38 (ofzo) dingen die we niet meer kopen.

Foto door Karolina Grabowska op Pexels.com

We kopen zo veel niet meer maar soms is het gewoon leuk om het even op een rijtje te zetten. Ik vind zulke lijstjes namelijk gewoon leuk.

  • Cosmetica. Ik gebruik wat etenswaren (walnootolie, baking soda, rozenwater, roggemeel) en een borstel voor mijn huid (drybrushing). Het gebruik van stylingproducten voor mijn haar heb ik lang geleden opgegeven en ik heb vrede met mijn haar zoals dat uit mijn hoofd groeit. Op een paar make up producten na (oogschaduw, wenkbrauwpotlood, mascara) ben ik hierbij ook op een aangenaam minimum beland.
  • Nagellak. Een jaar geleden had ik een opleving en bedacht dat een kleurtje af en toe wel leuk was en dat is het ook, maar naast nagellak heb je watjes en remover nodig en olie om je uitgedroogde mishandelde nagels weer op te leven… Dat was me te veel gedoe. Exit nagellak.
  • Kampeerspullen. De twee grote kinderen hebben een slaapmat en slaapzak voor als ze gaan overnachten met de padvinders en een tent om te kamperen in de tuin maar zelf vind ik kamperen echt vreselijk. Het idee vind ik altijd heel leuk (romantisch en eenvoudig en gezellig) maar daar houdt het echt bij op.
  • Dingen voor in de tuin. Ik ben geen moestuinierder en ben tevreden met het kweken van wat sla, kruiden, oost indische kers en enorme hoeveelheden komkommerkruid.
  • Handige dingen. ‘Altijd handig’ is gewoon zelden handig en zeker niet altijd. Het is vooral 99% van de tijd onhandig omdat je voor elk ding moet zorgen.
  • Dingen speciaal voor kinderen. Kinderbestek, kindermeubels, kleinekinderbedden. Ze gebruiken gewoon de grotemensendingen. Al lang. De enige die echt sloopvast bestek enzo nodig had, was de jongen maar die is ook bijna elf en eet ook al tijden zonder ongelukken van gewoon servies.
  • Meer dan een set beddengoed per persoon. Mochten een nare buik-bug vatten, dan pakken we wel even een deken erbij, binnen vier uur is alles weer gewassen en gedroogd als het moet.
  • Speelgoed en spelletjes. We hebben genoeg (lego, duplo, bordspelletjes). We lopen daarbij nog zelden kring 🙂 dus er komt echt niets meer bij. Als ze iets willen, maken ze het zelf.
  • Buitenspeelgoed. Er zit hier een organisatie, die heet BUA en daar kunnen kinderen fietsen, skatebords en al zulke dingen lenen, gratis. Mijn ervaring is dat ze het even leuk vinden en daarna doen wat ze altijd doen en dat is tekenen, lezen en door het bos schuimen. Het is fijn om het zo begeerde maar al snel verlaten object weer te kunnen retourneren.
  • Kerstcadeaus. Althans, niet in tastbare vorm. Allemaal waren ze voor de ‘lappen’ in de boom. Een lapp is Noors voor een briefje waarop stond dat we een ijsje gingen eten, naar de film zouden gaan etc.
  • Kinderboeken. Bieb. Soms kringloop. We hebben een paar klassiekers die we altijd houden. Molletje, Opa Jan, een paar sprookjes- en Noorse ‘folkeeventyr’boeken maar de rest is ‘vloeiend’. Erin, en er weer uit.
  • Opbergmeubels. We hebben drie kallax kasten van ikea voor platen, mooie cd-uitgaven, boeken, tekenspullen en spelletjes en de kasten die hier in het huis stonden. Ik heb zo veel kunnen wegdoen en organiseren dat we veel van de opbergers die we hadden, niet meer nodig hebben zoals die voor de klusspullen van de man. Ja, minimaliseert voor u organiseert.
  • Decoratie. Op een zonnige dinsdagmorgen besloot ik alle decoratie uit de woonkamer weg te doen. Alle? Ja. Heb ik iets gemist? Nee. Blijft het zo? Geen idee. Wat mij betreft wel. Soms heb ik de malle neiging het huis te willen opleuken, vooral als de man klaagt over het gebrek aan leuke dingen aan de muur. Dan denk ik: waarom zou je je druk maken want je kijkt of in een boek, naar je bord met eten, naar een scherm, naar je glas bier (soms naar mij :D) of buiten naar je boot of auto en dan voel ik me volledig gerechtigd alles weer weg te halen 😀
  • Opbergbakjes. Om een zelfde reden. Ik bewaar wel lege ijs- en yoghurtbekers voor vettige motoronderdelen, stukjes van bootjes en ander rondslingerend spul. Organiseren nodigt te veel uit tot rotzooi bewaren.
  • Alles met sjemiese luchtjes. Allesreinigers, wasverzachter, parfum, geparfurmeerde douchegel of bodylotions, geurkaarsen… het is allemaal leuk en verleidelijk maar het is enorm slecht voor je. Misschien de natuurlijker varianten niet, maar die zijn me te duur, als het alleen maar ‘voor het leuk’ is.
  • Data voor mijn mobiel. Want mijn niet-zo-smartphone is foetsie, dus al wilde ik hem gebruiken…
  • DVD’s. Ook cd’s kopen we zelden, maar heel soms wil de man nog wel eens iets aanschaffen dat hij echt heel leuk vindt. Het gebeurt 2 a 3 keer in een jaar, dat er opeens een cd in de brievenbus ligt.
  • Echte boeken, voor mij. Ik heb een tijdje weer fanatiek echte boeken gekocht en gelezen tot ik me ergerde aan het kopen en weer weg doen van grote blokken bedrukt papier. Dus nu ben ik weer helemaal op mijn kindle. Als ik iets meer moet betalen dan 5 kronen voor een boek, ben ik ook meer geneigd het uit te lezen. Ja, raar maar waar. De man koopt nog wel echte boeken en heeft een TBR voor de komende twee jaar. In geval van nood kan ik altijd nog Clive Cussler gaan lezen.
  • Wegwerp…. aanstekers, servetten, doekjes, zakdoeken, pennen, borden, schortjes, handschoenen, bekertjes, tafelkleden en wat je verder nog weg kan gooien. Uitzondering voor wat hygieneproducten en verantwoord keukenpapier.
  • Eenzaam verpakte producten en portieverpakkingen. Omwille van gemak ben ik niet heel strikt op het vermijden van plastic (vlees, biologische wortels en ketchup: allemaal eigenlijk niet zonder plastic te verkrijgen. Maar je kan het ook overdrijven. En per saldo voegt het weinig toe aan de berg plastic maar uit principe koop ik het gewoon niet.
  • Kruiden die maar in een gerecht kunnen. Asafoetida ofzo. Of nootmuskaat. Als het ergens in moet, verzin ik wel wat anders. Natuurlijk kan het in meerdere gerechten maar dat maakt het niet eenvoudiger. Ik ga niets iets koken om een kruid op te kunnen maken.
  • Meer dan EEN van een heleboel dingen. Ovenschalen, beddengoed, winterlaarzen, handtassen, lippenbalsems, tandenborstels, koffiezetapparaten en sjaals. Want een = genoeg, over het algemeen.
  • Meer kleding dan noodzakelijk. Nu de kinderen iets groter worden alles wat minder rommelig, is dat ook makkelijker.
  • Cadeautjes om het cadeautje. Nu hebben we hier ook een klein kringetje, maar ik doe niet aan cadeautjes omdat iemand jarig is. Ik koop iets voor iemand als ik iets leuks zie zoals vorig jaar deze onderzetters voor mijn vader, een vogelfanaat. Ik verwacht ook geen cadeautjes en echt, iedereen maakt me blijer als gulle gaven achterwege gelaten worden.
  • Leningen. Je afhankelijkheid van geld en materiele zaken verkleinen is altijd vele malen slimmer dan lenen en hoewel ik snap dat het soms niet anders kan is het echt een last resort, en iets dat NOOIT aangewend zou moeten worden voor dingen die niet heel strikt noodzakelijk zijn. Ik zit en slaap liever op de vloer dan dat ik de Leen van Frisia in mijn nek heb.
  • Planten. Buiten staat meer dan genoeg groen.
  • Seizoensdecoratie. Binnenkort staat er heus wel een uitgeholde pompoen in huis en met pasen verven we eieren maar ik koop geen ‘oneetbare’ decoratie voor feestdagen die een plek nodig heeft in mijn huis, heel het jaar. Er is genoeg te vinden in de natuur en zelf te maken van papier of ‘afval’.
  • Bakspullen. Ja, er zijn zo veel leuke taartvormen maar mijn ene ovenschaal en een groot glazen bakje voorzien in eigenlijk al mijn bakbehoeften. Ik hoef niet alles altijd te kunnen maken. Vaak maken we iets en dat is dan lekker, maar om nu vijf dagen achter elkaar een cupcake of stuk taart te eten vind ik niet nodig. Dus veel ervan wordt oud en dan moeten we het weggooien. Ik koop soms liever iets bij de winkel. Natuurlijk bakken we soms maar meer voor educatieve doeleinden en alleen als we zeker weten dat het opgaat. (boterkoek en worteltaart :D)
  • Fancy glazen en bekers. Ik heb vier koffiemokken en wat grote en kleine picardieglazen en dat is genoeg voor alles wat we zoal drinken. De man heeft ook zijn eigen gepersonaliseerde bierpul die in zijn eentje evenveel ruimte inneemt als vier koffiekoppen 😀
  • Sportkleding. Haha, sport. Ik snap niet dat mensen eerst veel onnodige spullen kopen en dan pas gaan trainen, en het vervolgens na drie weken voor gezien houden waarna alles schuldgevoelens op blijft roepen achter in de kast. Ga eerst eens elke dag een half uur wandelen en als je dat na een maand nog doet, dan kan je na gaan denken over fancy sportoutfits. Lijkt mij.
  • Sportapparatuur. Met alleen handig gebruik van je eigen lichaamsgewicht kan je perfect in model geraken. Geen enorme opblaasbal, set met 5657 gewichten of (hihi) trilplaat nodig
  • Tuingereedschap. Fijn, een huurhuis. Als ik iets nodig heb, leen ik het van de huiseigenaar.
  • Losse paren met sokken. Er zijn enorm veel leuke sokken en dat nodigt uit tot impulsaankopen maar een set van zes gelijke paren is echt veel makkelijker.
  • Chique kleding. We gaan nooit naar chique aangelegenheden en aan een jurk voor mij en een overhemd met nette spijkerbroek voor de man, hebben we meer dan genoeg.
  • Apps. Geen van beiden hebben we ooit betaald voor een app. Ja, met onze persoonlijke gegevens zoals in het geval van facebook maar dat is de reden dat ik geen smartphone meer heb
  • Betere telefoons. We kopen een telefoon als de ander stuk is. Indien mogelijk, repareert de man hem nog. Hij heeft nu een telefoon van zijn werk, dus helemaal graties.
  • Toetjes. Dessert = thee met melk. Vla e.d. kennen ze hier sowieso niet.
  • Kant en klaar maaltijden, bezorgde pizza’s, pakken met ‘maaltijden’ waar je ‘alleen nog’ aardappels, vlees en groenten aan hoeft toe te voegen. Om voor de hand liggende redenen.
  • Groenten en fruit uit verwegvanhier. Er is genoeg dat gewoon uit Europa komt. Tropisch fruit kopen we ook zelden, een uitzondering zijn bananen, die worden op zo’n grote schaal hierheen vervoerd dat de impact relatief laag is. En slechts twee van de bier kinderen eten ze, verder niemand.
  • Schoonmaakproducten voor maar een doel. Speciale badkamerreinigers, keukenreinigers, ovenreinigers…. allemaal niet nodig naar mijn mening.

