Saboteer het systeem (en spaar geld)

We leven in een systeem gebaseerd op het idiote idee dat eeuwige groei bestaat en dat we dat moeten nastreven. Als we nu allemaal maar die auto eens gaan kopen, dan komt het goed. Dat dit systeem helemaal niets geeft om hoe we de aarde -bron van al het leven- behandelen, daarvan zien we de pijnlijke gevolgen elke dag. Ontbossing, bosbranden, windmolenparken die al het leven onder zee en in de lucht wegjagen of vermorzelen, mega-akkers waarop dingen alleen nog groeien met copieuze hoeveelheden gif en kunstmest en complete bossen die in de biomassacentrales verdwijnen. Bossen uit Estland, uit Amerika, uit Nederland. Hoe stoppen we de gekte? Ik weet het niet. Maar we hoeven er ook niet actief aan mee te doen.

Hoe minder we van ons zuurverdiende geld teruggooien in het systeem, hoe beter. Ik weet dat dat voor sommige mensen bijna al onmogelijk is maar de meesten van ons hebben toch nog wel enige ruimte voor verbetering. Ik net zo goed.

Maar omdat het systeem is gebaseerd op consumptie, kunnen we het systeem schade toebrengen als we onze consumptie terugbrengen naar wat echt nodig is. Want elke keer als je tankt, een fles wijn ontkurkt of iets overbodigs koopt met 25% BTW daarop, spek je de schatkist van de mensen die jou vernederen, de natuur slopen en de eigen zakken schaterlachend vullen.

En natuurlijk zijn we allemaal deels afhankelijk van het systeem. Zonder het systeem had ik weinig te eten, weinig om aan te trekken en was het een eind lopen om in onze dagelijkse behoeften te voorzien.

Maar toch. Het kan beter. Wat tips:

Stap over naar een energieleverancier die niet aan biomassa doet.

Dus niet naar Vattenfal. Ik ben er niet zo in thuis in Nederland meer, maar ze zijn er wel. Verdiep je in wat biomassa is en waarom het zo slecht is. Hele bossen worden met de grond gelijk gemaakt en de boomstammen of pellets worden met zwaar vervuilende schepen naar Nederland gebracht om als drijfnat hout te worden gebruikt voor ‘schone’ energie. Want co2 neutraal. Natuurlijk is het alles behalve dat, maar ‘men’ heeft simpelweg bepaald dat de co2 die deze schone *braak* centrales produceren niet meegenomen worden in de co2 berekeningen waardoor Nederland de doelstellingen kan halen. Het is zo ziek, je verzint het niet.

Gebruik zo min mogelijk energie.

Kijk hierbij niet alleen naar het gebruik, maar naar het hele plaatje. Ik kreeg destijds commentaren over ons ‘vieze’ busje. Waar we al zeer weinig mee rijden. Dat de man met pijn en moeite op de weg hield in plaats van te laten verschroten, wat al lang gebeurd zou zijn als een garage het had moeten oplappen, want 6000 euro reparatie. Van een dame die net een nagelnieuwe electrische (meen ik) auto had gekocht. Want nee, die auto kostte geen energie om te maken en de stroom uit het stopcontact is gemaakt van madeliefjes en magic fairy dust. Grappig.

Het hele groene plaatje is een leugen en alleen niet consumeren heeft effect. Wat je niet nodig hebt, hoef je ook niet te betalen. Het kunnen simpele dingen zijn. We hebben hier een aantal lampen met drie peertjes, merkte ik na vier jaar. Daar kunnen er best twee minder, aangezien het ruimtes zijn waar we geen felle lampen nodig hebben. Spaart niet alleen stroom maar ik hoef ook minder nieuwe lampen te kopen. ’s Ochtends was ik met de hand af, zodat de vaatwasser maar eenmaal per dag aan hoeft. Ik was vaak koud en de droger gebruik ik niet.

Je kan een dure hooikist kopen om aardappelen of rijst te koken maar een bak met hierin een wollen deken of een piepschuim doos (kan je misschien afhalen bij winkels die levende vissen verkopen) met een deken erin, werkt ook perfect. Je brengt de boel aan de kook en vervolgens zet je de pan in de doos. Na een uur of vier, vijf is het perfect gaar.

