Wat te doen bij donkere gedachten.

Foto door Tim Mossholder op Pexels.com

Zoals iedereen heb ik mijn goede en minder goede dagen. De meeste dagen lukt het me mijn leven te leven op een positieve manier. Ik weet dat het geen zin heeft om me druk te maken om de dingen die ver buiten mijn macht zijn om te controleren en dat geeft me rust. Het is gewoon zo, punt uit.

Maar soms dan vliegen de dingen me wel eens aan. Gewoon, uit het niets. Dingen die ik nu al vaak genoeg gehoord heb, lijken opeens GROOT. En aanwezig. En persistent. Onoverkomelijk.

Ik word er moe van. Letterlijk. Ik val de laatste tijd geregeld om half elf in slaap. Ga dan eerder naar bed, zou je denken maar ik heb nooit veel slaap nodig gehad. Ik kan wel om tien uur in bed gaan liggen maar dan lig ik tot half twee wakker. Of ik word om half vier wakker en doe vervolgens geen oog meer dicht. Ik heb vloeibare melatonine maar dat helpt voor geen meter in deze gevallen.

Het is gewoon een app die op de achtergrond heel veel van mijn batterij gebruikt. Ik denk aan het kwaadaardige van hetgeen er met onze kinderen gebeurt. Hoe ze worden geïndoctrineerd met het idee dat ze besmettingsbommen zijn die opa en oma kunnen vermoorden door ze te omhelzen.
Hoe mensen tegen elkaar uitgespeeld worden: de moslims tegen de rest.
Degenen die zich niet willen laten vaccineren tegen de mensen die zonder ook maar tweemaal na te denken over wat het daadwerkelijk is zich laten inspuiten met een mRNA-vaccin waarvan de gevolgen op lange termijn volledig onbekend zijn.
Ik denk aan de mensen die hun familie niet kunnen bezoeken, op wiens geestelijke gezondheid deze tijd echt een grote wissel trekt, de ouderen die wegkwijnen.

Om vervolgens mezelf er weer aan te herinneren: ik kan alleen maar NIET meedoen. Ik kan alleen voor mijn eigen kinderen opkomen. Mijn waarheid uitspreken. Mijn rug recht houden. De winkeliers steunen die het lastig hebben maar die hun personeel in elk geval niet muilkorven.

Wat doe ik dan?

Proberen niet meer naar mijn eigen gedachten te luisteren en andere dingen te denken.

Mijn gedachten houden bij wat op dat moment aan het doen ben. Te beseffen: er is alleen dit moment. En op dit moment, is het goed. Over de momenten, dagen, maanden en jaren die volgen, hoef ik me geen voorstelling te maken. Natuurlijk is het een te verkiezen boven het ander maar het afspelen van (doem)scenario’s, is volledig nutteloos.

Gedachten wegduwen is niet goed, onderkennen dat ze niet allemaal even rationeel zijn, wel 😉

Het allemaal wat mooier maken.

Een kaars en wierook aansteken. Een gezellig muziekje erbij. Een fijne jurk aantrekken, iets fatsoenlijks doen met mijn haar en gezicht, de woonkamer opruimen, buiten het huis alles aanvegen, de afvalbakken legen,de konijnen wat spinazie geven waardoor ze blij worden, weet ik het. Als het er maar beter op wordt.

Onthouden: dit is van alle tijden.

Ik heb niet automatisch recht op een volkomen eerlijk leven. Niet alles is altijd even leuk. Het is gewoon zo. Niet dat ik me neerleg bij wat er gebeurt maar onszelf in enige historische context plaatsen, helpt.

Opruimen, natuurlijk.

Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd. Een huis vol losse eindjes is een hoofd met rondslingerende gedachten. Het is een soort meditatie. De dingen netjes opvouwen of ordenen, planken en lades schoonmaken en alles terugleggen waar het hoort. Ik kan de buitenwereld niet controleren maar over mijn eigen minuscule plek in de wereld, heb ik wel de regie.