A man is rich in proportion to the number of things he can afford to let alone, zei Thoreau. En dat is natuurlijk zo. Geen slaaf zijn van je eigen verlangens, dingen kopen om hun kwaliteit en nut in plaats van hun aantrekkelijkheid in de winkel of de aanbiedingenbak, tevredenheid en een goed besef van wat belangrijk is in het leven, zijn essentieel om goed te leven. En dan heb je ook steeds minder nodig.

Conformeren is saai.

Foto door Flo Maderebner op Pexels.com

Iedereen is zo druk bezig zijn eigen merk ‘marketen’ dat iedereen hetzelfde doet. Iedereen op het internet, op sociale media probeert je iets te verkopen. Volg mijn blog! Word Patreon! Koop deze cursussen! 10% korting op ((nutteloos ding)) met de kortingscode MINIMALISTFORLIFE!

Iedereen kopieert elkaar. En dat is ook logisch, dat hebben we tienduizenden jaren gedaan. Alles zelf opnieuw moeten uitvinden was niet positief voor het voortbestaan van de soort. Maar waarom doet echt iedereen hetzelfde? Om dingen te verkopen, denk ik. Als je dingen wil verkopen, helpt het niet zo om een afwijkende mening te hebben, denken mensen. Dat dat niet het geval is, bewijst een enkeling.

Natuurlijk moeten we ons tot op zekere hoogte conformeren. We kunnen niet (meer) gekleed in een berenvel door de bossen jagen en verzamelen of leven van de lucht. Een opleiding of vaardigheid en een huis zijn noodzakelijk, evenals een inkomen om ons in de nodige levensbehoeften te voorzien. Maar verder… is het fijn om iets van de massa af te staan.

Bijvoorbeeld door…

  • Alleen te zijn. Iedereen wil veel vrienden ‘hebben’. Ja, zelfs vrienden worden we geacht te bezitten. Maar als we altijd de regels van anderen volgen en een deel van onszelf moeten opgeven om vrienden te kunnen bezitten, dan verdunnen we wie we zelf zijn.
    Natuurlijk zijn vrienden fijn, maar vrienden zijn de mensen die accepteren wie we zijn, niet de mensen voor wie we ons in bochten moeten wringen om geliked te kunnen worden.
  • Geen schulden te hebben. Consumeren alsof de winkels morgen niet meer bijgevuld worden is de norm. Mensen betalen liever 2 keer zo veel voor een auto, dan dat ze in een ouder exemplaar rondrijden en kopen wat ze leuk vinden, in plaats van een filter van ‘heb ik het nodig’ tussen henzelf en het object van hun affectie te plaatsen, met desastreuze gevolgen. Schulden maken je tot een slaaf.
  • Geen eigen huis te hebben. Zes jaar geleden verkochten we ons huis en ik heb het geen seconde gemist. Een koophuis zal best een geweldige investering zijn maar het is me het gedoe niet waard. Wel de lusten, niet de lasten: heerlijk.
  • Een alternatieve woonvorm te vinden. De man en ik fantaseren geregeld over wonen op een boot. Zonder kinderen hebben we maar een piepklein huisje nodig, iets dat financieel vast wel binnen ons bereik is tegen die tijd.
    Waarom zouden we in een eengezinswoning blijven wonen, als we aan een huis met een woonkeuken en een slaapkamer genoeg hebben?
  • Te stoppen met het geloven van de leugens. En daar voor uit komen. De moed hebben om dingen verder te onderzoeken dan de versie die je wordt voorgekauwd door de mainstream media. Durven zeggen dat je Trump of Geert Wilders geschikte politici vindt, dat je denkt dat Covid19 de hoax van de eeuw is, dat communisme een prima staatsvorm was… wat dan ook. Je mond open doen en vertellen waar je voor staat, ook al is dat niet de populaire en ‘juiste’ opvatting.
  • Minder te werken. Nee, arbeid adelt niet 😉 maar als ik een fabriekseigenaar was zou ik dat ook zeggen. Niets mis met je best doen en iets maken van je leven maar wel in een juiste mix met ‘lege’ tijd en niet je ziel en zaligheid opgeven voor een baan die je zo kan worden ‘afgepakt’.
    Zorgen dat je ook dingen hebt die jouzelf blij maken en genoegdoening geven. Je leven zo inrichten dat je niet afhankelijk bent van een inkomen dat je elders misschien nooit meer zou verdienen. Onder je stand leven, dus.
  • Veiligheid’ op te geven. Want er is geen veiligheid. Het is een illusie en het gaat goed zo lang het goed gaat, maar waarom denken we dat wij wel immuun zijn voor gebeurtenissen van buitenaf? Niets mis met denken aan de toekomst en zorgen dat je als je niet meer werkt niet met lege handen staat maar om deze veiligheden je leven bouwen en er het doel van maken, is naar mijn idee zinloos.
    Mensen zeiden tegen mij dat ze ook wel weg wilden uit Nederland maar dan niet konden omdat ze een bepaalde levensstijl gewend waren. Dat is een gevangenis die je zelf hebt gebouwd.
    Anderen werkten hun hele leven keihard voor veel geld en veel zekerheid, om op hun 68e te beseffen dat dit niet was waar het leven om draait.
  • Te leven met het minimum aan spullen. Want veiligheid en zekerheid bestaan niet en zitten zeker niet in de spullen waarmee je je omringt. De beste manier om makkelijk door het leven te bewegen is door de ballast overboord te gooien. Denk aan een bootje in een rivier; is het bootje licht dan komt het zonder al te veel gedoe door de wilder stromende stukken door. Is het bootje zwaar belanden dan is het lastig navigeren en loopt het aan de grond.
  • Jezelf te kennen. Als je constant bezig bent met wat anderen doen en vinden en wat anderen van jou vinden en hoe je overkomt op anderen, leer je niet kennen wat jij zelf echt mooi, belangrijk en aangenaam vind. Als je alleen maar bezig bent met geliked te worden, maak je jezelf een pingpongballetje van anderen. Jezelf aanpassen aan anderen geeft je uiteindelijk de ultieme eenzaamheid: vervreemding van jezelf. Verruil het voldoen aan het beeld van anderen voor je eigen versie van een goed leven. Lees de stoicijnen, verdiep je in oosterse filosofie, zet je instagram en facebook uit, heb peop aan de verwachtingen van leraren, ouders, werkgevers, buren en zelfs je partner en ontdek wat de echte jij wenst in het leven.
    Verruil de eenzaamheid, het gevoel van nooit genoeg zijn en angst voor tevredenheid en een oprechte interesse in en liefde voor het leven.