Koop tweedehands

Ja, elke bespaartip is een saboteer-het-systeem-tip 😉 Ik weet de frustraties van gebruikte spullen kopen en om mezelf de nodige frustratie te besparen, koop ik sommige dingen ook gewoon nieuw maar tweedehands heeft voor veel dingen mijn voorkeur: boeken, meubels, kinderkleding, fietsen, ski’s, auto’s… Ik koop het liever van een medemens dan van een ketenwinkel waar ik 25% belasting betaal.

En maak of repareer het zelf

Als ik iets zelf kan maken zonder al te veel gedoe dan doe ik dat. Een knoop aanzetten, een sok stoppen, een gat in een broek repareren, een verjaardagstaart maken, brood of granola bakken, wijn maken etc… is allemaal simpel en zorgt ervoor dat je veel minder weggooit en meer waardeert wat je hebt. En bovendien geen 25% of meer belasting betaalt.

Maak je eigen bier en wijn

Nog niet verboten, in tegenstelling tot zwaardere dranken. Want de overheid wil uiteraard wel zo veel mogelijk profiteren van een simpel scheikundig proces dat voor iedereen gewoon vrij ter beschikking zou moeten mogen staan. Maar vooruit, bier en wijn dat kan nog.

We gebruiken simpele blikken en flessen met concentraat. Bier brouwen is kinderlijk eenvoudig. Ik maak in mijn eentje 75 liter bier in een half uur. Hertogin Jan is my middle name. Je betaalt geen accijns en het is erg lekker bier. Ik zal binnenkort eens een uitleg posten voor wie het wil proberen.

Maak jezelf zo onafhankelijk mogelijk van geld van de overheid

Door een bureaucratisch misverstand kibbelen de Noorse en de Nederlandse SVB al jaren over wie kinderbijslag moet betalen. Als ik het krijg, komt het vermoedelijk met terugwerkende kracht maar voor nu ben ik blij het zonder te redden.
Sommigen van ons kunnen niet zonder en dat is zo vervelend. Wat heb je aan een overheid die eerst alles afpakt en vervolgens met een genereus gebaar een fooitje teruggeeft? Maar als je de mogelijkheid hebt: probeer dat geld te sparen en niet uit te geven.

Maak jezelf zelfredzaam in geval van nood

Ga er niet vanuit dat de overheid je wel zal redden. Als het aan diezelfde overheid lag, zaten de bejaarde mensen nu op hun kamer bij 40 graden te stikken van de hitte in hun eentje. Godzijdank is het geen zomer als de afgelopen jaren.
Diezelfde overheid komt je echt niet redden als er *iets* gebeurt. Haal eten voor een maand en eet het op en vul het aan om altijd ‘vers’ te hebben. Zorg dat je kan koken zonder energie van het energiebedrijf. Zorg voor een goede band met je buren, indien mogelijk. Zorg voor een basisuitrustig met verbandspullen, etherische olie, pijnstillers en eventueel jodiumpillen. Koop een waterfilter (wij hebben een katadyn voor 30.000 liter) of water in flessen.

Vervang je liefde voor spulletjes voor een intense liefde voor de natuur en alles wat leeft

Ik ben niet tegen het kopen van dingen. Ik ben echt niet altijd even heilig in mijn keuzes. Maar ik beperk het wel. Om tal van redenen maar ook omdat dat ik niet nog eens 25% extra skatt betaal, laat ik het meeste van wat de wereld te bieden heeft maar links liggen. Meestal is het het me niet waard dat er een boom met al zijn bewoners voor wordt neergehaald, dat er mineralen uit de aarde gemijnd worden en dat er energie moet worden gebruikt voor de productie en het vervoer ervan.

Als ik in de vroege ochtend met mijn kopje koffie buiten zit en de zwaluwen, scholeksters, kraaien, raven en al die andere vogels zie vliegen en vissen boven het water uit zie springen dan weet ik dat ik weinig nodig heb en niets meer dan ik al heb. Behalve koffie. In een kopje.