Naar buiten.

Minstens een uur wandelen en een paar keer een blokje om. Binnen lijken de dingen altijd groter dan buiten. Ze zijn ook groter. In de natuur kan ik mijn hoofd leegmaken. Fijn kijken naar het grote meer achter het huis, luisteren naar de vogels, elfjes voor me zien onder de kronkelige wortels, in het groene mos, soms een eekhoorn spotten, of een ree.

Positieve dingen lezen.

Niet nog meer ellende, maar lezen hoe we ons leven beter kunnen leven, de kleine dingen die de dag aangenamer maken die we voor onszelf kunnen doen, wijsheden van oude filosofen en oosterse monniken die ons vertellen over de dingen waarop we wel of geen controle hebben, hoe we ons gemoed lichter kunnen maken en een beter persoon kunnen zijn.

Kou voelen

Als je even nergens aan wil denken, dan helpt een koude douche of een duik in zee. Vooral dat laatste zorgt ervoor dat ik me levend en energiek voel en weet: ik kan meer hebben dan ik denk.

Dagboek schrijven.

De gedachten uit mijn hoofd halen en op papier zetten. Het is enige dat echt privé is. Als ik een notitieboek vol heb, gaat het op het kampvuur. Het zijn mijn irrationele gedachten, hersenspinsels en zorgen die ik uit op papier. Maar het haalt ze wel bijna letterlijk uit mijn hoofd. Mijn hoofd daarna voelt lichter en zo zwart op wit, zie ik ze voor wat ze zijn. Ideeën. Voorstellingen. Geen concrete zaken. Ik kan er beter afstand van nemen.

Het orakel om advies vragen.

De man is wel mijn rots in de branding om het maar eens met een lame uitdrukking te zeggen. Een direct antwoord geeft ie zelden maar wel altijd iets waar ik iets mee kan, als ik hem vraag hoe hij ergens over denkt of wat hij denkt dat wijsheid is. Ben zo blij met hem 🙂

Kippen kopen!

Ik heb een ren gekocht en binnenkort halen we kippen. Groenten groeien is, behalve sla en kruiden, niet zo mijn ding en een kostbare onderneming op de kneiterzure grond hier in Sørlandet als ik er echt iets van wil maken maar kippen voeren kan ik wel. We hebben 14 jaar lang kippen, kalkoenen en konijnen gehad en dat is iets dat me ook wel blij maakt. Op de bank gaan zitten en de problemen, echt of imaginair, gaan zitten voelen, dat is nutteloos. We functioneren beter als we Nuttige Dingen Doen.

Hoe relatief onbekommerd te blijven

Niet alleen in je eigen hoofd, maar ook als het gaat om andere mensen.

Stop met sociale media. Hoewel het idee van allerlei netwerksites erg mooi is, is de uitvoering belabberd. Een groot aantal mensen dat in deze branche werkt, of heeft gewerkt, spreekt zich uit tegen de manier waarop het is vormgegeven: uiterst verslavend, manipulatief en negatief. En vooral: puur gericht op het verkopen van privégegevens van gebruikers voor het verkopen van advertenties. Het is niet de bedoeling dat je je beter voelt als je op deze sites bent geweest. Want aan wie verkopen we het meeste? Niet aan de tevreden mensen die goed in hun vel zitten, maar dat is ook niet het doel van deze websites. Ze zijn immoreel en kwaadaardig.

Probeer mensen er niet te van te overtuigen dat je wel spoort 😉 Iedereen heeft toch al een mening over je (of niet) en hoe harder je schreeuwt dat je niet gek, des te meer je mensen hun idee bevestigt. Je kan net zo goed gewoon je eigen leven leven. Dat maakt je veel gelukkiger en sterker dan conformeren.

