.
  • Houd wat groenten en fruit in de vriezer voor het geval van nood. Soms zijn alleen je verse dingen op en heb je verder nog van alles. Een ovenschotel met diepvriesgroenten of ontbijt met fruit dat eens bevroren was, is prima te doen.
    Zo kan je opmaken wat je verder nog in huis hebt, waarna je in een keer weer ‘alles’ kan kopen.
  • Haal geen snoep en koek in huis in grote verpakkingen. Trek in iets bij de koffie? Koop een afgemeten hoeveelheid in plaats van een heel pak, zeker als je je niet kan beheersen. Het is helemaal niet nodig of leuk om je zelfbeheersing zo te testen.
  • Eet meer goedkope ‘staples’. Havermout. Aardappels. Rijst. (ik ben geen fan van gewone havermout maar ik maak overnight oats en meng ze door kefir of kulturmelk, met pitten, kaneel en wat er verder nog in de kast staat.)
  • Maak je eigen brood, het liefst meerdere tegelijk om de warmte van de oven te benutten.
  • Soep is altijd goed. En goedkoop. En gezond. En makkelijk.
  • Stop met de gewoonte meteen te eten als je een klein beetje trek voelt. Het verdwijnt vanzelf als je even wat anders gaat doen. Tussendoortjes heeft niemand nodig.
  • Drink gewoon geen sap en frisdrank. Het is het niet waard. Niet de kosten, niet de kcal, niet het afval, niet je verhoogde bloedsuikerspiegel, niet het nutteloze gesjouw met flessen door het hele land.
  • Kook niet meer water dan nodig.
  • Maak eerst heel de koelkast leeg voor je weer boodschappen doet. Als er ‘niets’ meer is, blijken we vaak nog minstens een dag of twee vooruit te kunnen met wat creativiteit.

  • Zet de kachel uit. Koud. Ja, und? Het hoeft niet altijd constant 20 graden te zijn. Armoedig? Nee hoor, wennen aan en kunnen tegen kou maakt je sterker, niet armoedig.
  • Draag een sjaal en schoenen als je het koud hebt. Koude voeten en een koude nek maken dat je je helemaal koud voelt.
  • Kleed je ’s ochtends meteen (warm) aan.
  • Douche minder vaak. Je wordt echt niet zo vies dat je elke dag twintig minuten in een soort bonte kookwas hoeft. Het is een gewoonte, geen eerste levensbehoefte. Wassen is nodig, maar schrobben niet zo lang je geen mijnwerker of putjesschepper bent ofzo.
  • Spaar afwas op en was af met de hand. Ik doe ontbijt en lunch met de hand, soms ook diner maar dat ligt aan hoe uitgebreid ik heb gekookt. Veel kan je met weinig koud water wassen. ‘Ze’ zeggen dat een vaatwasser zuiniger is maar dat merk ik niet aan mijn stroomrekening.
  • Geef elk kind EEN eigen glas. Ik heb grote ‘pokal’ glazen van ikea, die tegen warm en koud kunnen. Glas vies? Dan zelf even omspoelen. De keukenlade is geen eeuwige schone glazen-dispenser, als ik ze hun gang laat gaan staat tegen elven de hele vaatwasser vol.
  • Wij verwarmen alleen in de woonkamer, verder nergens. Als de kinderen bevriezen in hun bedjes, vullen we een glazen fles met heet water, als kruik voor onder de dekens.
  • Gebruik glazen potten om dingen in te vriezen. Driekwart vullen en invriezen met het deksel er los op. Daarna dichtdraaien. Op kamertemperatuur weer opwarmen.