De meeste mensen zijn het contact met de aarde lang verloren. Hommels zijn vieze steekbeesten, spreeuwen die in de meest mooie formaties vliegen gewoon irritante vogels die je auto onderschijten, wilde eetbare vruchten zijn vies en onhygiënisch en planten zijn hinderlijke dingen die je maar beter kan vervangen door lekker strakke tegels. Hoe kan je dan verwachten dat mensen het liefhebben?

Mezelf in geval van ‘ik wil’ eraan herinneren dat wat ik wil een schone aarde is waarin wordt hersteld in plaats van vernietigd, helpt me om dingen niet te willen. En dus zo mijn stem te laten horen. Want volgens sommigen is kopen, stemmen maar niet kopen is dat nog veel meer.

Vorig jaar zagen we een dolfijn in zee, een paarhonderd meter bij ons huis vandaan. Als je dat ziet denk je hopelijk wel drie keer na voor je chemicaliën door de afvoer spoelt of een half pak wasverzachter in je wasmachine gooit.

En dat bedoel ik, als je je weer bewust wordt van het leven om je heen, van de natuur om je heen al zijn het maar wat bijen en spinnen op je balkon in de stad, dan kom je zelf ook weer tot leven en besef je dat wat je zoekt nooit kan worden gevonden in dat wat de wereld je toeschreeuwt in advertenties, instagram en televisiespots maar alleen in de natuur, waar we uiteindelijk allemaal onderdeel van zijn.

Hoe minder je nodig hebt, des te minder je nodig hebt. Des te minder afhankelijk ben je. En ik ben voor afhankelijkheid maar dan van elkaar en niet van de overheid. Van je gezin, je echtgenoot, buren, vrienden… omdat we elkaar moeten helpen. Omdat we niet meer op de overheid moeten of kunnen vertrouwen voor hulp. Want alles kan op elk moment worden teruggedraaid.

Stop met het doen van dingen die de overheid extra geld opleveren

Ik snap dat mensen roken, maar misschien is stoppen als je niet kan minderen een goed idee. Als je kan minderen, is dat ideaal. Ik rook heel af en toe en dat vind ik heerlijk. Elke dag roken zou het genieten veel minder maken. Maar elke sigaret die je opsteekt is wat… 20 cent in de zakken van de overheid? Elke keer dat je de auto volgooit…. oei.

En het is lekker comfortabel, overal heen kunnen wanneer je wil. Maar meestal is het niet nodig. Ik heb nu ook geen auto en mijn kinderen kunnen prima 6 km fietsen naar hun vriendjes in het dorp. In het weekend combineren we wat we moeten doen en rijden verder hoogstens om een stuk te wandelen waar we nog niet elke boom en steen uit ons hoofd kennen.

Betaal boetes op tijd.

Simpelweg: wees extreem zuinig maar vergeet niet te genieten van het leven. Ik heb een veel fijner leven als ik me enigszins afzijdig houd van sociale media en wat iedereen doet, als ik de winkels vermijd en de natuur opzoek, als ik koop wat ik nodig heb en niet wat ik leuk vind…

En hiermee doe ik mezelf niet tekort. In tegendeel. Maar door veel dingen links te laten liggen, spreek ik ook een stem uit tegen wat ik ervan vind. De plastic dingen kopen is zeggen ‘maak meer plastic spullen van geraffineerde aardolie uit dubieuze landen zonder mensenrechten’ en de nieuwe meubelen kopen is zeggen ‘hak meer bomen om voor iets dat ik alleen maar wil omdat ik gehersenspoeld ben’ en wijn kopen is zeggen ‘hier overheid, heb je weer vijf euro van me, doe er wat leuks mee he!’.

Nou ja goed, dit was dus weer de zelfde bespaarpost als altijd in een iets ander jasje die nog wat voeten in de aarde had omdat mijn laptop om de vijf minuten zelf de helpfunctie van windows 10 opstart en dan vervolgens alle commando’s volledig door elkaar haalt. Maar nu heb ik die van de man geleend, en hij is af. Dan kunnen we nu lekker gaan wandelen, bessen plukken en naar de man toe wandelen.

Fijne dag allemaal nog!

Een minimalistische mindset

Als je dan wil leven als een minimalist, helpt het wel als je jezelf ook op die manier aanleert te denken. En dat kan lastig zijn in deze wereld met advertenties van letterlijk alle kanten, een grote druk om mee te rennen in de race naar immer meer en een complete economie gebaseerd op alsmaar meer, groter, sneller en beter consumeren.