Verwacht niets van mensen. Dat klinkt nogal nihilistisch maar: waarom zou je je verwachtingen op anderen projecteren? Dat betekent constant teleurgesteld worden. Je hebt alleen invloed op wat je zelf doet. Ik word nooit teleurgesteld door mensen en dat is niet omdat ik een verbitterde kluizenaar ben maar omdat ik niet vind dat iemand mij iets verplicht is. Of andersom. Ik ontmoet eigenlijk altijd alleen maar leuke mensen.

Kies voor jezelf. Niet dat je een egoïstische hork moet zijn maar je hele leven inrichten naar wat anderen vinden dat je zou moeten doen, is vreselijk. Een opleiding volgen omdat je ouders en leraren dat wilden, carrière maken omdat je sociale kring dat verwacht, jezelf tot de nek in de schulden steken omdat een partner dat wil, omgaan met bepaalde mensen omdat de buurt dat wil…
De mensen die niet voor zichzelf kiezen, dat zijn degenen die zuur en vals reageren op de mensen die wel van de kudde durfden los te breken (jij werkloze hippie! jij luie op de zak van je man terende jaren vijftig huismuts! jij onverantwoordelijke die zo maar alles achter zich laat!)

Accepteer jezelf en geef jezelf de ruimte om jezelf te zijn. Ik weet nu bijvoorbeeld dat ik stilte en rust nodig heb om te functioneren en dat gezellige Nederlandse verjaardagen voor mij de hel op aarde zijn 😉 Ik sta eerder op en ga eerder naar bed om de dag in stilte en alleen te kunnen beginnen en ben mijn man zeer dankbaar als hij de kinderen zo nu en dan eens meeneemt zodat ik even een paar uurtjes alleen kan zijn. Ik vermijd sociale bijeenkomsten omdat ik me dan dagen van te voren al opvreet (ondanks dat ik de feitelijke gebeurtenis doorgaans niet eens zo erg vind)
Dan vinden mensen me maar…. wat ze dan ook vinden. Het interesseert me niet.

Geloof niet alles wat je denkt. En probeer je gedachten en gevoelens te zien als bezoekers in plaats van als onderdeel van jezelf. De meeste gedachten zijn zeer nutteloos, ook. Ik heb in de loop der jaren zo veel scenario’s in mijn hoofd gehad die nooit uitkwamen, dat ik deze gewoonte redelijk heb uitgebannen. Ik zie echt wel dingen gebeuren maar ik weet ook dat het geen zin heeft om erover te tobben.

Wees zelf verantwoordelijk voor je leven. Stop met anderen de schuld geven als dingen niet lukken. Het leven is niet altijd eerlijk en mensen doen soms stomme, vervelende dingen, al dan niet expres. Maar moet je je daardoor uit het veld laten slaan? Natuurlijk niet.
Volledig ongeschaad door het leven gaan is geen recht, net zoals nooit beledigd worden. Of leven in een wereld zonder idioten. Is gewoon zo.

Lees en leer van het werk van oude filosofen. Youtube (evil Youtube ;)) staat vol met filmpjes met de ideeën van onder andere Socrates, Schopenhauer, Nietzsche en tal van oosterse wijzen eenvoudig uitgelegd. Het verandert het aan ons opgelegde, nogal eenzijdige perspectief op de wereld. Wat goede kanalen zijn Academy of Ideas, School of Life, After Skool, daily MOTIVATION, FightMediocrity, Einzelganger, Johnny Bigger….

Onderstaand filmpje is een aanrader!


Als je in de afgrond kijkt….

Zo. Eindelijk werd het licht en kon ik doen wat ik moest doen. Ik moet nog meer doen maar eerst koffie. Ik heb de januari-bezem door het huis gehaald na twee weken vakantie. Ik haal altijd overal bezems door maar c’est la vie.