  • Koop niets waar je geen geld voor hebt. Lenen maakt je een slaaf. De laatste jaren hebben mensen misschien wel meer geleend dan ze zich konden veroorloven. Als je daar nog iets aan kan doen door kleiner en goedkoper te gaan wonen, en UIT DE STAD, dan zou ik dat zelf nu doen als het kon. Er is echt bijna niets zo dringend dat je ervoor moet lenen.
  • Los je hypotheek af. In 2030 bezit je niets meer en zal je gelukkig zijn, volgens de mensen van het WEF maar laten we er even vanuit gaan dat er nog wat meer mensen wakker worden en we dit omkeren voor we wakker worden in China. Hoe minder schulden, hoe beter. Punt. Elke cent die de Bank of Evil minder aan je verdient, is goed.
  • Breng je administratie op orde. Zorg dat je weet waarvoor je wat betaalt.
  • Kijk of je kleine pensioenen af kan kopen. Ik weet dat het kon, als er tot 400 euro per jaar uitbetaald werd. Ik weet niet of het nog zo is maar het kan lonen.
  • Wissel van energieleverancier en zorg ervoor dat er een kiest die geen ‘groene’ stroom betrekt: biomassa en windmolens zijn funest voor de hele natuur.
  • Kijk of je bank geen heel hoge kosten in rekening brengt, en wissel indien nodig van bank. Overstappen is weinig gedoe.
  • Ga voorbereid op weg, zeker met kinderen. Fles water en een appel mee voor acute dorst en hongerrrr. Voor jongere kinderen standaard een set schone kleding in de auto.
  • Gebruik minder van alles. Minder shampoo. Minder allesreiniger. Minder waspoeder. Gebruik gewoon de helft en kijk of het nog goed gaat. Ja? Halveer dan nog een keer, tot het te weinig is. Een klein beetje meer dan dat, is genoeg.
  • Ruil je mobiele data abonnement in voor een met alleen spraak en gebruik internet thuis op de wifi.
  • Of doe je wifi de deur uit, neem een goed mobiel abonnement en gebruik je telefoon als mobiele hotspot, als je geen zware internetgebruiker bent.
  • Sowieso, we hadden altijd in Nederland het middelste internetabonnement maar we wisselden naar het laagste en dat was even goed en snel.
  • Vraag je zorgverzekeraar – stroomleverancier – telecomprovider – televisiedinges (als je dat laatste nog hebt, ik begrijp die vrijwillige hersenspoeling en dumbing down van de tv niet) om dezelfde korting die nieuwe klanten krijgen en verander van aanbieder als ze nee zeggen.
  • Doe je tv weg.
  • Check regelmatig of je verzekeringen goedkoper kunnen.
  • Verzeker geen dingen als je het risico zelf kan dragen.
  • Hef overbodige bankrekeningen op. Wij hebben een Nederlandse (op mijn naam, op twee namen is alleen maar duur) en een Noorse rekening die wij beiden gebruiken. Niets meer. De rente is toch vooral een belediging en het is alleen maar gedoe.
  • Een is vaak genoeg. Een paar laarzen, een winterjas. Kies de dingen die je koopt, met zorg. Zoals bijvoorbeeld deze jas: redelijk netjes maar wind- en waterdicht, dus ook ideal på tur. De kinderen gebruiken dockboots, sneldrogende, goed isolerende, waterbestendige laarzen die ze eigenlijk jaarrond kunnen gebruiken.
  • Was kleding op delicate stand op lage temperaturen. Alleen echt vieze dingen hoeven op de ‘standaard’ stand. Het houdt kleding langer mooi en kost minder energie.
  • Daarna nog even centrifugeren op hoge stand, als de delicate dingen er tussenuit zijn gevist.
  • Kies voor grovere wollen truien in plaats van katoenen. Je ziet er veel minder op en het blijft frisser en hoeft minder vaak gewassen.