Maar het kan wel. En geleidelijk aan merk je dan dat de zin in meer verdwijnt. En soms weer de kop op steekt, maar daarna wel beter te controleren is. Onder meer:

Lang nadenken voor je iets koopt

Als je het ’s ochtends niet nodig had, heb je het ’s middags niet opeens wel nodig. Met grotere dingen wacht ik altijd voor ik ze koop. Wellicht vind ik een betere aanbieding of vind ik het tweedehands maar 9 van de 10 keer verdwijnt het object van mijn affectie vanzelf weer uit mijn gedachten.

Waarderen wat is

Want hoe weinig of inferieure spullen we ook denken te hebben, we hebben stromend water, electriciteit, zachte en warme bedden, lampen, een computer, een kachel en daarmee zijn we al rijker dan een groot deel van de wereldbevolking. Het helpt mij als ik bijvoorbeeld denk dat mijn interieur een bij elkaar geraapt zooitje is om me dat te realiseren.

Bedenken of iets waarde toevoegt

Of het nu gaat om een verplichting of een tastbaar ding, je afvragen of iets waarde toevoegt aan je leven helpt bij het voorkomen van miskopen of ja zeggen tegen dingen waar je spijt van krijgt. Je kan een prachtige bank kopen maar als dat betekent dat je wekelijks hoezen moet wassen, je doodsbang bent er koffie op te morsen en je met je kaken op elkaar zit als de visite de derrière erop parkeert voegt het weinig toe, behalve stress.

Van te voren bedenken hoe het zit met voorbereiding, onderhoud, er weer vanaf komen, hoe lang je ervoor moet werken, hoeveel tijd het kost, wat je ervoor terug krijgt etc. is handig om te voorkomen dat je een slaaf wordt van je spullen of het schema van een ander.

Is het nodig om het te kopen?

Want uiteindelijk zijn er 1001 manieren om iets tijdelijk te verkrijgen. En: hoe minder je hebt, hoe minder je ook nodig hebt.

Voor je een dure oplossing koopt om alle schoenen op te bergen, kan je beginnen met het aantal schoenen dat iedereen draagt, te reduceren tot maximaal twee paar. Of in plaats van opbergbakken te kopen voor massa’s speelgoed, kan je beter zorgen dat je alleen de favorieten houdt.

Genoeg stille tijd inbouwen in je dag

Ik sta graag om zes uur op om te douchen, koffie te maken en in absolute stilte mijn eerste bakje koffie te drinken. Daarna schrijf ik wat in mijn dagboek en begin ik met dingen klaarmaken voor die dag. En ’s middags zorg ik dat ik een uurtje de tijd heb voor een boek of het schrijven van een blog. ’s Avonds lees ik het liefste met een rustig muziekje erbij, hoewel ik dat niet altijd doe. Deze momenten zijn zo fijn om tot rust te komen. Ik heb al een rustig leven, maar ik vind het gewoon gauw meer dan nodig.

Tijd waarin niemand me vertelt wat ik moet kopen, moet vinden, waar ik verontwaardigd over moet zijn, wat ik moet eten, hoeveel vrienden ik moet hebben en hoe mijn leven eruit zou moeten zien is heilzaam.

Dingen met aandacht doen.

De dag door chagrijnen omdat ik elke. dag. dezelfde. rotklusjes moet doen helpt niet echt. De dingen rustig aan doen en mezelf vertellen dat ik zoooo dankbaar ben voor het feit dat we genoeg kleding, een toilet binnenshuis en een koelkast vol eten hebben en niet constant denken aan wat ik nog moet doen of liever zou willen doen helpt veel om mijn dagen aangenamer en kalmer te maken.

Routines versimpelen

Er zijn dingen die iedereen elke dag moet doen. Aankleden. Verzinnen wat te eten. Huis schoonmaken. Deze dingen zo eenvoudig mogelijk laten verlopen maakt het leven makkelijker, vloeiender en aangenamer.