Terwijl ik van alles sorteerde, luisterde ik even Bakkie met Bergsma. Zij had een mooie rant over thuisonderwijs, hoe alles op schouders van vrouwen terecht komt nu, over de leugen van de lol van werken en je kinderen op de opvang achterlaten, over dat de macht die politici en Big Tech zich nu hebben toegeëigend niet meer losgelaten gaat worden, over het idiote idee dat abortus bevrijding is en het signaal dat vrouwen daarmee geven aan mannen. Ja, mooi 🙂

Ik kan mezelf best wel goede moed inpraten. Leuke dingen doen. De goede kant op kijken. Het nieuws uitzetten. Doen alsof het niet bestaat. Me voorhouden dat het allemaal wel meevalt. Maar ik weet ook wel dat het niet meevalt.


Hier in Noorwegen hebben ze ook weer een pakket maatregelen afgegeven, terwijl er hier in een jaar gemiddeld EEN persoon per dag is gestorven aan Het Vreselijke Killervirus. Het gaat niet om een virus. Het gaat om een staatsgreep, wereldwijde controle over alles dat leeft, door een klein groepje te machtigen, te rijken, te gestoorden.

Ik kan links posten tot ik een ons weeg. Maar nu even niet.

En als dit alles nu nog werd gedaan voor het milieu: prima. We hebben en gebruiken veel meer dan nodig als het gaat om kleding, eten, meubels, woonruimte, brandstof, spullen… Wat mij betreft heeft niemand meer geld voor grote jachten, waterscooters, nieuwe keukens omdat die van vijf jaar oud ‘jouw unieke smaak niet is’ en gaan we eens heel diep nadenken over alles dat we ons huis inslepen en in ons lichaam stoppen. Stoppen we met het eten van Vietnamese rijst en Costa Ricaanse bananen en eten we onze ‘eigen’ kabeljauw, in plaats van dat weer de hele wereld over te sturen, nadat het eerst is verwerkt in een fabriek in China. Wordt energie tot een bepaald verbruik goedkoper en daarboven enorm veel duurder. Worden huizen weer van normaal formaat, in plaats van 150 m2 en meer. Gaat vliegen kosten wat het echt kost want het gaat nergens over dat je voor 30 euro naar Londen op en neer kan, vind ik.

Wat er nu gebeurt, is dat iedereen zonder alternatief in de afgrond wordt geduwd. Niet iedereen en niet meteen maar…. het gaat niet heel lekker.

Want ‘ze’ willen helemaal niet, dat we meer zelfredzaam worden als mensen of als landen. Families zijn effectief uit elkaar gesloopt de laatste decennia, onderkennen dat kinderen hun moeders nodig hebben was vloeken in de kerk en we worden zo overspoeld met ‘vluchtelingen’ dat we onze eigen straten en scholen amper meer als zodanig herkennen. Overal worden bomen omgehakt, wat (wellicht vergezocht maar ik ben ervan overtuigd) alleen maar zorgt dat mensen hun connectie met hun afkomst nog verder verliezen.

Voor alles moet je achter een scherm tegenwoordig. Om te communiceren, voor een buurtborrel (schijnt het), om sex te hebben, om eten te kopen, om muziek te luisteren, om tot rust te komen….

‘We doen het gewoon even, schouders eronder, voor elkaar en met elkaar’. Serieus? Wat doe je. Een enorme berg mensen de ellende in duwen omdat je te gemakzuchtig bent om de andere kant te onderzoeken. Die kant van de mainstream media, die horen we toch wel. Daar hoef ik zonder tv zelfs niets voor te doen. Maar dat is ook zo gemakkelijk, om dat gewoon maar te geloven.

En het laatste dat ik doe is beweren dat er geen corona is. Of dat het niet erg is. Een (pen)vriendin van me, enorm sportief en gezond, heeft er een flinke opdonder van gehad. Ik ben een jaar geleden flink ziek geweest, precies volgens hoe covid toen beschreven werd (verkouden, opknappen en vervolgens een week griep en lastig ademhalen).

Het probleem is alleen, met alle maatregelen die nergens op slaan, verliezen we oneindig veel meer dan we winnen. 10% van de mensen die zich hebben aangemeld om terug de zorg in te gaan, is aangenomen. Er zijn ondernemers die zo een ziekenhuisschip kunnen verzorgen, ze liggen klaar. De extra noodhospitalen in Maastricht en Rotterdam zijn afgebroken zonder ooit gebruikt te zijn. Als de zorg dan zo overbelast is, waarom maakt ‘Den Haag’ dan geen gebruik van de mogelijkheden?