Een plek om te relaxen.

Foto door Min An op Pexels.com

Een huis zonder rommel is een plek om te relaxen. Nu de kinderen ouder worden, kost het me minder tijd om de dingen netjes te houden. Ze pakken dingen zelf en met wat geschreeuw geluk ruimen ze het ook soms zelf weer op. Het is heerlijk om minder tijd te besteden aan het kalm en opgeruimd houden van de ruimte waar ik toch een groot deel van mijn dag doorbreng. Een opgeruimd huis betekent een kalme geest.

Als ik mijn huis heb opgeruimd en schoongemaakt -dat laatste gaat een stuk makkelijker als het eerste nogal rigoureus is uitgevoerd- dan voel me ik relaxed, aangenaam, voldaan en beter in staat tot ontspannen.

Rommel leidt tot stress. Stress door stapels papier, door rondslingerend speelgoed, door volle wasmanden, te veel afleiding aan muren, op vensterbanken, in lades en waar eigenlijk niet. Stress door een rommelig schema met te veel activiteiten die niets toevoegen.

Je kan NU beginnen met het opruimen van rommel. Schrap wat nutteloze dingen, zoals een verjaardag waar je naartoe zou gaan omdat het van je verwacht wordt (is er iets hersenverwekenders dan dat!), een ouderavond waarop werkelijk niets nieuws verteld wordt, ruim een lade die niet meer dicht wilde, haal tien dingen uit je klerenkast die je niet draagt of ontdoe je koelkast van alles waarbij je eerste gedachte ‘neh’ is, in plaats van nomnom.

Open ruimte geeft ruimte in je hoofd. In mijn slaapkamer staan een bed en een kast. In de keuken een tafel met zes stoelen. Niets meer. In de woonkamer twee stoelen en een bank, een tafel, een tv-kast, cd’s en een aquarium en drie kasten met boeken, spullen van de kinderen en de man. In de kamer van mijn zoon een bed en een bureau. En hoewel de tuin met een plat grasveld niet mijn eerste keuze zou zijn, is de open ruimte heerlijk.

Licht. Natuurlijk licht. Hoe meer, hoe beter. Minimale gordijnen en ander raambehang. Ik heb rolgordijnen in de slaapkamer, vooral om in de zomer te kunnen slapen. Vouwgordijnen in de woonkamer tegen de laagstaande zon op het aquarium en de ergste hitte in de zomer. De keuken en de balkondeuren zijn gordijnvrij. Heerlijk! Het zijn mijn ‘schilderijen’. Het licht verandert elke dag en ik geniet ervan te zien hoe de zon aan haar baan terug bezig is.

Houd alleen de spullen die je gebruikt. En zorg dat je zo min mogelijk nodig hebt. Dit maakt het leven makkelijker, je gedachten helderder, je materiele behoeften kleiner, je zorgen minimaal, je zorgeloosheid groter en je bankrekening gezonder.

Simpele kleuren. Welke kleuren hebben een kalmerend effect? Ik houd van wit. Niet voor alles, want onpraktisch maar witte muren, witte kasten, witte stoelen, witte keuken met licht blad en witte kaarsen zijn aangenaam aan mijn ogen. Hier en daar wat grijs, zwart en hout en een groenige muur. Ik beweer niet dat minimalisme monochroom moet zijn, maar ik vind het helpen om een rustgevende omgeving te creeeren.

Frisheid. Doe dingen weg die moeilijk schoon te houden zijn, zoals lampen en zware gordijnen en tapijten waarin zich allerlei viezigheid ophoopt. Loop een keer met een bezem langs plinten, stofzuig achter kasten, leg kabels netjes neer, dweil de vloer met warm water en een scheut azijn, stof bovenop kasten, was je beddengoed en hang het buiten te drogen, leen een tapijtreiniger voor kleden en stoffen banken, was je ramen tot ze doorzichtig zijn. Een fris huis is een weldaad voor de geest.

Het mooie doodgewone.

Born to be…. ordinary…

Het laatste half jaar was een vrij ongewoon jaar. En nog maar eens besefte ik daardoor dat het gewone en alledaagse moet worden gekoesterd en gewaardeerd.

Als we opgroeien, wordt ons verteld dat gewoon zijn echt vreselijk is. Het liefst ben je populair, beroemd, bijzonder of een tovenaarsleerling. Alles behalve een muggle 😉
We moesten feesten en veel vrienden hebben en socializen met die vrienden en met elkaar verbonden zijn en hippe bijzondere kleding dragen die onze uniekheid benadrukt, terwijl we ondertussen wel alles moeten doen om te zorgen dat we niet per ongeluk buiten de boot vallen want anders zijn dat is het ergste dat kan gebeuren 🙂

Ik was nooit echt een party-animal, hoewel ik wel graag uit ging. De neiging om bijzonder te willen zijn, had ik ook nooit echt. Veel hemelbestormende toekomstvisioenen evenmin.
Mijn oma haalde niet heel lang voor haar dood nog op dat ik op mijn veertiende al zei dat ik het liefst in een donkere Noorse winter met een plaid op schoot over een Noorse fjord uit wilde kijken. Nou ja, in elk geval is mijn toekomstdroom wel min of meer uitgekomen 😉

Er is zo veel dat we voor lief nemen. Dingen waar we over klagen, terwijl het zo bijzonder is. Juist de gewone dingen…. Terwijl die het leven mooi en kostbaar en bijzonder maken.

Als je het doodgewone niet kan waarderen, wat heb je dan aan meer? Nee, ik pleit er niet voor om de hele winter apathisch onder een dekentje te zitten, uiteraard niet. Of om nooit meer iets te ambieren of te verbeteren.

Maar hoe groots en meeslepend je het ook maakt, uiteindelijk wordt alles gewoon en dan heb je weer iets anders nodig van buiten jezelf om je goed te voelen. Een doodlopende weg, want wat als het je ontnomen wordt?

Niet dat de angst om iets kwijt te raken een reden moet zijn om iets niet te doen, maar de dingen moeten naar mijn mening iets toevoegen aan een reeds tevreden leven, in plaats van dat al die dingen van buitenaf (waar we geen controle over hebben) onze basis zijn. Want dan zijn we nooit tevreden. Er blijft altijd iets nieuws, net om de hoek, net buiten bereik. Waar we eeuwig naar op zoek zijn. Zonder al het moois te zien dat zich vlak onder onze neus afspeelt. Als we het maar willen zien!