Een capsule wardrobe maken, een vast schema voor je avondmaaltijden (maandag vega, dinsdag wraps, woensdag soep met brood en salade) en een aantal huishoudelijke taken hebben dat je elke dag of elke week uitvoert, vermindert het giswerk dat je elke dag onbewust doet.
Het zijn juist al deze kleine dingen die het leven overweldigend doen lijken. Als je deze dingen vereenvoudigt, komt er ruimte voor al die dingen waar je nooit tijd voor lijkt te hebben. In je schema maar ook in je drukke hoofd.

Eenvoud en lichtheid als leidraad

Ik probeer dit als leidraad te hebben bij de dingen die ik in mijn leven laat. Niet dat het me altijd lukt maar ik herken het wel als iets te veel is, zodat ik daarna terug kan keren naar mijn offline-kluizenaar-boekenwurm-wannabekruidenvrouwtje modus om op te laden.

Als het gaat om de spullen in mijn leven, is het makkelijker. Hoe minder hoe beter. Lichter eten, lichter consumeren.. is goed voor mijn innerlijke mens.

Stoppen met me druk maken om dingen die ik niet kan veranderen.

Dat vind ik lastig in deze tijd, nu er zo veel manipulatie is om ons heen en de wereld ineen lijkt te vallen. Anderzijds probeer ik me dan te realiseren dat er NU op dit moment NIETS mis is.

Ik had mijn familie liever inmiddels op bezoek gehad maar behalve dat is er niets mis. Zelfs dat is nu niet mis en is in feite niets meer dan me druk maken dat iets in het verleden niet is gebeurd -nutteloos- en me druk maken om iets in de toekomst wel of niet gaat plaatsvinden -ook nutteloos-.

En dan ga ik nu eens heel mindful stofzuigen, de was ophangen en mijn kinderen voor de tv vandaan sleuren. Fijne dag, allemaal!

Geluk: stoppen met vergelijken

De man en ik hebben het enorm goed. Veel beter dan ik een anderhalf jaar geleden had kunnen en durven hopen. De moeilijkheden liggen voor het allermeeste achter ons, we wonen op een geweldige plek, de kinderen hebben het goed, ik ben dankbaar dat ik thuis kan zijn voor mijn gezin en de man heeft een fijne baan.

In vergelijking met sommige mensen doen we het geweldig. In vergelijking met anderen doen we het ‘minder goed’.

Wat zegt het me? Wel… niets. Elk huisje heeft zijn kruisje hè?

Ik kijk veel liever naar vriendinnen die met een klein inkomen van niets toch heel veel iets weten te maken, dan naar andere vrienden met hun camper van een ton voor de deur. Voor dat laatste hoef je niets te kunnen behalve je creditcard trekken maar dat eerste is regelrechte levenskunst.

Een rondje social media kan je of inspireren of diep in de put doen belanden, want bij jou geen perfecte nagels, -gelikte interieurs, gezonde vijfgangenmaaltijden, in linnen geklede schone kinderen, perfecte garderobes, niet doorgeschoten moestuintjes en zelfs geen ontbijt met op nummer gelegde gojibessen en stijlvol gedrapeerde plakjes biologische banaan.

Maar is het zo perfect? Nee joh. Kijk lekker naar jezelf.

En tel je zegeningen. 

Je weet niet hoe dat perfecte koppel elkaar negeert terwijl de likes van de perfecte huwelijksfoto binnenstromen.

Je weet niet hoe slecht het slaapt als je perfecte interieur geleend is tegen 17% rente.

Je weet niet hoe veel werk het is om die perfectie voor elkaar te krijgen. Zo veel werk, allemaal voor een goed gevoel van x-duizend volgers die je morgen vergeten zijn.

Als je een warm huis, genoeg te eten en fijne kleding hebt, heb je al meer dan heel veel mensen in de wereld.
Niet dat het dan leuk is als iedereen een degelijke auto heeft en die van jou wil voor de zevende keer die maand niet starten of je wordt alweer thuisgebracht door de wegenwacht, maar och… is het echt zo erg?

Elke keer als we iets ‘verbeteren’ is dat even leuk. En natuurlijk, van sommige dingen genieten we langer dan een halve dag maar als we onszelf gaan vergelijken met mensen van wie we denken dat ze het ‘beter’ hebben, steken we er altijd minder goed bij af. Maar je weet nooit wat er schuilgaat achter de perfecte plaatjes. Want het zijn niet meer dan dat: perfecte plaatjes, van levens even imperfect als dat van jezelf.