Omdat ze dat niet willen. Noorwegen wordt ook steeds gekker, ondanks dat het afgelopen jaar gemiddeld EEN persoon per dag overleed met een positieve covid test (die test die ook geiten, cola en papaja’s positief test op corona). Op 5,300.000 mensen hè!

Hier een interessant stuk over de maatregelen en de verhouding tussen gewonnen en verloren levensjaren door de maatregelen.

naar schatting 100 duizend tot 400 duizend gezonde levensjaren zijn verloren gegaan door het afzeggen en uitstellen van reguliere zorg, zoals zorg voor mensen met kanker, hartfalen, diabetes of darmziekten. Ook de financiële druk is disproportioneel hoog: de kosten van COVID-zorg per gewonnen gezond levensjaar zijn 100 duizend tot 250 duizend euro. Dat is tot wel een factor drie hoger dan wat algemeen geaccepteerd is.

Terwijl COVID-zorg de ziekenhuizen overspoelde, liep juist de REGULIERE zorg ongekende, disproportionele schade op. Het stopzetten van de reguliere zorg leidde tot een verlies van naar schatting 100 duizend tot 400 duizend levensjaren. Daarmee is het verlies in de reguliere zorg ongeveer tien keer zo hoog als zowel het aantal gezonde levensjaren gewonnen met COVID-zorg als het aantal gezonde levensjaren verloren door COVID.

Hoe gaan we zorg betalen als er straks geen economie meer over is? Wat doen we met de mensen die geen inkomen meer hebben? Uitkering? Of zo’n fijn en eerlijk basisinkomen, waarbij we in ogenschouw moeten nemen dat wie betaalt, bepaalt. Zonder zo’n ongetest vaccin in je arm, kan je ook dat ‘recht’ wel vergeten.

Want daar gaat het ook naar toe: zonder vaccin, heb je geen vrijheden.

Alsof een regering zo over de mensen zou moeten mogen regeren. Het was al erg genoeg zoals het was maar op wiens autoriteit denkt een regering te mogen doen wat ze doen? Zo ver ingrijpen in de levens van mensen met de grootste drogreden ooit: besmettingsgevaar. Eerst iedereen volledig afhankelijk maken van ‘het systeem’ en dan nu het systeem als een tafellaken op een gedekte tafel wegtrekken.

Grondrechten? Ben je gek. Oordeelt de rechter dat een verplichte test niet mag? Dan doet de regering toch gewoon lalalala met de vingers in de oren en doet het lekker toch. Want fuer Ihre Sicherheit, heeft men maar even schijt aan de democratie. In Noorwegen idem, overigens.

Genoeg gezeurd? Ja. Voor nu.

Ik ga mijn bikini aantrekken en heel erg mindful mijn vingers en tenen eraf laten vriezen in zeewater van 3 graden en hopen dat ik als ik het water uitkom, ik niet vastvries aan de brygge. En daarna verder met wat ik moet doen. Het was fijn om even mijn frustraties toe te uiten op mijn blog 🙂

Fijne dag, lieve mensen!

Maar wat leerde 2020 me?

Het was naast de opmaat naar nog meer ellende natuurlijk ook best een leerzaam jaar. Of, het jaar waarin dingen nog duidelijker werden dan ze waren. Er waren dingen die ik al wist, die nu echt duidelijk werden maar waarvan ik niet had gedacht, dat ze op deze manier zouden gaan.

Nou goed.

Wat heb ik opgestoken dit jaar?