  • Gebruik een droger alleen voor noodgevallen en doe verder alsof ie niet bestaat
  • Houd minimale garderobes voor iedereen. Je hebt een wasmachine, dus tien longsleeves of broeken is excessief veel.
  • Stop met het gebruik van wasverzachter. Het stinkt, het is slecht voor je huid en voor je hormonen en is slecht voor het water en alles wat erin woont.
  • Draag een schort bij het koken of in de tuin werken om je kleding te beschermen.
  • Knip je eigen haar en dat van gezinsleden. Op youtube zijn er zo veel tutorials te vinden en bijpunten kan iedereen wel. Ja het is rot dat het niet kan en een flutmaatregel mijns inziens bovendien maar beter een paar keer oefenen en er iets fatsoenlijks van kunnen maken dan verwilderen, als dat niet je ding is 😉
  • Kies voor je kleding kleuren en prints en stoffen die niet seizoensgebonden zijn. Geen kersttruien, geen heel dikke wol maar fijne merino of kasjmier, geen lichtgele zomerjurkjes of shirts met ananassen…. Veelzijdigheid is de sleutel!
  • Moet je iets vervangen, kies dan kwaliteit. Zware kwaliteit linnen voor beddengoed, zachte wol voor een sjaal, leer voor handschoenen, een goed merk spijkerbroek, een leren handgemaakte tas… liever vijf of tien of twintig jaar ergens mee doen, dan het steeds weg moeten doen en nieuw kopen.
  • Draag je beste kleding. Als je je aankleed als een vaatdoek, voel je je als een vaatdoek, eet je als een vaatdoek en houd je je leven op orde als een vaatdoek, dus niet. Slonzigheid is duurder dan georganiseerdheid, frisheid en voorbereidheid.
  • Doe kleine reparaties zelf aan kleding. Youtube is je vriend in dit geval, of het gaat om een knoop aanzetten, een gat in een spijkerbroek repareren of sokken stoppen.
  • Voor meisjes vind ik de ideale outfit een simpele zwarte legging, een longsleeve en eventueel een vest. Geen broeken die nat worden in het bos, geen gedoe wanneer er laarzen onder worden gedragen, het past overal bij, kan als het moet als pyjama, neemt weinig plek in….
  • Vervang wegwerp zo veel mogelijk door wasbaar.
  • Gebruik in stukken geknipte oude handdoeken om mee te poetsen
  • Schrijf met een vulpen en losse inkt, die je met een converter kan bijvullen
  • Maak je eigen decor. Kransen met takken uit de tuin, kandelaars en ophanghaken van drijfhout of stammen…
  • Gebruik een kwart azijn en driekwart water met lavendelolie erin als reiniger voor badkamer.
  • Poets vaker, dan kost het veel minder werk en vermijd je het moeten kopen van ingewikkelde poetsmiddelen.
  • Gebruik natuurlijke materialen om natuurlijk textiel van een ander kleurtje te voorzien. Bieten, uienschillen…. er zijn een miljard mogelijkheden
  • Verban plastic, dat alleen te zien zou moeten zijn aan de binnenkant van je koelkast volgens een van mijn favoriete auteurs. Is dat een bespaartip? Ja, want natuurlijke materialen worden mooier met gebruik en zelfs indien beschadigd en weer gerepareerd. Plastic nooit.
  • Houd een no spend week, maand of langer. Het is leuk te zien hoe lang je eigenlijk niets nodig hebt.
  • Waardeer wat je hebt. Het is alles dat je ooit graag wilde.
  • Retourneer spullen naar winkels die je kan retourneren.
  • Klaag bij winkels als dingen niet naar wens zijn. Appels waarvan de helft rot blijkt, kleding die na eenmaal verwassen is…. Het loont.
  • Zie het mooie van minder