Het is voor mijzelf belangrijk om tevreden te zijn met weinig. Want de simpele dingen, dan zijn juist de mooie dingen. Dit stukje schrijven in het namiddagzonnetje met een kop koffie. (Instagramfiltertje erop, gitaarmuziekje erbij…. #simpleliving)

Er is zo veel moois in het dagelijks leven als we het idee loslaten dat het leven groots en meeslepend zou zijn. Als je kan genieten van een blokje om met de kindertjes, de was afhalen, een wandeling, een simpele maaltijd, dan is het leven meer vervullend dan wanneer je het leven leeft dat je door deze maatschappij wordt voorgeschoteld. En het scheelt je alleen een enorme berg gedoe 🙂

Minimalisme: niet meer verlangen naar meer.

Foto door Emiliano Arano op Pexels.com

Een eenvoudig en minimalistisch leven komt niet vanzelf. Eenvoudig is niet simpel.

Genoeg mensen lijkt het een fijn idee om minder rommel om zich heen te hebben maar willen niets doen aan hun uitgavepatroon of winkelgewoontes. En ook al wil je hier wel heel graag iets aan doen en meer weerstand bieden, dan nog kan het bijna ondoenlijk lijken in een wereld die constant schreeuwt dat je andere dingen moet bezitten om uit te dragen wie anderen vinden dat je zou moeten zijn.


Al die input werkt verslavend. Hoe meer je scrollt door mooie foto’s, mooi gemaakte videos bekijkt en het leven van anderen voorbij ziet komen op facebook, des te meer lijk je ervan te willen.

Het is bovendien ook totaal niet meer duidelijk wie je nu iets probeert te verkopen en wie niet. Het wordt zo subtiel gebracht en ja, daar zitten duizenden mensen en honderdduizenden uren onderzoek achter. Om precies te weten hoe ze zelfs de meest grote kniep de portemonnee kunnen laten trekken.

Hier wat tips om te stoppen met het constant verlangen naar meer.

Verminder je blootstelling aan advertenties.

De bos folders die tweemaal per week op de mat valt, is maar het topje van de ijsberg. En dat is ook nog als zodanig herkenbaar. Haal de stofkam door de mensen die je volgt op sociale media, zeker als hun posts je een inferieur gevoel geven. We weten heus wel dat hun leven eigenlijk net zo interessant, of oninteressant is als dat van ons, ze hebben alleen andere spullen, hippere kleding of een rare obsessie met yoga en rauw eten.


Installeer wat adblockers in je browser. Vermoord je televisie. Plak een NEE NEE sticker. Luister radio zonder reclame. Stop met het lezen van tijdschriften die je het gevoel geven dat je faalt in het leven omdat je geen buikspieren of villa of drie meter lange houten tafel voor al je vrienden of kinderen in verantwoorde biologisch katoenen kleertjes hebt.


Probeer een tijdje niets uit te geven.

Probeer een dag niets te kopen. Twee dagen. Een week. Een maand. Dingen kopen en toegeven aan impulsen is een gewoonte die ook weer af te leren is. Geniet van het gevoel niets nodig te hebben.


Verander je input

Blogs, films en instagram accounts blijven bekijken waarin spullen worden aangeprezen en denken dat je er spontaan immuun voor bent is net zoiets als minder willen snoepen en heel de dag een reep chocola aan gaan zitten kijken: een totaal overbodige oefening in wilskracht. Verander de dingen waarmee je je omringt. Mensen die je inspireren om dingen anders te doen. Om eenvoudiger te leven, je rommel op te ruimen, je leven te organiseren, gezonder te eten, dingen zelf te maken, meer naar buiten te gaan en te genieten van de natuur, om meer leven.

Vraag je af: is dit het waard?

Iets is leuk, we willen iets, we kopen iets, we nemen iets mee naar huis, zetten iets neer, vergeten iets en iets blijft tot in lengte van dagen in ons huis wonen zonder dat we weten waarom ook weer.
Denk goed na bij de dingen die je koopt en vraag je af of het het geld waard is, maar ook de plek in je huis, je goede zorgen, de ruimte die het inneemt, de last die je ervan hebt als je besluit het niet meer nodig te hebben en de milieu-impact die dit alles heeft.


Declutter je huis en je omgeving

Een leeg huis is voor mij de perfecte herinnering aan het feit dat ik niets nodig heb. Of, weinig. Veel dingen niet doen, biedt ruimte om andere dingen die me wel blijheid brengen, wel te doen. Als ik niets om me heen heb dat me afleid, vind ik het makkelijk te doen wat ik echt belangrijk en / of aangenaam vind.
Het is wel belangrijk om tegelijk met declutteren, te stoppen met kopen en niet je rommel doneren en vervangen door meer rommel. Niets mis met een bepaalde flow in de dingen die je bezit.

Waardeer het leven met minder

Zo veel meer vrije tijd. Minder schoon te maken. Minder te vergaren. Minder om je druk om te maken. Kalmte aan je ogen. Kalmte in je huis. Je kinderen rustiger, wellicht. Meer helderheid als het komt op andere beslissingen, want als je niet constant overprikkeld raakt door je omgeving, is het makkelijker om te zien wat echt belangrijk is en daarin duidelijkheid voor jezelf te scheppen.

Minimalisme voor de illusie van controle

Foto door Mabel Amber op Pexels.com

Het meeste om ons heen, is niet onder onze controle, hoezeer anderen ook de moeite doen om daar wel macht over te krijgen. Uiteindelijk lukt het niet. Mijn strategie is er een van ‘prepare not for the worst but for a bit worse and hope for the best, genieten van de goede dingen op dit moment, leven in het nu en zo eenvoudig mogelijk leven. Niet om af te zien maar omdat die manier van leven me oprecht het gelukkigste maakt.

Eenvoudig leven vraagt om volharding en het volledige besef, op alle vlakken van het leven, dat minder bezit meer leven is, dat eenvoud de weg is die ik wil bewandelen en dat ik ‘niets’ nodig heb dat er nog niet is. Het besef hebben dat geld een middel is en geen doel. Dat elke bezitting die het nodige en echt aangename overschrijdt, een stok is om mezelf mee te slaan.

Er is zo veel dat ik niet kan veranderen. Maar er zijn kleine dingen die we wel kunnen veranderen, die het gevoel van orde geven, in een chaotische wereld.

Mijn huis is mijn schuilplaats. Niet in de zin van een bunker maar in de zin van een plek om thuis te komen, om naar mijn eigen smaak in te richten, op orde te houden en waar ik controle heb over de dingen en dat is ook wel eens fijn 😉

Het is de plek die ik zo aangenaam mogelijk kan maken. Niet door het vol te zetten met dure meubelen, kleurige stoffen, collecties en luxe apparaten maar door het schoon, netjes, leeg en ordelijk te houden.

Ik ben het die bepaalt wat er in huis komt. En de man uiteraard, anders was het hier wel heel kaal en wit. Maar het zijn niet de winkels, de ikea-catalogi, de influencers, interieur-instagrammers, de perfecte pinterestplaatjes, de marketingmensen of de superminimale youtubers. En dat voelt fijn.

Zelfs nu de keuken er binnenkort uitgaat, houd ik hem schoon en fris, ook van binnen. De kastjes geordend, de bekers netjes op een rijtje. Chipszakken frommel ik niet dicht maar vouw ik netjes dicht en sluit ze af met een houten knijper. De inhoud van de glazen potten waarin de spullen staan die ik dagelijks gebruik -koffie, pitten, cacao, suiker, noten, earl gray thee- gooi ik regelmatig over in andere potten omdat zo’n beduimeld glas niet vrolijk maakt. Kleding die gestreken in een wasmand ligt, maakt me vrolijker dan schone maar verkreukelde was. Een bak met keurig opgerolde kabeltjes waarvan ik weet waar ze voor zijn, geeft me het idee dat niet alle hoop verloren is 😉

Hoe knappen de dingen op als we ze wat extra aandacht geven. Hoe knappen wij er van op als we ons kunnen omringen met nuttige, mooie en schone dingen.

Tevreden zijn met wat ik heb en weinig nodig hebben zijn een deel van mijn ‘verzekering’ tegen moeilijker tijden. Niet dat we die zodoende kunnen omzeilen, we zullen er doorheen moeten. Maar dat gaat beter als ik niet gehecht ben aan spullen of mijn idee dat ik meer zou moeten hebben.