  • Je eigen pad volgen en trouw blijven aan je eigen opvattingen (met ruimte voor andere interpretaties) is essentieel. Ook al roept iedereen A, als ik B vind, moet ik niet ook A gaan roepen ‘omdat iedereen dat doet’. De massa heeft meestal geen gelijk maar volgt simpelweg de massa. Tot heden heeft tegendraads zijn ervoor gezorgd dat ik een mooi leven heb samen met man en kinderen.
    En ik weet dat veel mensen ‘ons complotdenkers’ voor gek verklaren maar het is wat mij betreft een geuzennaam. Als je een en een bij elkaar kan tellen, een beetje kan extrapoleren, beseft dat de geschiedenis is opgebouwd uit complotten en ook nog denkt, in plaats van het mainstream nieuws na te bauwen, dan ben je toch al een eind op weg 😉
  • Wat veel dwarse mensen al lang wisten, wordt nu werkelijkheid. New World Order, mass surveillance het afschaffen van grondrechten: tadaa. Het komt voor veel ‘wappies’ niet als een verrassing maar dat het echt gebeurt, is toch bijzonder.
  • We leven zo, dat we het niet merken er een volledige lockdown is. Niet echt, eigenlijk. Behalve dat de kinderen thuis waren en dat we de eerste twee weken braaf afstand hielden van vrienden en bekenden, was er voor ons weinig anders dan anders. Ik zie dat als een positieve zaak.
  • Voor mezelf zorgen is belangrijk. Stilte en wandelen, zijn essentieel om het goed te blijven doen. Als ik niet af en toe in rust naar buiten kan of gewoon wat in en om het huis kan rommelen, dan loopt mijn hoofd over en word ik een vervelend, kortaangebonden mens. Ik heb afzondering nodig. Dat ‘opeisen’ voor mezelf, is het liefste dat ik voor mezelf kan doen.
  • Thuisonderwijs is leuk maar vereist strikte regels en planning. Niet voor mijn dochters, wel voor mijn zoon. Mocht het nog eens zo ver komen (en ik denk niet dat ik iets uit moet sluiten), dan beginnen we direct met goede begeleiding. Het vereist van mij in zijn geval ook absoluut aandacht.
  • De natuur in gaan, is ZO belangrijk. Normaal wandelen we elke dag, meestal twee keer. Nu met het donkere, slechte weer ligt dat een beetje op zijn gat maar half januari zijn we weer goed om te gaan. In het bos of aan zee lijken probleempjes altijd mijlenver weg, of op zijn minst veel kleiner dan ze thuis zijn. Het is letterlijk een medicijn.
  • Er is weinig belangrijk, behalve familie en gezondheid. Dingen die me wel eens irriteerden, zijn nu grotendeels naar de achtergrond verdwenen. En vervangen door andere dingen 😉 Als mijn ouders hier vroeger waren, was ik wel eens een beetje geïrriteerd door de drukte en het feit dat ze altijd dingen voor de kinderen willen kopen, terwijl hun aanwezigheid echt al genoeg was. Nu… wel, zou ik ze graag weer eens zien, om het zacht uit te drukken.
  • Minimalisme helpt me door lastige tijden. Geen ‘gedoe’ om me heen van spullen die overdreven veel aandacht nodig hebben, is zo fijn. Zo blijf ik enigszins gefocust en zie ik wat belangrijk is. Net zoals in de periode waarin al mijn kinderen klein waren, is het zo fijn om niet gehinderd te worden door overdreven veel materieel bezit.
  • Als ik iets al heel lang wil doen, moet ik het gewoon doen. Al lang liep ik rond met het idee om vaker in zee te gaan, voor uithoudingsvermogen, koudetolerantie, gezondheid etc. En na een paar jaar de zee vlak voor de deur te hebben, heb ik nu opeens die routine en het plezier erin gevonden. Er zijn ook dingen die ik graag wil die ik niet ‘zomaar’ opeens kan doen maar het is goed om wat dingen te wensen te hebben. Iets om naartoe te werken of naar uit te kijken.
  • Kleine winkels steunen is belangrijk. Nu is dat hier lastig, zo veel kleine winkels zijn er niet, ik koop niet veel en als ik iets wil hebben ze mijn maat of smaak meestal niet. Maar ik doe mijn best en wat ik kan, probeer ik in de buurt te kopen. Waarom hebben we ooit alle goede dingen uit de buurt opgegeven voor made in China en ‘wat je van ver haalt is lekker’?
  • Routines, net als minimalisme, houden me op de been 😉 Flylady met een beetje van mezelf werkt perfect om het huis netjes te houden en daarmee mijn hoofd ‘op orde’. Meestal 😉
    Ook al verandert er voor ons tot heden weinig, de wereld is wel veranderd en dat merken wij ook. Routines helpen om een gevoel van ‘normaal’ te bewaren. Ze zijn essentieel!
  • De wereld zoals we die kennen en waarin we leven is enorm kwetsbaar. Er is door de mensen die zwaar profiteren van deze crisis verschillende malen gesproken over de mogelijkheid van grootschalige cyberaanvallen. Nu alles digitaal is (ons geld, pensioen, transportsystemen, post…) en de wereld niet meer is wat het eens leek te zijn, is het belangrijk om je ook een tijdje staande te kunnen houden zonder alles wat we voor gegeven aannemen.
  • Het is belangrijk tevreden te zijn met wat je hebt. Blijven upgraden heeft geen zin. Er is altijd iets mooiers of leukers of beters maar wat is het punt? Nu helemaal. Vrijheid is zo veel belangrijker dan welke luxe dan ook. Dan welke nieuwe spullen dan ook. We hebben zo veel vrijheid opgegeven, voor die luxe en het zo met elkaar verward.
  • Weinig hechten aan luxe en bezit maakt je vrij. In elk geval vrijer dan de mensen in hun dure huizen met hun leningen en spullen en verplichtingen. Ik ben nu blijer dan ooit dat ik geen bank of autoleasemaatschappij in mijn nek heb en ook niet zo heel veel op heb met ander uiterlijk vertoon.