Maak zuinig leven niet tot iets dat je wereld lelijker maakt, maar juist mooier. Rommel is lelijk en duur, orde en netheid zijn mooi. Slonzigheid is lelijk, verzorgdheid is mooi. Overdaad is lelijk, gematigdheid is mooi. Afval is lelijk, opmaken is mooi. Verspilling is lelijk, spaarzaamheid is mooi. Plastic is lelijk, natuurlijk is mooi. Comfort is fijn maar niet tot het punt dat het je sloom en lui maakt. Jezelf laten gaan is lelijk, jezelf beheersen is mooi.

Het leven is mooi en om goed te leven, hebben we maar weinig nodig.

Maar wat leerde 2020 me?

Het was naast de opmaat naar nog meer ellende natuurlijk ook best een leerzaam jaar. Of, het jaar waarin dingen nog duidelijker werden dan ze waren. Er waren dingen die ik al wist, die nu echt duidelijk werden maar waarvan ik niet had gedacht, dat ze op deze manier zouden gaan.

Nou goed.

Wat heb ik opgestoken dit jaar?

  • Je eigen pad volgen en trouw blijven aan je eigen opvattingen (met ruimte voor andere interpretaties) is essentieel. Ook al roept iedereen A, als ik B vind, moet ik niet ook A gaan roepen ‘omdat iedereen dat doet’. De massa heeft meestal geen gelijk maar volgt simpelweg de massa. Tot heden heeft tegendraads zijn ervoor gezorgd dat ik een mooi leven heb samen met man en kinderen.
    En ik weet dat veel mensen ‘ons complotdenkers’ voor gek verklaren maar het is wat mij betreft een geuzennaam. Als je een en een bij elkaar kan tellen, een beetje kan extrapoleren, beseft dat de geschiedenis is opgebouwd uit complotten en ook nog denkt, in plaats van het mainstream nieuws na te bauwen, dan ben je toch al een eind op weg 😉
  • Wat veel dwarse mensen al lang wisten, wordt nu werkelijkheid. New World Order, mass surveillance het afschaffen van grondrechten: tadaa. Het komt voor veel ‘wappies’ niet als een verrassing maar dat het echt gebeurt, is toch bijzonder.
  • We leven zo, dat we het niet merken er een volledige lockdown is. Niet echt, eigenlijk. Behalve dat de kinderen thuis waren en dat we de eerste twee weken braaf afstand hielden van vrienden en bekenden, was er voor ons weinig anders dan anders. Ik zie dat als een positieve zaak.
  • Voor mezelf zorgen is belangrijk. Stilte en wandelen, zijn essentieel om het goed te blijven doen. Als ik niet af en toe in rust naar buiten kan of gewoon wat in en om het huis kan rommelen, dan loopt mijn hoofd over en word ik een vervelend, kortaangebonden mens. Ik heb afzondering nodig. Dat ‘opeisen’ voor mezelf, is het liefste dat ik voor mezelf kan doen.
  • Thuisonderwijs is leuk maar vereist strikte regels en planning. Niet voor mijn dochters, wel voor mijn zoon. Mocht het nog eens zo ver komen (en ik denk niet dat ik iets uit moet sluiten), dan beginnen we direct met goede begeleiding. Het vereist van mij in zijn geval ook absoluut aandacht.
  • De natuur in gaan, is ZO belangrijk. Normaal wandelen we elke dag, meestal twee keer. Nu met het donkere, slechte weer ligt dat een beetje op zijn gat maar half januari zijn we weer goed om te gaan. In het bos of aan zee lijken probleempjes altijd mijlenver weg, of op zijn minst veel kleiner dan ze thuis zijn. Het is letterlijk een medicijn.
  • Er is weinig belangrijk, behalve familie en gezondheid. Dingen die me wel eens irriteerden, zijn nu grotendeels naar de achtergrond verdwenen. En vervangen door andere dingen 😉 Als mijn ouders hier vroeger waren, was ik wel eens een beetje geïrriteerd door de drukte en het feit dat ze altijd dingen voor de kinderen willen kopen, terwijl hun aanwezigheid echt al genoeg was. Nu… wel, zou ik ze graag weer eens zien, om het zacht uit te drukken.
  • Minimalisme helpt me door lastige tijden. Geen ‘gedoe’ om me heen van spullen die overdreven veel aandacht nodig hebben, is zo fijn. Zo blijf ik enigszins gefocust en zie ik wat belangrijk is. Net zoals in de periode waarin al mijn kinderen klein waren, is het zo fijn om niet gehinderd te worden door overdreven veel materieel bezit.
  • Als ik iets al heel lang wil doen, moet ik het gewoon doen. Al lang liep ik rond met het idee om vaker in zee te gaan, voor uithoudingsvermogen, koudetolerantie, gezondheid etc. En na een paar jaar de zee vlak voor de deur te hebben, heb ik nu opeens die routine en het plezier erin gevonden. Er zijn ook dingen die ik graag wil die ik niet ‘zomaar’ opeens kan doen maar het is goed om wat dingen te wensen te hebben. Iets om naartoe te werken of naar uit te kijken.
  • Kleine winkels steunen is belangrijk. Nu is dat hier lastig, zo veel kleine winkels zijn er niet, ik koop niet veel en als ik iets wil hebben ze mijn maat of smaak meestal niet. Maar ik doe mijn best en wat ik kan, probeer ik in de buurt te kopen. Waarom hebben we ooit alle goede dingen uit de buurt opgegeven voor made in China en ‘wat je van ver haalt is lekker’?
  • Routines, net als minimalisme, houden me op de been 😉 Flylady met een beetje van mezelf werkt perfect om het huis netjes te houden en daarmee mijn hoofd ‘op orde’. Meestal 😉
    Ook al verandert er voor ons tot heden weinig, de wereld is wel veranderd en dat merken wij ook. Routines helpen om een gevoel van ‘normaal’ te bewaren. Ze zijn essentieel!
  • De wereld zoals we die kennen en waarin we leven is enorm kwetsbaar. Er is door de mensen die zwaar profiteren van deze crisis verschillende malen gesproken over de mogelijkheid van grootschalige cyberaanvallen. Nu alles digitaal is (ons geld, pensioen, transportsystemen, post…) en de wereld niet meer is wat het eens leek te zijn, is het belangrijk om je ook een tijdje staande te kunnen houden zonder alles wat we voor gegeven aannemen.
  • Het is belangrijk tevreden te zijn met wat je hebt. Blijven upgraden heeft geen zin. Er is altijd iets mooiers of leukers of beters maar wat is het punt? Nu helemaal. Vrijheid is zo veel belangrijker dan welke luxe dan ook. Dan welke nieuwe spullen dan ook. We hebben zo veel vrijheid opgegeven, voor die luxe en het zo met elkaar verward.
  • Weinig hechten aan luxe en bezit maakt je vrij. In elk geval vrijer dan de mensen in hun dure huizen met hun leningen en spullen en verplichtingen. Ik ben nu blijer dan ooit dat ik geen bank of autoleasemaatschappij in mijn nek heb en ook niet zo heel veel op heb met ander uiterlijk vertoon.

Hier nog een mooie film dan.