Niet hechten aan spullen met hun valse beloften en hun eeuwige gejengel om aandacht en mijn eigen leefomgeving minimaal, simpel, schoon en aangenaam houden, geeft een kalme geest, een optimistisch gemoed en een gevoel van zorgeloosheid, ook in minder zorgeloze tijden.

Ouderwetse bespaartips die je al lang kent

Ouderwetsche bespaartips? Wel ja, laten we dat nog maar eens doen. Gewoon, random wat in me opkomt.

  • Vooral: vind geluk in andere dingen dan kopen, browsen, verlangen, willen, etc. Vind geluk en tevredenheid met minder. Met gewoon genoeg kleding, een gezellig huis, functionele spullen, in de natuur, een gezond lichaam etc. We laten ons gekmaken dat we al die dingen willen en nodig hebben maar het tegenovergestelde is waar.
  • Word creatief met wat je hebt. Maak nieuw kopen of weggooien dingen die je bij wijze van uitzondering doet.
  • Niet perfect zelfgemaakt wint het altijd van perfecte massaproductie.
  • Gebruik ‘nat’ van blikjes vis in kattenvoer. Vinden katten heerlijk en het scheelt dure blikjes.
  • Bij bijna lege yoghurtpakken kan je wat water doen en dat gebruiken in plaats van melk als je pannekoeken bakt. Of je doet het in een smoothie.
  • In plaats van een droger, kan je een luchtontvochtiger gebruiken. Mijn droogrek staat bij nat weer in de badkamer met zo’n apparaat en dat werkt perfect. De lucht blijft droger, en voelt dus ook minder koud en klam. Het energieverbruik is zeer laag en je was gaat niet naar natte hond ruiken.
  • Maak je huis schoon met een paar spullen: zeep, azijn en baking soda, bijvoorbeeld. Gebruik het spaarzaam. Hoe vaak je schoonmaakt, is veel belangrijker dan welke spullen je gebruikt.
  • Koop gewoon niets. Is het object van je affectie echt de prijs, de rommel, je zorgen en de milieuvervuiling waard? Ben je echt gelukkiger als je het ding bezit? Vermoedelijk niet.
  • Bewaar het donkergroen van prei, eindjes van wortels en schillen van uien in een bak in de vriezer om later bouillon van te maken
  • Of in plaats van bouillon te maken, laat je gewoon een soepbot meekoken in soep die je maakt. Eruit halen voor je de soep serveert
  • Serveer bouillon of soep voor het avondeten. Soep vult en is doorgaans goedkoop en je hebt minder van de rest nodig
  • Geef fruit als toetje in plaats van vla etc.
  • Stop met snacken. Of eet een wortel en drink een glas water.
  • Bouw je maaltijden meer rond ‘staples’, goedkope maar gezonde voedingsmiddelen. Meer rijst, havermout, aardappels etc.
  • Leer die dingen eten als je ze niet lust. Vroeger vond ik havermout vreselijk maar door het te bedelven onder dingen die ik wel lust en dat langzaam te verminderen, vind ik het nu echt zo lekker. Dat zelfde geldt voor aardappels, die ben ik echt gaan waarderen sinds ik ze tien jaar geleden leerde koken.
  • Halveer de hoeveelheid vlees en voeg meer ui toe, bijvoorbeeld in pastasaus. Gedroogde uitjes, paneermeel en ei toevoegen zijn goede manieren om je hoeveelheid gehakt te ‘stretchen’
  • Kook voor meerdere dagen. Een keer koken en drie keer opwarmen kost veel minder energie (gas en je eigen energie) dan drie keer helemaal opnieuw koken.
  • Als je iets wil kopen omdat het handig is, vraag je dan af hoe vaak je daar echt profijt van zal hebben. Misschien kan je het ook ondervangen met een keertje extra wassen, iets lenen of wat voor creatieve oplossing dan ook.
  • Heet wassen moet soms, maar niet per definitie een hele was. Ik laat de wasmachine zo’n 20 minuten op 75 graden met doekjes draaien en zet hem dan uit. Daarna gaat de rest van de was erbij, koud of op 20 graden.
  • Koop onbeschaamd grote hoeveelheden als wat je vaak gebruikt, in de aanbieding is. Eens in de 3 – 4 maanden heeft de supermarkt 40% korting op alle biologische huismerkspullen. Dan neem ik genoeg mee voor minstens drie maanden van dingen die ik altijd gebruik zoals meel, havermout, tomaten in pak etc.
  • Drink water, geen kcal in de vorm van vruchtensap, frisdrank, ijsthee, hysterische koffie met gekke melk en smaak, yoghurtdrankjes etc. Veel te duur voor wat het is, amper voedingswaarde en extra kilo’s aan je lijf.
  • Schakel over op herbruikbare varianten van zo veel producten. Maak ‘keukenpapier’ van oude handdoeken om toiletten schoon te maken, dingen op te vegen etc.
  • Houd bij aankoop rekening met de levensduur van een product
  • Zorg ervoor dat je weet wat je wil, in plaats van in de winkel overweldigd te raken door alle leuks dat de retailer je biedt
  • Maak er een ere-iets van om alleen te kopen wat op je lijstje staat en de winkel met lege handen te verlaten als ze het niet hebben.
  • Koop een thermosfles en zet een hele fles thee met een theezakje, in plaats van voor elke kop een nieuwe te gebruiken.
  • Bedenk bij elke aankoop: heb ik al iets dat deze functie ook heeft? Zoals een keukenmes, als je een appelsnijder wil kopen
  • Vraag familie en vrienden het onnodige rondgeven van cadeaus te stoppen en in plaats daarvan iets te geven dat geen geld kost. Aandacht, een bloem of stek uit je tuin…..
  • Probeer het goedkoopste internetabonnement. Naar boven bijstellen is nooit een probleem.
  • Wees geen watje en wen aan lagere temperaturen. Dat gaat makkelijker als je niet op je kont gaat zitten maar dingen verzint om jezelf bezig te houden
  • Eet minder eten. Revolutionair, maar beter voor je gezondheid, je lijn en je portemonnee. Je hoeft niet drie keer per dag vol te zitten en tussendoor elk gevoeletje van honger te onderdrukken. Drink meer water.
  • Maak een lijstje met spullen die je bij de kringloop wil kopen. Ze hebben zelden meteen wat je zoekt maar als je geregeld binnenloopt, vind je het meeste van wat je nodig hebt.
  • Leer sokken stoppen en gaten in je kleding repareren
  • Houd bij zelf maken in de gaten of het de moeite waard is.
  • Combineer autoritten, plan je dingen zodat je niet drie keer per week de zelfde kant op hoeft.
  • Plan, plan, plan. Scheelt veel. Elke zondag even een half uurtje de tijd voor je maaltijden (wat ligt er nog en wat kan je ermee maken, wat heb je nodig), taken die je moet vervullen en wat je ervoor moet doen, wanneer en met wie… Stress op het laatste moment kost niet zelden te veel geld
  • Leg een voorraad cadeautjes voor kinderfeestjes aan.
  • Maak optimaal gebruik van zonlicht in je huis. Want warmte. Is meer handig van september tot april dan nu natuurlijk 😉
  • Ruil stekjes van planten, verzamel zaden, en leer planten vermeerderen.
  • Begin met kleding doorgeven aan andere mensen om een ruil-groepje op te zetten. Vaak krijg je dan via-via wat je zelf nodig hebt
  • Eet het hele dier: grill een kip en eet die op, de dag erna maak je van de rest een ragout en de dag erna trek je soep van het karkas. Bijvoorbeeld.
  • Spit je gras om en leg een aardbeiveldje aan. Vraag aan iemand met planten of je stekjes kan krijgen
  • Stop met jezelf vergelijken met anderen. En natuurlijk doen we dit allemaal maar je kan het overdrijven. Zet je sociale media uit of stop met het volgen van mensen als die je inferieur doen voelen. Let op hoe je je voelt: vol goede ideeen of met een schuldgevoel?
  • ‘Sit with it’. Je hoeft niet elke behoefte meteen te voldoen en niet elk naar gevoel weg te poetsen en af te laten leiden door andere dingen, meestal consumptie van eten of spullen. Accepteer dat het leven niet altijd is wat je ervan verlangt. Ook dit gaat weer voorbij.
  • Je hoeft niet elk hoekje van je huis perfect te hebben, of te behangen met spullen. Lege ruimte, wat onafheden of imperfecties mogen best. Het huis is er voor jou. Niet omgekeerd.
  • Loop of fiets.
  • Bak zelf kroepoek. Gebakken kroepoek is echt het meest overprijsde artikel in de supermarkt 🙂
  • Investeer in een hydroflask thermosfles. Doen niet aan kapot gaan en altijd je drinken op de goede temperatuur
  • Pas op voor ‘groene’ onzinproducten. Waarom zgn eco gerecycled plastic badspeelgoed kopen als je kinderen net zo lief spelen met twee lege shampooflessen en wat duplo-diertjes?
  • Pas ook op voor ‘zero waste musthaves’. Het meeste heb je niet nodig en wordt gewoon verkocht door mensen die aan je willen verdienen.
  • Herontdek de kunst en plezier van brieven schrijven.
  • Bescherm je geest en houd je dag grotendeels schermvrij. Zo kom je ook niet zo snel op het idee dat je iets nodig hebt.
  • Eet meer voor je gezondheid en minder voor de smaak en voor de gezelligheid. Of: stop met de neiging iets leuks (film kijken, buiten zitten op een zwoele avond) altijd te willen voorzien van (ongezonde) snacks.
  • Barricadeer je brievenbus en browser met adblockers, nee-nee stickers en zet je televisie uit.
  • Was kleding die alleen opgefrist moet, gewoon koud.