Hier nog een mooie film dan.

blijven leven.

Ik ben een groot voorstander van routines omdat ze het leven eenvoudiger maken. Over sommige dingen wil ik gewoon niet nadenken zoals over ‘wanneer ga ik de was doen’ of ‘wanneer ga ik de ontbijtspullen opruimen’ of ‘wanneer maak ik mijn bed op’. Simpele routines maken het leven makkelijker want als ik gedaan heb wat ik moet doen, ben ik vrij om te doen wat ik wil daarna.

Maar, er is een verschil tussen routine en sleur. Wat sleur is, verschilt van persoon tot persoon. Zowel de man als ik zijn geen fan van onnodige veranderingen. Van baan wisselen voor een betere carrière of onze woonsituatie upgraden: als dat het doel is, hoeft het niet. We doen vaak dezelfde dingen, zoals bijna iedereen. Ik doe het huishouden, de man gaat naar werk. In het weekend doen we boodschappen. We zien vooral dezelfde mensen en zijn tevreden met wat we hebben.

Maar dat wil niet zeggen dat je leven saai hoeft te zijn.

Nu met alles wat er aan de hand is, of je nu denkt dat dit een toevallige samenloop van omstandigheden is of een geplande aanval op de vrijheden van alle mensen: de dagen hebben de neiging om zich aaneen te rijgen en een grote grijze massa te worden als we toegeven aan het gevoel van machteloosheid en lamlendigheid dat men ons op lijkt te willen leggen met alle constant veranderende, overdreven vrijheidsbeperkende en angstaanjagende maatregelen.

Daarom is iets anders dan anders doen, een goed idee.

En er is zo veel dat je kan doen. Ja, het is misschien gewoon afleiding of bezigheidstherapie maar bezig blijven en nieuwe dingen doen is goed voor onze geest en helpt stress te verminderen.

