Als je in de schulden zit.

Nu er gekke dingen gebeuren, beginnen mensen weer eens kritisch te kijken naar hun financiële situatie. In Amerika dalen de creditcardschulden razendsnel en ik denk dat dit, net zoals in Nederland vanaf 2008 – 2009 ook weer zal gaan gebeuren: mensen worden wakker geschud en beseffen dat de bomen niet tot in de hemel groeien. Althans, ik hoop dat want anders is de schok straks wel heel groot.

Als je schulden hebt, begin dan met ze af te betalen, maar nadat je een noodfonds voor jezelf hebt gemaakt. Reserveer een bedrag dat ervoor zorgt dat je niet in de problemen komt als je auto nieuwe banden nodig heeft of je wasmachine er de brui aan geeft. Tussen de 500 en 1000 euro.

Heb je dit niet, dan kan je wellicht spullen verkopen. Dat komt misschien in eerste instantie nicht im Frage, maar als je liever een creditcardschuld hebt dan dat je overbodige zaken verkoopt, heb je je prioriteiten niet helemaal juist.

Is je noodfonds op orde, begin dan met aflossen. Voor de motivatie het liefst de kleinste schuld het eerst: dat geeft moed om de volgende ook aan te pakken. Uiteindelijk komt er steeds meer geld vrij om af te lossen. Dave Ramsey heeft op zijn site een zeer nuttig plan van aanpak en enorm veel tips die je ook vaak op de Nederlandse situatie kan betrekken.

Er zijn allerlei tips om sneller en makkelijker af te lossen. Vaak kan je schulden overzetten naar een maatschappij en als de rente daar lager is, loont dat uiteraard. Het kan sowieso enorm rustgevend zijn om nog maar van een partij post te krijgen en aan af te hoeven betalen. Geestelijke rust is ook veel waard.

Heb je deurwaarders of incassobureau’s op je nek: bel ze dan. Of stuur een nette mail. Tref je een redelijk persoon (ze bestaan), vraag dan de naam van diegene zodat je daar in de toekomst weer contact mee kan hebben.

Wees eerlijk en zeg geen dingen toe die je niet na kan komen. Kan je een maand echt niet betalen, neem dan contact op met een voorstel. Dat lukt beter als je je betalingen al een paar maanden op tijd hebt gedaan.

In een grijs verleden heb ik vier jaar bij een deurwaarder gewerkt. Ik ben toen met het werk gestopt omdat het snel veranderde. Het kantoor waar ik werkte werd overgenomen door een nare Rotterdamse vileine blaaskaak. (Flanderijn en Wijnholt, wie kent ze?) Een deel van mijn collega’s kroop ervoor, een ander deel nam de benen.

Ik maakte mee dat twee lieve oudere mensen op 20 euro na alles konden betalen maar het hoofdkantoor was onverbiddelijk: alles, of anders morgen gewoon dagvaarding. Met 150 euro extra kosten. Ik heb er tot op de dag van vandaag spijt van dat ik die mensen niet gewoon 20 euro heb gegeven. Zo gaan ze met mensen om, de ratten.

Sven-Ake Hulleman heeft op zijn site ‘Een Oorlog Reeds Verloren’ een brief staan die je kan gebruiken in het geval van door overmacht (Coronacrisis, economische crisis) veroorzaakte financiële problemen. Die kan je downloaden en gebruiken. Ik zou aanraden om hem niet in te vullen maar te personaliseren.

In deze video vind je een motivatie bij de brief.

Je kan ook altijd een (redelijk) schikkingsvoorstel doen. Vaak zijn deurwaarders en incassobureaus ook liever van een zaak af. En als je hun vordering betwist, laat dit dan direct weten, vraag om bewijs of kom zelf met bewijs. Als ze blijven dreigen met dagvaarding en je staat in je recht, vertel ze dat dan ook. Ze willen echt geen kosten maken voor een zaak die ze vermoedelijk gaan verliezen, over het algemeen.

Stel mensen ook maar voor het blok, zoals een Rabobank als je zulk geld niet elders kan lenen. Wat hebben ze liever: dat je het geld in een jaar afbetaalt, of dat ze je zo kapot maken dat ze het geld nooit meer zien? (nu is de Rabobank ook wel zo dat ze kiezen voor het laatste en je huis vervolgens voor een habbekrats via een openbare veiling laten opkopen door een van hun dochterondernemingen….)