Stop met vergelijken. Tel je zegeningen. Letterlijk: denk elke avond voor je gaat slapen aan de dingen die goed waren die dag. En onthoud dat perfecte beelden van iemands leven alleen perfecte beelden zijn. De schijn hooghouden is niet zo moeilijk, maar tevreden zijn met wat je hebt, is een kunst.

Naar eenvoudiger leven: tips

Aaah, eenvoudig leven. Zo heerlijk om grotendeels verlost te zijn van consumentisme, materiële verlangens, schulden en andere zaken die geen werkelijk doel dienen. Maar hoe? Wel, eenvoudig is dat nooit. Maar het geeft wel meer voldoening dan meelopen met de massa, je gelukkig proberen te kopen wat nooit werkt, een gebrek aan overzicht en te veel van het goede.

Allereerst: heb een visie.

Want eenvoudiger leven is leuk, minimalisme is mooi maar zonder een ‘daarom’ ben je letterlijk doelloos. Waarom wil je minder spullen? Wat wil je doen met meer tijd? Wil je schulden aflossen, meer sparen, rust, groener leven of houd je gewoon van een opgeruimd huis zonder moeite? Is het iets spiritueels en hoe wil je daar invulling aan geven? Hoe zie je je leven voor je als je het nu vanaf de bodem weer op zou moeten of mogen bouwen?

Ontdoe je huis van rommel.

En kijk niet naar wat je niet meer nodig hebt maar naar wat essentieel is. Wat zijn de spullen die je, als je ze niet meer zou hebben, zou missen. Je favoriete spijkerbroek, koffiezetapparaat en keukentafel: ja.
Die stapel verwassen shirts, vijf paar slippers achterin je kast, het dressoir dat alleen maar rommel bevat en verwassen handdoeken: nee. En nee, die shirts zijn niet handig als je gaat klussen, die slippers ga je niet nog wel dragen en als er een dag komt dat er geen nieuwe handdoeken meer worden gemaakt, hebben we grotere problemen.

Het is zo fijn om geen dingen die je moet doen te zien als je om je heen kijkt. Als alle dingen in je huis je plezier brengen om hun functie of hun mooiheid. En omdat er minder rommel is, trekt het minder rommel aan. Je blik is meer gefocust.

Houd het zo.

Declutteren is niet iets dat je eenmaal doet en dan nooit meer. De meesten van ons dragen op een of andere manier nog wel rommel het huis in. Of anderen doen dat voor ons in de vorm van knutsels en cadeaus en andere gulle gaven. Maak het een gewoonte om bij het opvouwen van was de ‘kantnietmeer’s’ eruit te vissen, regelmatig de keukenlades schoon te maken en alleen terug te leggen wat je nog gebruikt en kritisch te kijken naar waar je je mee omringt.

Vereenvoudig je routines.

Kijk wat bij je past en probeer verschillende manieren uit. Ik volgde flylady maar nu doe ik het liefst de bulk op een maandag en de rest van de week wat extra karweitjes. Als iets te veel tijd kost, kijk ik hoe ik dat kan veranderen.


Vereenvoudig maaltijden.

Nu hebben we een enorm simpele ochtendroutine. Ik maak in een grote schaal yoghurt met bessen en pitten voor de twee kinderen die dat eten. Een keer mengen, en dan zijn we voor een paar dagen klaar. Idem met de overnight oats van mij en mijn ene dochter. In de zomer grillen we bijna dagelijks, dus meer dan een salade en iets voor de grill hoef ik niet te maken. Nasi maak ik doorgaans voor drie of vier dagen tegelijk.

Maak een plan voor je maaltijden. En je hoeft niet elke dag minutieus te plannen maar een idee hebben van wat je nodig hebt, is gewoon zo handig. Ik maak bijna elke week een maaltijdplan en houd me er volledig niet aan, maar heb nooit te veel en zelden te weinig tegen het einde van de week omdat ik koop wat ik nodig heb, en niet wat me me goed doet voelen om te kopen (mijn gewone boodschappen plus ook drie broccoli’s en en bloemkool en drie kilo wortels want goedkoop etc)

Vereenvoudig financiën.