‘Men’ heeft ons jarenlang aangepraat dat we hulpeloos zijn. Dat we bazen nodig hebben die ons vertellen hoe onze wereld eruit moet zien. Dat we comfort food moeten eten om ons beter te voelen. Dat we elke week nieuwe cosmetica nodig hebben om mooi te zijn. Dat we in luxe huizen moeten wonen met balzalen van kamers. Dat we de meest luxe stoelen en banken nodig hebben. Dat we ons huis op een aangename 22 graden moeten houden. Dat facebook net zo leuk is als persoonlijk contact. Dat we zelf niet weten wat goed is voor onze kinderen als het aankomt op onderwijs.

En noem het maar op.

Dat is onzin.

We kunnen veel meer en zijn veel sterker dan we denken.

En als we dat gaan ontdekken, dan gaan we weer leven. Verdwijnt een deel van onze zorgen. Verdwijnt -een deel van- onze angst.

De mensen die dit circus en de Great Reset hebben bedacht (want het is allemaal gepland. Zoek Agenda 2030 en Event201 en klik iets verder dan de eerste beste link van een door diezelfde club betaalde factchecker…. of zoek het op bij de bron zelf want daar staat het ook beschreven) zijn doodsbang van mensen die weinig te vrezen hebben.

Bange mensen zijn brave mensen. Ongelukkige mensen zijn brave mensen.

Wat heeft een gelukkig mens nodig? Liefde, gezondheid, een stapeltje kleren en genoeg te eten en te drinken.

Mensen die verslaafd zijn aan warmte, comfort en te veel eten, zijn bang om dat te verliezen en zullen van alles doen om dat te behouden. Ze willen zich dan ook graag laten inspuiten met hetzelfde virus als waartegen ze nu een mondkapje gebruiken. De ironie 😀

Om hun vrijheid terug te krijgen zeggen ze dan. Nee, hun comfort.

Vrijheid is mogen gaan en staan waar je wil, je kinderen het onderwijs laten volgen dat bij ze past in plaats van ze verplicht naar de staatsschool te moeten sturen, vrijheid is feestjes mogen geven voor meer dan twee man en een paardekop. Of 1 man en een paardekop, op basis van de huidige regels. Vrijheid is als je een tiny house mag bouwen of in een tent mag wonen en als je ogen verschoond blijven van reclameborden, zielloze kantoorpanden op zichtlocaties en als je vrij mag ademen in plaats van dat je gedwongen wordt om een ziekmakende lap voor je gelaat te moeten binden. Vrijheid is als de natuur niet wordt opgeofferd voor nog meer Shurgards en KFC’s.

Maar goed.

Doe eens wat anders. Iets waarvan je al jaren denkt: dat zou ik eigenlijk moeten doen.

Iets dat je sterker maakt. Iets dat patronen doorbreekt. Iets dat je gelukkig maakt.

Ga naar buiten, ook al regent het. Ga fietsen, ook al regent het. Elke dag.
Neem een andere weg.
Zet je televisie uit.
En je mobiele telefoon. Nog beter: doe beide’ weg.
Volg eens een begeleide meditatie.
Leer een instrument spelen.
Schrijf een brief aan je tante ofzo. Of gewoon aan een oude vriendin.
Ga koud douchen. Ga het koude water in….
Begin met lange afstandwandelen.
Daag jezelf uit om iets te doen dat je niet altijd doet. Al is het maar om even met iets heel anders bezig te zijn.
Neem je telefoon niet mee en wees een vrij mens.
Schrijf dat boek.

Wat we nu beleven, is psychologische oorlogsvoering van overheden tegen de mensen. Dat moeten we wel beseffen. Maar als we dat weten, weten we ook hoe we ons er tegen kunnen wapenen.

En dat is door de beseffen dat we vrije mensen zijn, en vele malen sterker dan we denken als we weer de kracht in onszelf, en de mensen om ons heen kunnen vinden.

Denk ik dan.

Zo gaaf, mijn buurvrouw was altijd wel zo gek om midden in de winter de zee in te gaan maar dacht nooit dat ze dat langer dan een minuut vol kon houden. Vanmorgen: dik acht minuten bij -2.