Kom je er alleen niet uit, zoek dan hulp. Al is het maar iemand die bij je zit als je orde in de chaos probeert te krijgen of iemand tegen wie je kan praten. Een groot deel van Nederland zit tussen krap bij kas en tot over de oren in de schulden, je bent niet alleen.

En: je kan niet alles doen. Als alles waar je voor werkte vele jaren in een paar maanden wordt afgebroken door de overheid, ben je machteloos.
De banken worden gered, gered en wederom gered, maar niet om hun debiteuren enigszins tegemoet te komen. Nee, ‘had je in de goede tijd maar beter met je geld om moeten gaan en een buffer moeten opbouwen’ zegt men dan bij de bank. Alsof het geld dat zij ‘beheren’ van hen is. Het is tijd dat hier tegen in in opstand wordt gekomen.

Schuldeisers moeten ook beseffen dat ze het zelf niet redden als ze bij iedereen de poot stijf houden en geen coulance tonen jegens mensen die buiten hun schuld om in de problemen zijn gekomen.

Probeer de dingen naast je neer te leggen. Ik ben getrouwd met iemand die bij post van een belastingdienst, overheid of zelfs met een factuur kiest voor negeren. Fight or flight: flight.

Niet omdat hij niet wil betalen want of hij 10 of 10 miljoen op zijn naam heeft boeit hem precies niks maar omdat er hij er om wat voor reden dan ook zijn hoofd niet omheen kan vouwen.

Ik weet hoe het is als de belastingdienst ‘achter je aan zit’ en er brieven van incassobureaus in de bus liggen. Dat hebben we nu redelijk ‘dichtgetimmerd’ door alles naar mij te laten komen maar geloof me: ik ken de stress ervan.
Toch: uiteindelijk is het een stuk papier en niet het einde van de wereld. Doe wat je kan en als je dat gedaan hebt, is het uit je handen. Het is niet persoonlijk.

In 2009 wilde de Rabobank van ons opeens 25.000 euro hebben, de overbruggingslening die ze ons even daardoor gretig hadden verstrekt.
Godzijdank konden we het lenen van mijn ouders maar zonder hen hadden we een jaar lang de Rabobank op ons nek gehad. Als ze al akkoord gegaan zouden zijn met betaling in meerdere termijnen. Maar daarom: zoek hulp, download de brief en stuur hem op, wat dan ook. Er is licht aan het einde van de tunnel.

Wat is het ergste dat kan gebeuren? Je kan ‘alles’ kwijtraken maar dat is niet ‘alles’. En vermoedelijk raak je ook niet alles kwijt.

Ik had een tante die opeens met alleen de hond bij mijn oma op de stoep stond omdat haar man haar mishandelde. Ze had niets, behalve de kleren aan haar lijf. En Daisy. Maar net als mijn oma was ze zo positief en makkelijk en alles kwam toch goed.

Als je bespaarblogs gaat lezen, kan je het idee krijgen dat je een gigantische druif bent omdat je geen 30.000 euro op de bank hebt en je hypotheek nog niet hebt afbetaald in vijf jaar.
Daar heeft niemand wat aan. En nu is een lening aangaan voor dingen die je niet nodig hebt (alles behalve een fatsoenlijk huis, goed eten en warme kleren) naar mijn idee niet handig maar dat weet je vermoedelijk zelf ook als je beseft dat het roer om moet. Dus laat je niet ontmoedigen.

Elk huisje heeft zijn kruisje, mening keurig bespaarblogger heeft een lijk in de kast denk ik. Dat weet ik zelfs vrij zeker.

Wat ik maar wil zeggen: blijf niet als een hert in de koplampen kijken als financieel onheil je vol lijkt te gaan rammen. Onderneem actie. Zoek hulp. Houd het hoofd koel. Begin een facebookgroep. Wat dan ook. Je bent niet alleen en de enige weg is vooruit, er dwars doorheen. Hoofd omhoog, schouders recht en onthoud: elke stap die je zet om eruit te komen, is er een.