Accijnsvrij bier brouwen met een bierkit. (makkelijk!)

Het blijft een beetje typisch dat de overheid zo veel accijnzen heft op het geheel natuurlijke proces van fermentatie en gisting enzo maar de overheid is nu eenmaal typisch en de laatste tijd zo typisch dat we wel naar de alcohol moeten grijpen om de moed er een beetje in te houden 😉

Nee hoor, maar ik houd er erg veel van om na een drukke dag met de man een glas in te schenken, de kinderen achter een scherm te parkeren en even te ontspannen.

Belasting betalen is natuurlijk enorm nobel enzo maar genoeg is genoeg hé? Daarom maken we onze eigen wijn en bier, want wijn kost hier zo’n 12 euro per fles en bier 2,50 voor een halve liter van slootwaterige kwaliteit.

Veel mensen deinzen terug voor het idee van zelf bier maken, wegens bacteriën en gedoe. Ze zijn bang voor gist en mislukking terwijl het toch de moeite loont het op zijn minst eens te proberen, al was het maar omdat je hiermee een dikke middelvinger maakt naar de ‘almachtige overheid’ en bovendien geniet van iets dat je een beetje zelf hebt gemaakt. En het is lekker.

Een beetje zelfgemaakt, want het hele proces van mouten en schroten en al die dingen slaan we over. Te veel gedoe. We kopen een kant en klaar pakket met ‘bierstroop’ en gist. De gebruiksaanwijzing doet je de haren ten berge rijzen: wat ingewikkeld. Wel, als ik als toch niet heel potige dame 75 liter bier in een uur kan maken en er 75 in een uur kan bottelen, kan bijna iedereen het.

Alles kan simpeler. Hierbij dus mijn methode.

  1. Koop een bierpakket
  2. Los een kilo (of hoeveel er volgens de gebruiksaanwijzing nodig is) suiker op in heet water.
  3. Neem een 25 liter vat met waterslot en doe hier wat warm water in en vervolgens de opgeloste suiker.
  4. Doe de inhoud van het blik in het water. De laatste restjes haal je eruit met heet water. Roer goed met een roerstok om alle stroop op te lossen. De bierstroop gaat er makkelijker uit naarmate het blik warmer is.
  5. Vul het vat tot het gewenste aantal liter met koud water. Het pakket dat wij gebruiken is voor 20 liter maar we vullen het aan tot ongeveer 24.
  6. Voeg de gist toe en roer goed door (het water moet niet te warm zijn, gewoon lauw is prima. Als je ongeveer de helft vult met warm water en de rest aanvult met koud zit je goed)
  7. Sluit het vat af met het deksel, vul het waterslot en zet 5 – 7 dagen op een schaduwrijke plek.

Ik maak het in de douche, dat gaat het makkelijkste voor mij.

Als het vat niet meer borrelt, is het gistingsproces klaar en dan:

  1. Giet het bier zonder het te schudden over in een vat met een tapkraantje aan de onderkant. Het allerlaatste restje (ca. halve liter als je netjes schenkt) gooi je weg, want dat maakt je flessen vies.
  2. Los 150 gram suiker op wat water en meng dit met het bier
  3. Schenk het bier in flessen. Wij gebruiken de ‘korken’ flessen van Ikea, maar hebben de doppen vervangen door beugeldoppen van Brouwland (of brouwmarkt). We gebruiken ze nu zes jaar en er is er nog nooit een geklapt.
  4. Laat het bier een week staan om het optimaal op smaak te laten komen

Als je lichter bier wil, kan je minder suiker toevoegen. Wil je sterker bier, dan kan je meer suiker toevoegen.

En wat met ontsmetten en alles? Vergeet het 😉 Wat ik doe: ik was het vat af met heet water. Hier is het water uit de kraan 72 graden. Na het bottelen was ik het vat ook af en laat het drogen. De flessen spoel ik om met heet water.

Maar ’s mans theorie klopt: als er prima bier uit een vat komt, hoef je niet zo moeilijk te doen als je er daarna op normaal hygiënische wijze nieuw bier in brouwt en *klopt op hout* maar in zes jaar en vele honderden liters hebben we nog niet eenmaal een slechte ton gehad.

Vragen? Ik beantwoord ze graag als ik het kan. En mocht je het willen proberen: lykke til & skål!

Een niet digitaal leven.

Vandaag gingen we wandelen, in het bos achter ons huis. We aten enorm veel bosbessen, tot ergernis van de man. Die wil namelijk van A naar B maar alle dames hier staan contant frambozen, aardbeitjes, zuurblaadjes en bosbessen te plukken, vol verwondering naar knalblauwe libelles of bomen in de vorm van een spin -of was het een eland- te kijken.

Wat me blij maakte is te zien hoe snel het stuk bos dat drie of vier jaar geleden gekapt is, zich herstelt. Er groeien dennenbomen, sparren, overal staan inmiddels manshoge berken, de varens zijn hoger dan ik en de grond is bezaaid met eikjes. Schitterend.

Verder testten de kinderen het kleine zeilbootje. De man had het gekocht voor de derde maar die heeft helemaal niets met water en varen. Ze gaat alleen mee als iedereen mee gaat.
De jongste vind het echter prachtig. ‘Doei mama’ zegt ze als ze erin springt. Schaterlachen als opeens de wind in de zeilen komt.

En we deden boodschappen. Veel voorraad wederom. Luister naar Vernon Coleman, hij legt uit waarom dit echt heel verstandig is met een naderende ‘perfect storm’. Alles wordt bovendien in rap tempo duurder, dus als ik het over een paar maanden moet kopen voor weer 15 – 30% meer, is het in elk geval financieel verstandig.

Met de man had ik een gesprek over facebook op zijn telefoon en over overal gevolgd worden. In de nieuwe Golf wordt ook alles automatisch gedaan. ‘Je benzine is op, zal ik een tankstation zoeken in de buurt?’ Je e-mailprogramma is gratis maar tegen welke andere kosten? En als het het mijne niet is (ik gebruik protonmail) dan is het wel die van de geadresseerde (gmail, hotmail). En bovendien, mijn telefoon is van de Chinese overheid.

En die staat dan wel vaker uit dan aan maar toch. Hoe uit is uit als mijn wekker het nog wel doet al staat hij uit? En hoe vaak moeten we nog lezen dat google en facebook (en dus instagram en whatsapp) de regels van de wet en het goede fatsoen met voeten treden voor we het zat zijn?