Breng je administratie op orde door alles weg te doen dat je weg mag gooien, elke polis en akte te lezen en begrijpen en maak een overzicht met je vaste lasten en inkomsten. Het slaapt zo veel lekkerder als je weet waar je aan toe bent. Zeeg op wat je niet meer nodig hebt en wat je op andere manieren kan verkrijgen. Verruil een tijdschrift voor een abonnement op de bibliotheek, je dure televisie-abonnement voor iets digitaals, je dure verzekeringen voor een online verzekeraar, stap over met je stroom en bel de bank als je vragen hebt over je hypotheek.

Kijk terug.

Als je begint met je leven vereenvoudigen, kan alles overweldigend lijken. Maar als je af en toe de moeite neemt om te reflecteren en terug te kijken in plaats van al scrollend op je telefoon door mooie plaatsjes constant ‘meer’ te willen -de ironie-, zie je hoe ver je gekomen bent.

Ik heb ook wel eens de momenten waarop ik denk: wat is alles een gedoe! En dan bedenk ik hoe mijn leven tien jaar geleden was: een nieuw huis, een te koop staand oud huis, een bankencrisis, twee klein kinderen deels op het kdv, een huis vol zooi, mijn administratie in acht ordners, een baan, de man een baan waarbij hij geregeld later thuis was of moest overnachten… Dan hebben we het nu een stuk beter voor elkaar.

Je hersenen wennen snel aan een nieuwe situatie, en dan is dat weer ‘gewoon’. Maar je vooruitgang vieren -die je maakt bij elke verandering om je leven te vereenvoudigen- mag ook best eens gevierd worden.

Geniet ervan.

Iets opgeven betekent lang niet altijd iets negatiefs. Ik weet dat als ik koffie op zou geven (wat ik soms een tijdje doe) me dit uiteindelijk meer goeds brengt. Net zoals zo veel andere dingen: suiker, vergelijken met anderen, altijd iets ‘beters’ willen, koophuis, televisie kijken… Een eenvoudiger leven is geen stap achteruit. In tegendeel. Minder nodig hebben, meer zelf kunnen en minder afhankelijk zijn van de ‘commercie’ maakt me vooral heel tevreden.

We zijn vaak geneigd om te kijken naar het ‘opgeven’ gedeelte en niet naar wat we er voor in de plaats krijgen.

Kalmerend opruimen.

Er is niets dat zo goed helpt om tot rust te komen als opruimen en vooral declutteren: die dingen wegdoen die geen functie meer hebben in mijn leven. Het maakt niet uit wat er is dat me dwars zit; een rondje door het huis en alle kledingkasten, bureauladen en kastjes ontdoen van wat er zonder enige functie ruimte staat in te nemen ontspant.

Want dan besef ik wederom: het leven is goed zoals het is. Het is misschien een chaos met virussen, demonstraties en vast nog wel de nodige oorlogen hier en daar maar hier is alles onder controle 😉

Ik zie mensen zo moeilijk doen om geld, om spullen, om nog meer en nog meer ervan te verkrijgen. En dan beginnen ze zelfs tegen mij te vertellen wat ik zou moten doen om meer geld te vergaren. En waarom? Om nog meer geld te hebben voor nog meer spullen. Om als een debiel in het winkelcentrum te gaan lopen. Een vicieuze cirkel.

Als ik opruim, worden mijn gedachten minder chaotisch. Ik voel me zorgeloos als ik alleen om me heen heb wat ik nodig heb.

Als ik opruim, weet ik dat ik genoeg heb en dat ik helemaal niet naar een winkel hoef om iets te kopen dat me nog ontbreekt. Er ontbreekt namelijk niets.

En ik weet: ik hoef me niet te vergelijken met anderen. Niet met de mensen om me heen, niet met de mensen van instagram waar de meest populaire mensen niets anders doen dan een leven portretteren dat ze het liefste zouden willen leven en doen alsof ze zo zijn wakker geworden.

Dus als de zomer even te veel zomer is, werkt er niets zo heilzaam als een rondje door het huis met een vuilniszak en een mand. Op een of andere manier verdwijnen ook mijn overbodige gedachten daarmee.