Ik houd net zo veel van mooie foto’s op instagram en berichtjes van mensen die ik lief heb als iedereen maar tegen welke prijs? Moet ‘men’ altijd weten waar ik ben? Weten bij wie ik in de buurt ben en wanneer? Kunnen horen wat ik zeg? Wanneer ik naar de wc ga?
Want facebook heeft een patent voor hoge tonen in commercials die je mobiele telefoon activeren om achtergrondgeluid in je huis op te nemen zodat ‘adverteerders weten of je voor je tv blijft zitten als hun product wordt geadverteerd’. Juist.

Ik heb al twee keer een simpele Nokia besteld. De eerste keer ben ik na een kwartier wachten de winkel uitgelopen, de tweede keer was de man te laat met hem ophalen. Poging drie heb ik gedaan. Want ik ben ook zo’n druif, zo lang ik de smartphone af en toe nodig heb en hij er ligt voor me, gebruik ik hem ook. Want makkelijk. En leuk. Toch wel. En dat is precies het euvel.

Zelfde als met chocola. Ik kan het prima niet kopen en mis het ook echt niet. Koop ik het wel, dan eet ik het ook op. Niet in een uur maar toch ook niet elke avond een blokje. Ligt de telefoon in werkende toestand in de la, dan is het te makkelijk om down the rabbithole te vallen.

Een analoog leven, is het nog mogelijk? Hier meer dan in Nederland. Ons dorpje heeft nog twee banken met een balie, waar je ouderwetsche dingen kan doen zoals acceptgiro’s betalen en een spaarvarken inleveren. Je kan je weer afmelden van een digitale brievenbus. Er hangen niet op elke straathoek camera’s. Maar ik ‘moet’ wel een app van Visma (ook een soort gezwel dat steeds meer in de weg zit) downloaden van school. Mijn kinderen moeten werken op een (gratis vanuit school) chromebook, want lekker goedkoop maar vanwaar die generositeit van google?

Toch: mag een instantie je verplichten apps te installeren die inbreuk maken op je privacy? Dat lijkt me van niet. Kan de school verlangen dat ik een smartphone heb omdat zij besluiten dat het ‘handig’ is?

Ik vind van niet.


En toch accepteren we het.


We zouden het idioot vinden als de makelaar even in onze telefoonklapper zou willen neuzen. Als iemand van de V&D al onze foto’s kwam doorneuzen als we alleen een vergroting zouden willen bestellen. Als je in je vriendenboekje zou moeten schrijven waar je vannacht tussen 2 en 7 uur hebt uitgehangen.
En ik zeg niet dat al deze data verkeerd gebruikt worden, maar wel dat het riskant is om ze klakkeloos af te staan aan Jan, Alleman en Mark Zuckerberg.

Ik heb mijn amazon account opgezegd. Want amazon. Dan ben je wel al je boeken kwijt die je kocht maar dat moet dan maar. Gemak dient de mens niet. Niet op de lange termijn.

Ja, ik kan me wel blijven conformeren. Want iedereen doet het. Want anders vinden ze me raar. Ik wil niet buiten de boot vallen. Het is ongemakkelijk. Ik mis alle leuke dingen.

Maar als ik niet wil leven in een gedebiliseerde gedigitaliseerde samenleving, heeft het weinig zin om mokkend mee te doen. Dan kan ik beter vrolijk passen voor het aanbod.

En we hebben weinig dingen op internet. Geen gekke horloges, koelkasten, kachels of zulke dingen die via de wifi communiceren met god mag weten wie en waarover. Ik maak liever de houtkachel aan en weet zelf wel of ik me goed voel en lekker geslapen heb.

Toch kruipt het langzaam ons leven binnen. De auto waarvan de big brother niet eens meer uit kan. De smartphone die je bijna verplicht bent te hebben voor school of werk. De Mijn Overheid waar je nooit meer vanaf komt (iemand een tip?)

Ik ben niet tegen technologie. Ik houd ervan dat we buiten muziek luisteren via de laptop binnen. Dat ik mijn ouders kan bellen en foto’s kan sturen. Dat de kinderen contact hebben met hun oom A. te W.
Maar ik ben er wel tegen hoe het steeds opdringeriger is, hoe we steeds meer verplicht worden er gebruik van te maken en dat er nog altijd nauwelijks regelgeving is wat betreft het bewaren en gebruiken van deze data.

Ik heb namelijk recht op een analoog leven, vind ik. Als ik morgen zou besluiten om mijn internetabonnement op te zeggen en mijn smartphone te verdrinken, zou ik niet moeten mogen worden gedegradeerd tot tweederangs burger. Maar ik ben bang dat dat wel gebeurt.

Saboteer het systeem (en spaar geld)

We leven in een systeem gebaseerd op het idiote idee dat eeuwige groei bestaat en dat we dat moeten nastreven. Als we nu allemaal maar die auto eens gaan kopen, dan komt het goed. Dat dit systeem helemaal niets geeft om hoe we de aarde -bron van al het leven- behandelen, daarvan zien we de pijnlijke gevolgen elke dag. Ontbossing, bosbranden, windmolenparken die al het leven onder zee en in de lucht wegjagen of vermorzelen, mega-akkers waarop dingen alleen nog groeien met copieuze hoeveelheden gif en kunstmest en complete bossen die in de biomassacentrales verdwijnen. Bossen uit Estland, uit Amerika, uit Nederland. Hoe stoppen we de gekte? Ik weet het niet. Maar we hoeven er ook niet actief aan mee te doen.

Hoe minder we van ons zuurverdiende geld teruggooien in het systeem, hoe beter. Ik weet dat dat voor sommige mensen bijna al onmogelijk is maar de meesten van ons hebben toch nog wel enige ruimte voor verbetering. Ik net zo goed.

Maar omdat het systeem is gebaseerd op consumptie, kunnen we het systeem schade toebrengen als we onze consumptie terugbrengen naar wat echt nodig is. Want elke keer als je tankt, een fles wijn ontkurkt of iets overbodigs koopt met 25% BTW daarop, spek je de schatkist van de mensen die jou vernederen, de natuur slopen en de eigen zakken schaterlachend vullen.

En natuurlijk zijn we allemaal deels afhankelijk van het systeem. Zonder het systeem had ik weinig te eten, weinig om aan te trekken en was het een eind lopen om in onze dagelijkse behoeften te voorzien.

Maar toch. Het kan beter. Wat tips:

Stap over naar een energieleverancier die niet aan biomassa doet.

Dus niet naar Vattenfal. Ik ben er niet zo in thuis in Nederland meer, maar ze zijn er wel. Verdiep je in wat biomassa is en waarom het zo slecht is. Hele bossen worden met de grond gelijk gemaakt en de boomstammen of pellets worden met zwaar vervuilende schepen naar Nederland gebracht om als drijfnat hout te worden gebruikt voor ‘schone’ energie. Want co2 neutraal. Natuurlijk is het alles behalve dat, maar ‘men’ heeft simpelweg bepaald dat de co2 die deze schone *braak* centrales produceren niet meegenomen worden in de co2 berekeningen waardoor Nederland de doelstellingen kan halen. Het is zo ziek, je verzint het niet.

Gebruik zo min mogelijk energie.

Kijk hierbij niet alleen naar het gebruik, maar naar het hele plaatje. Ik kreeg destijds commentaren over ons ‘vieze’ busje. Waar we al zeer weinig mee rijden. Dat de man met pijn en moeite op de weg hield in plaats van te laten verschroten, wat al lang gebeurd zou zijn als een garage het had moeten oplappen, want 6000 euro reparatie. Van een dame die net een nagelnieuwe electrische (meen ik) auto had gekocht. Want nee, die auto kostte geen energie om te maken en de stroom uit het stopcontact is gemaakt van madeliefjes en magic fairy dust. Grappig.

Het hele groene plaatje is een leugen en alleen niet consumeren heeft effect. Wat je niet nodig hebt, hoef je ook niet te betalen. Het kunnen simpele dingen zijn. We hebben hier een aantal lampen met drie peertjes, merkte ik na vier jaar. Daar kunnen er best twee minder, aangezien het ruimtes zijn waar we geen felle lampen nodig hebben. Spaart niet alleen stroom maar ik hoef ook minder nieuwe lampen te kopen. ’s Ochtends was ik met de hand af, zodat de vaatwasser maar eenmaal per dag aan hoeft. Ik was vaak koud en de droger gebruik ik niet.

Je kan een dure hooikist kopen om aardappelen of rijst te koken maar een bak met hierin een wollen deken of een piepschuim doos (kan je misschien afhalen bij winkels die levende vissen verkopen) met een deken erin, werkt ook perfect. Je brengt de boel aan de kook en vervolgens zet je de pan in de doos. Na een uur of vier, vijf is het perfect gaar.

Koop tweedehands

Ja, elke bespaartip is een saboteer-het-systeem-tip 😉 Ik weet de frustraties van gebruikte spullen kopen en om mezelf de nodige frustratie te besparen, koop ik sommige dingen ook gewoon nieuw maar tweedehands heeft voor veel dingen mijn voorkeur: boeken, meubels, kinderkleding, fietsen, ski’s, auto’s… Ik koop het liever van een medemens dan van een ketenwinkel waar ik 25% belasting betaal.

En maak of repareer het zelf

Als ik iets zelf kan maken zonder al te veel gedoe dan doe ik dat. Een knoop aanzetten, een sok stoppen, een gat in een broek repareren, een verjaardagstaart maken, brood of granola bakken, wijn maken etc… is allemaal simpel en zorgt ervoor dat je veel minder weggooit en meer waardeert wat je hebt. En bovendien geen 25% of meer belasting betaalt.

Maak je eigen bier en wijn

Nog niet verboten, in tegenstelling tot zwaardere dranken. Want de overheid wil uiteraard wel zo veel mogelijk profiteren van een simpel scheikundig proces dat voor iedereen gewoon vrij ter beschikking zou moeten mogen staan. Maar vooruit, bier en wijn dat kan nog.

We gebruiken simpele blikken en flessen met concentraat. Bier brouwen is kinderlijk eenvoudig. Ik maak in mijn eentje 75 liter bier in een half uur. Hertogin Jan is my middle name. Je betaalt geen accijns en het is erg lekker bier. Ik zal binnenkort eens een uitleg posten voor wie het wil proberen.

Maak jezelf zo onafhankelijk mogelijk van geld van de overheid

Door een bureaucratisch misverstand kibbelen de Noorse en de Nederlandse SVB al jaren over wie kinderbijslag moet betalen. Als ik het krijg, komt het vermoedelijk met terugwerkende kracht maar voor nu ben ik blij het zonder te redden.
Sommigen van ons kunnen niet zonder en dat is zo vervelend. Wat heb je aan een overheid die eerst alles afpakt en vervolgens met een genereus gebaar een fooitje teruggeeft? Maar als je de mogelijkheid hebt: probeer dat geld te sparen en niet uit te geven.

Maak jezelf zelfredzaam in geval van nood

Ga er niet vanuit dat de overheid je wel zal redden. Als het aan diezelfde overheid lag, zaten de bejaarde mensen nu op hun kamer bij 40 graden te stikken van de hitte in hun eentje. Godzijdank is het geen zomer als de afgelopen jaren.
Diezelfde overheid komt je echt niet redden als er *iets* gebeurt. Haal eten voor een maand en eet het op en vul het aan om altijd ‘vers’ te hebben. Zorg dat je kan koken zonder energie van het energiebedrijf. Zorg voor een goede band met je buren, indien mogelijk. Zorg voor een basisuitrustig met verbandspullen, etherische olie, pijnstillers en eventueel jodiumpillen. Koop een waterfilter (wij hebben een katadyn voor 30.000 liter) of water in flessen.

Vervang je liefde voor spulletjes voor een intense liefde voor de natuur en alles wat leeft

Ik ben niet tegen het kopen van dingen. Ik ben echt niet altijd even heilig in mijn keuzes. Maar ik beperk het wel. Om tal van redenen maar ook omdat dat ik niet nog eens 25% extra skatt betaal, laat ik het meeste van wat de wereld te bieden heeft maar links liggen. Meestal is het het me niet waard dat er een boom met al zijn bewoners voor wordt neergehaald, dat er mineralen uit de aarde gemijnd worden en dat er energie moet worden gebruikt voor de productie en het vervoer ervan.

Als ik in de vroege ochtend met mijn kopje koffie buiten zit en de zwaluwen, scholeksters, kraaien, raven en al die andere vogels zie vliegen en vissen boven het water uit zie springen dan weet ik dat ik weinig nodig heb en niets meer dan ik al heb. Behalve koffie. In een kopje.

De meeste mensen zijn het contact met de aarde lang verloren. Hommels zijn vieze steekbeesten, spreeuwen die in de meest mooie formaties vliegen gewoon irritante vogels die je auto onderschijten, wilde eetbare vruchten zijn vies en onhygiënisch en planten zijn hinderlijke dingen die je maar beter kan vervangen door lekker strakke tegels. Hoe kan je dan verwachten dat mensen het liefhebben?

Mezelf in geval van ‘ik wil’ eraan herinneren dat wat ik wil een schone aarde is waarin wordt hersteld in plaats van vernietigd, helpt me om dingen niet te willen. En dus zo mijn stem te laten horen. Want volgens sommigen is kopen, stemmen maar niet kopen is dat nog veel meer.

Vorig jaar zagen we een dolfijn in zee, een paarhonderd meter bij ons huis vandaan. Als je dat ziet denk je hopelijk wel drie keer na voor je chemicaliën door de afvoer spoelt of een half pak wasverzachter in je wasmachine gooit.

En dat bedoel ik, als je je weer bewust wordt van het leven om je heen, van de natuur om je heen al zijn het maar wat bijen en spinnen op je balkon in de stad, dan kom je zelf ook weer tot leven en besef je dat wat je zoekt nooit kan worden gevonden in dat wat de wereld je toeschreeuwt in advertenties, instagram en televisiespots maar alleen in de natuur, waar we uiteindelijk allemaal onderdeel van zijn.

Hoe minder je nodig hebt, des te minder je nodig hebt. Des te minder afhankelijk ben je. En ik ben voor afhankelijkheid maar dan van elkaar en niet van de overheid. Van je gezin, je echtgenoot, buren, vrienden… omdat we elkaar moeten helpen. Omdat we niet meer op de overheid moeten of kunnen vertrouwen voor hulp. Want alles kan op elk moment worden teruggedraaid.

Stop met het doen van dingen die de overheid extra geld opleveren

Ik snap dat mensen roken, maar misschien is stoppen als je niet kan minderen een goed idee. Als je kan minderen, is dat ideaal. Ik rook heel af en toe en dat vind ik heerlijk. Elke dag roken zou het genieten veel minder maken. Maar elke sigaret die je opsteekt is wat… 20 cent in de zakken van de overheid? Elke keer dat je de auto volgooit…. oei.

En het is lekker comfortabel, overal heen kunnen wanneer je wil. Maar meestal is het niet nodig. Ik heb nu ook geen auto en mijn kinderen kunnen prima 6 km fietsen naar hun vriendjes in het dorp. In het weekend combineren we wat we moeten doen en rijden verder hoogstens om een stuk te wandelen waar we nog niet elke boom en steen uit ons hoofd kennen.

Betaal boetes op tijd.

Simpelweg: wees extreem zuinig maar vergeet niet te genieten van het leven. Ik heb een veel fijner leven als ik me enigszins afzijdig houd van sociale media en wat iedereen doet, als ik de winkels vermijd en de natuur opzoek, als ik koop wat ik nodig heb en niet wat ik leuk vind…

En hiermee doe ik mezelf niet tekort. In tegendeel. Maar door veel dingen links te laten liggen, spreek ik ook een stem uit tegen wat ik ervan vind. De plastic dingen kopen is zeggen ‘maak meer plastic spullen van geraffineerde aardolie uit dubieuze landen zonder mensenrechten’ en de nieuwe meubelen kopen is zeggen ‘hak meer bomen om voor iets dat ik alleen maar wil omdat ik gehersenspoeld ben’ en wijn kopen is zeggen ‘hier overheid, heb je weer vijf euro van me, doe er wat leuks mee he!’.

Nou ja goed, dit was dus weer de zelfde bespaarpost als altijd in een iets ander jasje die nog wat voeten in de aarde had omdat mijn laptop om de vijf minuten zelf de helpfunctie van windows 10 opstart en dan vervolgens alle commando’s volledig door elkaar haalt. Maar nu heb ik die van de man geleend, en hij is af. Dan kunnen we nu lekker gaan wandelen, bessen plukken en naar de man toe wandelen.

Fijne dag allemaal nog!